วันที่ 18 พฤศจิกายน 2569 ศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบภาค 7 อ่านคำพิพากษาคดีหมายเลขดำที่ อท104/2568 ระหว่าง พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการพิเศษฝ่ายคดีปราบปรามการทุจริต 1 ภาค 7 โจทก์ ยื่นฟ้อง นายษิทราหรือตั้ม เบี้ยบังเกิด จำเลยที่ 1 และนายตำรวจอีก 2นาย เป็นจำเลยที่ 2 และจำเลยที่ 3 กรณีร่วมกันสร้างหลักฐานเท็จ เพื่อช่วยผู้ต้องหาคดียาเสพติดลดโทษ ได้รับประโยชน์โดยได้รับโทษน้อยลง
ซึ่งคำพิพากษาสรุปใจความได้ว่า นายธีรวัฒน์ ผู้ต้องหาคดียาเสพติด ไม่ได้ให้ข้อมูลต่อจำเลยที่ 2 และ 3 ตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ตามเอกสารหมาย จ.21 เนื่องจากในวันเดียวกัน นายธีรวัฒน์ให้การปฏิเสธว่าของกลางทั้งหมดเป็นของนายเจษฎากร แต่กลับให้ข้อมูลตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ตามเอกสารหมาย จ.21 ต่อจำเลยที่ 2 และ 3 ว่ายาเสพติดของกลางซื้อมาจากนายคนุตม์ จึงไม่น่าเชื่อถือว่าได้ให้ข้อมูลดังกล่าวจริง
ส่วนการที่จำเลยที่ 1 ปฏิเสธในทำนองว่าถูกกลั่นแกล้ง เนื่องจากจำเลยที่ 1 ได้ร้องเรียนให้มีการตรวจสอบพลตำรวจเอกจักรทิพย์ ชัยจินดา ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ต่อคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ(ป.ป.ช.) ทำให้พลตำรวจเอกจักรทิพย์ได้รับผลกระทบอย่างร้ายแรง การดำเนินคดีนี้เนื่องจากไม่พอใจพยานนั้น ศาลฃเห็นว่าแม้จำเลยที่ 1 มีการร้องเรียนพลตำรวจเอกจักรทิพย์จริงก็ตาม แต่หากจะกลั่นแกล้งปรักปรำจำเลยที่ 1 ให้ต้องรับผิดก็ไม่จำต้อง สร้างเรื่องให้ยุ่งยากสลับซับซ้อนให้ผู้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องต้องเกี่ยวพัน ข้ออ้างนี้ไม่มีน้ำหนักให้รับฟัง
อย่างไรก็ตามข้อเท็จจริงฟังได้ว่ารับฟังได้โดยปราศจากข้อสงสัยว่า นายธีรวัฒน์ไม่ได้ให้ข้อมูลสำคัญและเป็นประโยชน์ต่อการปราบปรามยาเสพติดตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ตามเอกสารหมาย จ.21 ต่อจำเลยที่ 2 และที่ 3 แต่จำเลยทั้ง 2 คนซึ่งเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่ทำเอกสารได้จัดทำแบบการแจ้งให้ผู้ถูกจับ/ผู้ต้องหาทราบถึงประโยชน์ของการให้ข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์ต่อการปราบปรามยาเสพติด และตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ภายหลังที่มีการจับกุมนายคณุตม์แล้ว และมีการทำบันทึกจับกุมนายคณุตม์ให้สอดคล้องกับแบบบันทึกข้อมูลดังกล่าวว่า หรือจดเปลี่ยนแปลงข้อความ แล้วให้จำเลยที่ 1 นำไปให้นายธีรวัฒน์ ลงลายมือชื่อที่เรือนจำจังหวัดสมุทรสาคร เพื่อใช้เป็นหลักฐานยื่นต่อศาล ในการสืบพยานเพื่อให้นายธีรวัฒน์ได้รับประโยชน์ได้รับโทษน้อยลง การกระทำของจำเลยทั้งสามจึงเป็นความผิดตามฟ้อง
ทั้งนี้พิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 180 วรรคสอง (เดิม) และมาตรา 157, 162 (1)(2)(3)(เดิม), 200 วรรคหนึ่ง(เดิม) ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86 ส่วนจำเลยที่ 2 มีความผิดตามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 157 (เดิม), 162 (1)(2)(3) (เดิม), 200 วรรคหนึ่ง (เดิม) ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 และมาตรา 177 วรรคสอง(เดิม) และจำเลยที่ 3 มีความผิดตามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 157 (เดิม), 162 (1)(2)(3) (เดิม), 200 วรรคหนึ่ง (เดิม) ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83
ซึ่งการกระทำของจำเลยทั้งสามเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ฐานนำสืบหรือแสดงพยานหลักฐานอันเป็นเท็จในการพิจารณาคดีอาญา อันกฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 90 จำคุก 5 ปี จำเลยที่ 2 และ 3 ฐานร่วมกันเป็นเจ้าพนักงานปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบเพื่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้หนึ่งผู้ใดอันเป็นกฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 จำคุกคนละ 5 ปี ให้นับโทษจำคุกของจำเลยที่ 1 ต่อจากโทษจำคุกในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ อ 250/2568 ของศาลจังหวัดนครพนม คดีอาญาหมายเลขแดง ที่อทย 690/2569 ของศาลอาญา และคดีอาญาหมายเลขแดงที่ อ 4693/2567 ของศาลแขวงพระนครเหนือ
อย่างไรก็ตามศาลได้อนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราวจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ในระหว่างอุทธรณ์ โดยศาลตีราคาหลักประกันในวงเงินคนละ 130,000 บาท โดยมีเงื่อนไขห้ามจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3เดินทางออกนอกราชอาณาจักร เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากศาล