พญ.ณัฐกานต์ ชื่นชม หรือ หมอเบียร์ โพสต์ผ่าน เรื่องเล่าหมอชายแดน ระบุถึงโรคระบาดที่อาจจะมาจากการมีศพมนุษย์หรือซากสัตว์ในพื้นที่ ส่วนใหญ่ไม่ได้มาจากซากศพเอง นอกจากเป็นการเสียชีวิตด้วยโรคเช่นซากศพของผู้ป่วยโรควัณโรค ผู้ป่วยโรคติดเชื้อทางเดินหายใจหรือทางเดินอาหาร หากเป็นศพของผู้ที่ไม่ได้เจ็บป่วยมาก่อน จะมีแบคทีเรียเกิดขึ้นจำนวนมากเนื่องจากการเน่า เช่นโรคอหิวาต์ตกโรค โรคท้องร่วงรุนแรงจากแบคทีเรียอื่น ไทฟอยด์
การก่อโรคจะผ่านตัวนำพาหะ (vector) เช่นแมลงวัน หนู แมลงสาบ หมัด ยุง หรือมีการปนเปื้อนเชื้อโรคลงแหล่งน้ำทั้งบนดิน และใต้ดิน โรคที่นำโดยยุงและพาหะ เช่นไข้มาลาเรีย ไข้เลือดออก ไข้รากสาด โรคฉี่หนู นอกจากนี้ยังเกิดโรคไม่พึงประสงค์จากกลิ่นเหม็นรุนแรง ทำให้เกิดอาการคลื่นไส้ เวียนศีรษะ
การจัดการที่ดีที่สุดก็คือการจัดการซากศพเหล่านั้น โดยการเผาหรือการฝังกลบ และใช้น้ำยาฆ่าเชื้อเช่นไฮโปคลอไรท์ คลอรีน ปูนขาว ในการกำจัดเชื้อโรคบนผืนดินและแหล่งน้ำ(จากประสบการณ์ที่เห็นพี่ๆ จากปศุสัตว์ ทำลายซากสัตว์กรณีมีเคสแอนแทรกซ์ หรือ พิษสุนัขบ้าในพื้นที่ หาอ่านในแนวทางการจัดการซากต่างๆเพื่อป้องกันโรคระบาดของกรมควบคุมโรคได้ค่ะ)
การป้องกันในคน คือ ป้องกันไม่ให้ตัวนำพาหะมาสัมผัสร่างกายและอาหารโดยตรง เช่นมีการกำจัดตัวนำพาหะ ใช้ฝาชีหรือมุ้งครอบอาหาร ดื่มน้ำจากแหล่งน้ำที่สะอาด ไม่ดื่มน้ำในแหล่งพื้นที่นั้น สวมแมสอยู่เสมอเพื่อป้องกันกลิ่นและโรคติดต่อทางเดินหายใจ หากจำเป็นต้องสัมผัสซากศพให้ใส่อุปกรณ์ป้องกันตัวเองเช่นถุงมือและชุดเอี๊ยม เพื่อป้องกันการสัมผัสโดยตรงกับเชื้อโรค
- คอนเทนต์พิเศษ
สำหรับคุณ - TOP สังคม
- วิดีโอยอดนิยม
