“ถอดสมการ ไฟไหม้โรงหนัง” เพลิงไหม้สมบูรณ์แบบ

“นี่เป็นเพลิงไหม้ระดับ 5”

“อุณหภูมิสูงกว่า 600 องศาเซลเซียส”

“เพลิงไหม้ที่นี่ เผาทุกอย่างเกลี้ยง ไฟลามไปทุกที่ เป็นการเผาไหม้ที่สมบูรณ์”

ข้อความเหล่านี้ ถูกสะท้อนออกมาจากเจ้าหน้าที่ดับเพลิงทุกคน ที่เข้าไปปฏิบัติหน้าที่ในเหตุไฟไหม้ที่โรงภาพยนตร์ เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ ปิ่นเกล้า

เหตุเกิดประมาณ 11.30 น. และใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที เจ้าหน้าที่หลายหน่วยก็เข้าถึงที่เกิดเหตุ เพราะอาคารที่กำลังถูกพระเพลิงเผาอย่างไม่ปราณี มีชัยภูมิติดถนนใหญ่ ไม่ยากที่จะนำรถและอุปกรณ์ที่ดีที่สุดเข้าไปควบคุมสถานการณ์

แต่... สรรพกำลังที่ถูกนำเข้าไป ดูเหมือนไม่สามารถช่วยให้สถานการณ์เลวร้ายน้อยลง

ในระหว่างที่ทุกฝ่ายกำลังติดตามสถานการณ์อย่างใกล้ชิด ... ข้อความบางอย่างถูกสื่อสารออกมาจากเหล่านักผจญเพลิง ...

ข้อความที่มีนัยยะสำคัญว่า “ไฟไหม้โรงหนัง” คือ “ภัยพิบัติร้ายแรง”

ระหว่างที่ข้อความเหล่านี้เริ่มถูกสื่อสารออกมา ... ในที่เกิดเหตุ ดูเหมือนจะน้อมรับความเห็นของเหล่านักผจญเพลิงอย่างไร้เงื่อนไข ... ไฟยังคงลุกลามรุนแรง

12.30 น. กำแพงชั้นที่ 4 ของอาคาร พังลงไปต่อหน้าต่อตาคนนับพัน หลังคายุบถล่มลงไปในอาคาร ที่มีเหล่านักปราบอัคคีอยู่ในนั้นจำนวนมาก เคราะห์ดี ที่ไม่มีใครอยู่ใต้มัน

ทำไม … ไฟไหม้โรงหนัง จึงเป็นภัยพิบัติรุนแรง ??

สมการแรก ... ความร้อน + เชื้อเพลิงชั้นดี = ไฟโลกันต์

สมการที่สอง ... น้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ

คำตอบที่ได้จากนักดับเพลิง ง่ายมาก เป็นความง่ายที่ถูกมองข้ามมาโดยตลอด ...

ถ้าจะถอดสมการแรก จะพบคำตอบว่า เหตุใดไฟไหม้ครั้งนี้ จึงลุกลามบานปลาย เผาทุกอย่างราบเรียบ ก็เพราะ “เกือบทุกอย่าง” ที่อยู่ในโรงหนัง ล้วนมีสถานภาพเป็น “สุดยอดเชื้อเพลิง”

พรม ผนังบุฟองน้ำ เบาะเก้าอี้ ผ้าม่าน ทั้งหมดนี้คือเชื้อเพลิงที่มีอยู่ทุกหนทุกแห่ง โดยเฉพาะพรม อยู่ทุกจุด ไม่เว้นแม่แต่ทางเดิน บันได ยิ่งในโรงงาน มันคือสิ่งที่มีคุณสมบัติรองรับระบบเสียงแบบรอบทิศทางด้วย

ดังนั้น ทุกอย่างในโรงหนัง ... คือ เชื้อเพลิง

สมการที่สอง .. น้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ ... ไม่ได้หมายความว่า น้ำที่นักผจญเพลิงนำเข้าไปไม่พอ ไม่ได้แปลว่าในโรงหนังไม่มีระบบดับเพลิง ... แต่...

ทุกคนคงรู้ดี ... “โรงหนัง” คือ อาคารที่มีหลังคาสูงลิบ ทำเพื่อรองรับการจัดวางที่นั่งแบบขั้นบันได เพื่อรองรับระบบเสียงรอบทิศทาง ... และนั่นยังหมายว่า “ระบบฉีดน้ำ” จากหลังคา ย่อมอยู่สูงตามไปด้วย เมื่อเกิดเพลิงไหม้ ในที่ที่เต็มไปด้วยเชื้อเพลิงอย่างดี แต่น้ำ

อยู่สูงมาก ลงมาถึงได้ช้า หรือกว่าจะมาถึงก็ลดแรงดันลงจนไม่มีความหมาย ....นั่นจึงกลายเป็นหายนะ

ยังไม่รวมสิ่งที่นักดับเพลิงบอกตรงกันว่า “โรงหนัง” มักถูกออกแบบให้เป็นพื้นที่ปิดทึบ ไม่มีทางเข้าจากด้านนอกอาคาร ... ทำให้นักผจญเพลิง เข้าไปยาก ต้องเข้าจากชั้นล่าง ซึ่งอาจช้าเกินไปเมื่อไปถึง

ภาพที่พบหลังเพลิงสงบ ... คือ ทุกอย่างถูกไฟเผาจนหมดสิ้น พื้น เก้าอี้ ผนัง ... เผาจนไม่มีอะไรเหลือให้เผาอีก นอกจากโครงเหล็กที่หมดสภาพ

น่าแปลกใจที่ในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร ระบุไว้ว่า วัสดุที่จะใช้ในอาคารสาธารณะ รวมถึง โรงมหรสพ โรงหนัง ต้องเป็นวัสดุทนไฟ คือ ไม่ใช่วัสดุที่ติดไฟง่าย

ยิ่งน่าแปลกใจ เมื่อตรวจสอบกับแหล่งข่าวในแวดวงนี้ ก็ยืนยันว่า ทั้งพรม ผนัง ล้วนมี “สเปก” ของวัสดุทนไฟทั้งสิ้น ... และติดตั้งได้ แต่ในราคาที่สูงกว่า

เมื่อไล่เรียงข้อมูลมาแบบนี้ “มหาเพลิงพิโรธ” ที่เมเจอร์ ปิ่นเกล้า ... จึงไม่ใช่แค่อัคคีภัยที่ป้องกันไม่ได้

มัน “ป้องกันได้” ถ้าใช้ข้อมูล องค์ความรู้ ความรับผิดชอบ

แก้ได้ ทั้งการติดตั้งระบบดับเพลิงตามผนังแทนการติดบนหลังคาอย่างเดียว ยอมเพิ่มต้นทุนเปลี่ยนวัสดุต่างๆ เป็นวัสดุทนไฟ ทำทางออกฉุกเฉิน ...

หรือต้องรอโศกนาฏกรรมใหญ่

หรือต้องรอ ให้เพลิงเผาในโรงหนังที่กำลังฉายหนังทำเงินอันดับหนึ่งซักเรื่องอยู่

 

ถอดสมการข่าว โดย สถาพร พงษ์พิพัฒน์วัฒนา