ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ยุงลายไม่ได้วางไข่บนน้ำ เพียงแต่ใช้น้ำฟักตัว ภาชนะที่น้ำสูงเพียง 1 เซนติเมตร จึงเพียงพอต่อการฟักไข่ของยุงลายเป็นลูกน้ำ และพร้อมจะเติบโตเป็นยุงลายต่อไป รองศาสตราจารย์ชำนาญ อภิวัฒนศร อาจารย์ประจำภาควิชากีฏวิทยาการแพทย์ คณะเวชศาสตร์เขตร้อนมหาวิทยาลัยมหิดล ใช้ทฤษฎีนี้อธิบายปรากฏการณ์แพร่ระบาดของไข้เลือดออกในพื้นที่น้ำแล้งอย่างภาคอีสาน ไม่เพียงเท่านั้นไข่ของยุง ยังทนต่อสภาพขาดน้ำ หรืออยู่ในที่แห้งได้นานถึง 1 ปี
โดยคุณสมบัติของไข่ยุงลายที่ทนต่อสภาวะแห้งได้นาน และเกาะพื้นผิวได้ดี ซึ่งอาจารย์ประจำภาควิชากีฏวิทยาการแพทย์ มมหาวิทยาลัยมหิดล แนะนำว่า การกำจัดแหล่งน้ำขังด้วยวิธีเทน้ำทิ้งอย่างเดียวจึงไม่ใช่วิธีกำจัดยุงลายได้ทั้งหมด แต่ควรทำความสะอาดภาชนะนั้นด้วย และใช้ตาข่ายที่มีตาเล็กคลุมภาชนะ พร้อมกับพ่นสารเคมีกำจัดยุงลายควบคู่
ทั้งนี้แม้จะเคล็ดลับการกำจัดยุงลายลักษณะนี้เป็นคำแนะนำ แต่ปัญหาใหญ่ที่พบ คือยุงลายได้ปรับตัวให้อยู่รอดและใกล้ตัวกับมนุษย์มากขึ้น เช่น วางไข่และหลบซ่อนตัวอยู่ในห้องน้ำ หรือแหล่งน้ำขังตามภายในบ้าน การควบคุมจำนวนยุงลายจึงต้องอาศัยความร่วมมือจากทั้งประชาชน และหน่วยงานสาธารณสุขในพื้นที่