โรงแรมทยอยปิดกิจการ “เหตุขาดทุนสะสม - ผลกระทบโควิด-19”

จากกรณี โรงแรมเอวาซอน หัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ที่ดำเนินการโดย บริษัท ปราณบุรี บีช รีสอร์ท จำกัด ออกเอกสารถึงพนักงาน เรื่องการปิดกิจการถาวร เลิกจ้างพนักงานทั้งหมด มีผลตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน 2563 เป็นต้นไป และย้อนกลับไปเมื่อเดือนมกราคม ก็มีประกาศปิดกิจการของโรงแรม บันยัน เดอะรีสอร์ท ที่หัวหิน

นางสาวศุภวรรณ ถนอมเกียรติภูมิ นายกสมาคมโรงแรมไทย ระบุว่า นอกจากมีการปิดโรงแรมถาวรแล้ว ยังมีโรงแรมในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ที่ประกาศปิดกิจการชั่วคราวจากโควิด-19 เช่น กลุ่มโรงแรมเครือทีซีซีกรุ๊ป  เครือเซ็นทารา และโรงแรม วินด์เซอร์ สวีทส์  เป็นต้น   สะท้อนให้เห็นว่าไม่มีผู้ประกอบการอยู่ได้ในภาวะที่ธุรกิจโรงแรมซบเซา จนเกิดการขาดทุนสะสม ตั้งแต่มกราคม

ส่วนแนวโน้มว่าจะมีการปิดกิจการเพิ่มหรือไม่นั้น ก็ขึ้นอยู่กับสถานการณ์การระบาดของไวรัส และการให้ความมั่นใจเรื่องการเดินทางแก่ประชาชน ซึ่งมองว่า โรงแรมที่เสี่ยงจะปิดกิจการ ก็คือผู้ประกอบการรายเล็ก-กลาง ที่มีสายป่านสั้น มีเงินทุนหมุนเวียนในการทำธุรกิจสั้น   ส่วนมาตรการช่วยเหลือผู้ประกอบการ ที่รัฐบาลออกมาเพื่อพยุง นั้น นางสาวศุภวรรณ มองว่า จะช่วงพยุงได้มากน้อยเพียงใด ก็ขึ้นอยู่กับโรงแรมแต่ละแห่งจะมีศักยภาพให้การขอสินเชื่อมาน้อยเพียงใด โดยธุรกิจโรงแรมส่วนใหญ่ 80-90 % มีหนี้อยู่แล้ว และยังต้องคำนึงอีกว่าถ้าตัดสินใจกู้มาอีก จะมีความสามารถในการชำระหนี้มากน้อยเพียงใดในภาวะเศรษฐกิจแบบนี้

สถานการณ์ที่เกิดขึ้นสอดคล้องกับข้อมูล จากกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ที่เผยถึง การวิเคราะห์บัญชีประชาชาติด้านการท่องเที่ยว คาดว่าตลอดปี 2563 อุตสาหกรรมท่องเที่ยวไทยจะได้รับผลกระทบทั้งทางตรงและทางออกอ้อมจากโควิด-19 ไม่ต่ำกว่า 1.3 ล้านล้านบาท กระทบกับแรงงานไม่ต่ำกว่า 2.3 ล้านคน / ธุรกิจที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดคือ สถานพักแรม ธุรกิจผลิตสินค้าและบริการที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยว และธุรกิจบริการอาหารและเครื่องดื่ม

เช่นเดียวกับความเห็นของ  นายอัทธ์ พิศาลวานิช ผู้อำนวยการศูนย์ศึกษาการค้าระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ที่กล่าวว่า แนวโน้มจากนี้จะเห็นคนตกงานมากขึ้น ภาคอุตสาหกรรมจะชะลอตัวลง  จีดีพีใน 2 ไตรมาสแรกจะติดลบ  จนทำให้ปีนี้เศรษฐกิจไทยจะถดถอยอย่างรุนแรงจากโควิด-19 ทำให้คาดการณ์จีดีพีไทยปี 2563 ติดลบที่ประมาณ 5.3 % โดยส่งออกจะติดลบ 7 % ต่ำสุดในรอบ 10 ปี และเศรษฐกิจได้รับผลกระทบวงกว้างมากกว่าวิกฤตซับไพรม์ เมื่อปี 2552