ที่บริเวณตลาดบ้านเหล่า หน้าวัดศรีคุณเมือง หรือวัดบ้านเหล่า เขตเทศบาลนครอุดรธานี ได้มีประชาชนนำของกินพวกเช่น ข้าวสาร บะหมี่สำเร็จรูป ปลากระป๋อง ไข่ น้ำดื่ม และผลไม้ แม้แต่อาหารสำเร็จถุงก็มี เอามาเติมใส่ตู้กับข้าว หรือ ตู้แบ่งสุข ที่ให้หยิบแต่พอดีหากมีก็แบ่งปัน
ทำให้ตู้กับข้าวจนล้น ซึ่งเป็นแนวคิดของ พระมหาปัณณทัต อภิวัฒทโน พระลูกวัดศรีคุณเมือง ในการช่วยเหลือประชาชนที่ตกงาน หรือ ผู้มีรายได้น้อยที่ได้รับความเดือดร้อน ในยุค โควิด-19
นางพัชรินทร์ แก้วอินทร์ ชาวตำบลหมากแข้ง ได้นำอาหารแห้ง นม และใช้ครัวเรือน มาเติมใส่ตู้กับข้าวหรือ ตู้แบ่งสุข บอกว่า เห็นในโลกโซเชียล และมีข่าวออกไป จึงได้ไปซื้ออาหารแห้งและสิ่งของ มูลค่าประมาณ 1,000 บาท ถือว่าเป็นการบุญ ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์
อยากให้ทุกคนก้าวผ่านไปด้วยกัน ที่ผ่านมา ตนเคยแต่บริจาคเงินให้กับมูลนิธิ และส่งหน้ากากไปยังโรงพยาบาล ต่างๆ รู้สึกดีอิ่มบุญ ให้วันนี้ ที่นำสิ่งของมาบริจาค ให้คนอุดรที่เดือดร้อนเขาจะได้อิ่มท้องถึงแม้ว่าของที่นำมาบริจาค จะไม่มากก็ตาม
ที่ จ.ระยอง ที่บริเวณจุดที่ตั้ง "ตู้แบ่งสุข" ซึ่งเป็นตู้กับข้าวมีสามชั้น ภายในตู้ทุกชั้น เต็มไปด้วยข้าวของที่มีความจำเป็นต่อการดำรงชีวิต เช่น ข้าวสาร อาหารกระป๋อง น้ำดื่ม ยารักษาโรค น้ำมันพืช นม ขนมปัง ขนมกินเล่น ตลอดเวลา มีประชาชน พากันเข้ามาหยิบข้าวของ ซึ่งไม่มีการจำกัดจำนวน บางคนเตรียมถุงมาใส่จนเต็ม บางคนหยิบไปเท่าที่พอหยิบได้ ขณะเดียวกัน ก็มีผู้ที่ทราบข่าวนำข้าวของมาร่วมบริจาค วางใส่ตู้อยู่ตลอดเช่นกัน
นายสมชาย พันทูม เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย บอกว่า ตนเองมาทำงาน ก็เห็นเจ้านาย นำ ตู้แบ่งสุข มาตั้งไว้แล้วได้สามวันแล้ว ตั้งแต่วันแรกก็ยังไม่มีคนมาหยิบของเท่าไหร่ ต่อมา พอเริ่มมีการเผยแพร่มากขึ้น คนเริ่มรู้ ก็มีคนมาหยิบข้าวของที่อยู่ในตู้ ซึ่งแต่ละคนต่างก็หยิบไปมากบ้างน้อยบ้าง แต่ก็มีผู้ที่นำของมาเติมใส่ตู้ด้วย ตนเองได้เห็นแล้วก็มีความสุขไปด้วย เพราะไม่มีโอกาสจะได้เป็นผู้บริจาค แต่ก็ได้เป็นสะพานบุญในการช่วยบอกต่อ
ด้าน ชาวบ้านที่มาหยิบข้าวของใน ตู้แบ่งสุข ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ดีใจที่มีตู้แบบนี้มาตั้ง และให้นำข้าวของที่อยู่ในตู้ไปหล่อเลี้ยงได้ทั้งครอบครัว ซึ่งเป็นการช่วยเหลือผู้เดือดร้อนได้เป็นอย่างดี เพราะของที่อยู่ในตู้ เป็นของที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต
ซึ่งบรรยากาศ ที่ตั้ง ตู้แบ่งสุข เป็นไปอย่างคึกคัก ประชาชนเริ่มทราบข่าวกันมากขึ้น ต่างก็พากันมาหยิบของในตู้ จนหมดเกลี้ยง แต่สักพักก็มีผู้นำของทยอยมาใส่ให้ใหม่