โบกาตอ คือศิลปะการต่อสู้ของกัมพูชา ที่ผสมผสานระหว่างความแข็งแกร่งและนุ่มนวล หัวใจของศิลปะป้องกันตัวชนิดนี้คือการใช้พลังอย่างผ่อนคลาย อาวุธที่สำคัญไม่ใช่กล้ามเนื้อที่แข็งแรงเพียงอย่างเดียว แต่คือการเคลื่อนไหวกล้ามเนื้ออย่างพริ้วไหวไม่กระกระแทกกระทั้น โบกาตอนั้นมีประวัติย้อนหลังไปได้นับพันปี หลักฐานคือภาพสลักหินที่ปราสาทนครวัด แต่หลังจากที่กัมพูชาถูกครอบครองโดยฝรั่งเศสและญี่ปุ่น โบกาตอก็เริ่มเลือนหายไปจากความรับรู้ของชาวกัมพูชา แต่ครั้งที่รุนแรงที่สุดก็คือยุคเขมรแดง
ระยะเวลาเกือบ 4 ปี เขมรแดงทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง รวมไปถึงผู้ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวของชาติอย่างครูมวยโบกาตอด้วย
ซาน คิม เซง ชายชาวกัมพูชาที่ไปใช้ชีวิตที่เมริกาตั้งแต่ยุคเขมรแดง พยายามที่จะฟื้นฟูศิลปะป้องกันตัวชนิดนี้ ให้กลับมามีชีวิตอีกครั้งหลังหวนคืนบ้านเกิดในปี 1992 แต่การฟื้นฟูไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะผู้รู้วิชานี้เกือบทั้งหมด ต่างเสียชีวิตไปในช่วงเขมรแดงเรืองอำนาจ ที่ยังหลงเหลืออยู่บ้างก็ละทิ้งวิชาความรู้และไม่ยอมเปิดเผยตัวตน
หลายปีผ่านไปโรงเรียนฝึกสอนโบกาตอ ได้ถือกำเนิดขึ้นที่เมืองเสียมเรียบแห่งนี้ เปิดรับคนที่สนใจเกี่ยวกับศิลปะป้องกันตัวประจำชาติ โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆ นอกจากฟื้นฟูแล้ว ซาน คิม เซ็ง ยังได้ปรับเปลี่ยนโบกาตอให้ร่วมสมัยและเข้าถึงง่ายมากขึ้น จึงมีคนสนใจมาเรียนทุกเพศทุกวัย
และเมื่อไม่นานมานี้ โบกาตอได้รับการบรรจุให้เป็นกีฬาระดับชาติของที่นี่ แน่นอนว่านี่คือความสำเร็จอีกก้าวและความภาคภูมิใจของ ซาน คิม เซ็ง 8 คนของทีมชาติชุดแรกล้วนแล้วแต่เป็นลูกศิษย์ของเขา
การทุ่มเทแรงกายและแรงใจให้โบกาตอนั้นทุกคนมีความคิดเดียวกันคือ เล่นเพื่อรักษาและสืบทอดศิลปนี้ไว้ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวโบราณชนิดนี้จะได้หวนกลับมาอยู่ในสายตาและความรับรู้ของผู้คนอีกครั้ง