“บ้านแม่กำปอง” สถานที่ท่องเที่ยวและโฮมสเตย์ชื่อดัง ชื่อหมู่บ้านมาจากเจ้าดอกไม้สีเหลือง-แดง ที่มักขึ้นบริเวณใกล้ๆ ลำห้วย ชาวบ้านเรียกว่า “ดอกกำปอง” รวมกับลักษณะทางที่มีแม่น้ำเล็กๆ ไหลผ่านตลอดเวลา จึงรวมเรียกว่า “แม่กำปอง” ด้วยอากาศที่เย็นสบายตลอดทั้งปี บ้านเรือนตั้งเรียงรายในหุบเขา รายล้อมไปด้วยภูเขา ไร่ชา กาแฟ มีน้ำตกไหลผ่านบ้านเกือบจะทุกหลัง และจากตัวเมืองเชียงใหม่เพียงแค่ 50 กิโลเมตร ใช้เวลาในการเดินทาง 1 ชั่วโมงเศษๆ ทำให้หมู่บ้านแห่งนี้ติดอันดับโฮมสเตย์ยอดนิยมในเวลาเพียงไม่นาน
"ดอกกำปอง" ที่มาของชื่อหมู่บ้าน
ธารน้ำตกเล็กๆ ที่ไหลผ่านแทบทุกบ้านใน “แม่กำปอง”
นอกเหนือจากธรรมชาติที่สวยงาม และความเป็นกันเองของผู้คนในหมู่บ้านแล้ว “บ้านแม่กำปอง” ยังมีสิ่งมีชีวิตสี่ขาหน้าตาทะเล้นคอยต้อนรับนักท่องเที่ยวอีกด้วย โดยจะเห็นได้จากแฮชแทค #แม่กำปอง บนแอปพลิเคชั่นยอดฮิต Instagram
ภาพจาก www.instagram.com #แม่กำปอง
ningnhong_5, llawling, s_chinkhot, ssomwich, nararak.m, rebeccawilcher, johnnydef, luckythir3, trummayer, mporpingpong, kamutnadda, ying_pathomrat, kong_sup_55
และหนึ่งในบรรดาภาพเหล่านั้น เราจะพบเจ้าหมาสีน้ำตาลแดงหน้าตาจริงจัง ปรากฎตัวอยู่กับนักท่องเที่ยวในหลากอริยาบทอยู่เสมอ โดยเฉพาะขณะที่กำลัง เล่นก้อนหิน !!!
“อันอัน” เป็นชื่อของหมาพันธุ์ทางสีน้ำตาลแดง ชาวบ้านแถวนั้นบอกว่า อันอันอาศัยอยู่ที่วัดคันธาพฤกษา และคอยต้อนรับนักท่องเที่ยวทุกคนที่มาจอดรถที่นี่ ด้วยการแสดงโชว์ “คาบหิน” วิธีเล่นกับอันอัน ก็แสนง่าย เพียงแค่โยนหินขึ้นไป แล้วอันอันจะคาบมาให้ (แต่ต้องออกแรงหน่อยนะ โยนใกล้ๆ อันอันบอกไม่สะใจ)
อันอันยืนรอให้โยนหินอย่างใจจดใจจ่อ
แต่การแสดงของอันอันไม่ได้จบแค่บนเนินเขาเท่านั้น บ่อยครั้งมันมักจะลงไปรอนักท่องเที่ยวอยู่ที่ธารน้ำหน้าอุโบสถกลางน้ำของวัดเพื่อโชว์ “งมหิน”
วิธีเล่นก็เช่นเดียวกันเพียงแต่เปลี่ยนจากการโยนขึ้นเนินเขา เป็นโยนลงไปในน้ำ บริเวณที่อันอันรออยู่ แป๊บเดียวเที่นั้นเราจะเห็นเจ้าหมาสีน้ำตาลเอาหัวมุดลงไปเพื่อเก็บก่อนหินมาให้เรา เพื่อโยนเล่นอีกรอบ
“ช่วงนี้หน้าโลว์ (low season) นักท่องเที่ยวน้อยมันอารมณ์ไม่ดี ไม่มีใครเล่นด้วย” แม่ค้าร้านขายของที่ระลึกหน้าวัดคันธาพฤกษาเล่าให้ฟังอย่างเอ็นดู และยังเล่าต่อไปว่า ช่วงหน้าไฮ (High Season) อันอันจะมีความสุขมาก มีคนมาเล่นด้วยตลอดเวลา บางครั้งถึงกับคาบหินไปรอหน้ารถนักท่องเที่ยวเลยก็มี
ร้านขายของที่ระลึกที่เจ้าอันอันชอบไปนั่งรอนอนรอรถนักท่องเที่ยว
แต่ก็ห่วงว่าเวลาเล่นจะโดนรถชน เพราะรถบางคันขับเร็ว ไม่ว่าจะเป็นรถส่วนตัว รถสาธารณะ รวมไปถึงกลุ่มบิ๊กไบค์ และมอเตอร์ไซค์ต่างๆ โดยตลอดทางเดินในหมู่บ้านเราจะเห็นน้องหมานอนอยู่ริมข้างทางเป็นระยะๆ ไม่ว่าจะเป็น
เจ้ามอส หน้าร้านกาแฟยอดฮิตลุงปุ๊ด & ป้าเป็ง
เจ้าเป็ก หมาหน้ามึน ร้านส้มตำ
รวมไปถึงแก๊งค์แม่ลูกลายด่างอีก 4 ชีวิตที่อยู่บริเวณทางโค้งของถนนที่มุ่งหน้าไปสู่น้ำตก แม่กำปอง
ทั้งหมดเป็นหลากชีวิตที่อาศัยอยู่ร่วมกันบนแม่กำปองนี้อย่างสงบสุข ที่ทำให้หมู่บ้านเล็กๆ กลางหุบเขาที่อุดมไปด้วยธรรมชาติ ทั้งมีอากาศหนาวเย็นตลอดทั้งปีแห่งนี้ มิได้มีจุดเด่นเพียงแค่ “ธรรมชาติมากล้น ผู้คนน้ำใจดี มากมีดอกเอื้องดิน สู่ถิ่นเมี่ยงชาและกาแฟ มียาแท้สมุนไพร ชื่นฉ่ำใจน้ำตกเย็น เห็นวิวทิวเขาสวย ร่มรื่นด้วยสวนสนบนม่อนล้าน” ดังที่ผู้คนกล่าวขานกันเท่านั้นหากยังความรู้สึกอันแสนอบอุ่นใจจากวิถีชีวิตของชุมชนที่อยู่ร่วมกับผืนป่า ธรรมชาติ และสิ่งมีชีวิตเล็กๆ เหล่านี้ได้อย่างกลมกลืน
ซึ่งนักท่องเที่ยวทุกคนสามารถมีส่วนช่วยรักษาความงดงามที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันนี้ได้ ด้วยการเดินทางและเที่ยวที่แม่กำปองกันด้วยความเอาใจใส่และระมัดระวัง เพื่อป้องกันมิให้เกิดเหตุไม่คาดฝันกับเพื่อน 4 ขาผู้แสนน่ารักเหล่านี้ ที่อาจนั่งนอนอยู่บริเวณริมถนน ทางโค้ง หรือว่าไหล่ทางได้ เพื่อถนอมชีวิตเล็กๆ เหล่านี้เอาไว้ให้อยู่คู่แม่กำปองไปนานๆ ที่ไม่ว่านักท่องเที่ยวมาเยี่ยมเยือนเมื่อไหร่ ก็จะได้พบทุกตัวคอยต้อนรับทุกคนอยู่ที่นี่...เสมอไป