รูเปียห์อินโดนีเซียอ่อนค่าทุบสถิติ แตะ 18,239 ต่อดอลลาร์ฯ เสี่ยงดอกเบี้ยพุ่ง

ศูนย์วิจัยกสิกรไทย เปิดเผยว่า เงินรูเปียห์ของอินโดนีเซียอ่อนค่าลงแตะระดับต่ำสุดเป็นประวัติการณ์ที่ 18,239 รูเปียห์ต่อดอลลาร์สหรัฐ เมื่อวันที่ 12 พ.ย. 2569 หรืออ่อนค่าลง 8.5% นับตั้งแต่ต้นปี สะท้อนแรงกดดันจากหลายปัจจัย ทั้งดอลลาร์สหรัฐที่แข็งค่าตามคาดการณ์ว่าธนาคารกลางสหรัฐฯ (เฟด) อาจกลับมาขึ้นดอกเบี้ย รวมถึงความเชื่อมั่นต่อตลาดอินโดนีเซียที่ยังเปราะบาง

หลังมีความกังวลว่า MSCI อาจปรับสถานะตลาด ส่งผลให้เกิดแรงขายหุ้นเพิ่มเติม ขณะที่การลาออกของรองประธานาธิบดียิ่งเพิ่มความไม่แน่นอนทางการเมืองในระยะสั้น

ต่างชาติเทขายหุ้นกว่า 96 ล้านล้านรูเปียห์ จับตาเงินทุนไหลออกตลาดพันธบัตร

แรงขายจากนักลงทุนต่างชาติยังเห็นได้ชัดในตลาดหุ้น โดยตั้งแต่ต้นปีจนถึงวันที่ 12 พ.ย. มีการขายสุทธิสะสมถึง 96.4 ล้านล้านรูเปียห์ อย่างไรก็ตาม ตลาดตราสารหนี้ยังมีเงินทุนไหลเข้ามาช่วยชดเชยบางส่วน โดยข้อมูลล่าสุดจากธนาคารกลางอินโดนีเซีย (BI) ระบุว่า ทั้งพันธบัตรรัฐบาล (SBN) และตราสารระยะสั้นของธนาคารกลาง (SRBI) ยังมีเงินทุนไหลเข้า สะท้อนว่ายังไม่เกิดการถอนเงินลงทุนจากทุกตลาดพร้อมกัน

แต่สิ่งที่ต้องจับตาคือ หากนักลงทุนต่างชาติลดการลงทุนในตราสารหนี้และนำเงินออกนอกประเทศเพิ่มเติม จะยิ่งกดดันค่าเงินรูเปียห์และเพิ่มต้นทุนการระดมทุนของอินโดนีเซีย

รูเปียห์อ่อนค่าดันดอกเบี้ยเสี่ยงขึ้นแตะ 6%

แรงกดดันต่อค่าเงินที่เพิ่มขึ้น ทำให้ธนาคารกลางอินโดนีเซียมีแนวโน้มปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบายอีก 0.25% จาก 5.75% เป็น 6.00% ในการประชุมที่เหลืออีก 2 ครั้งของปี 2569 เพื่อพยุงค่าเงินและลดแรงกดดันเงินเฟ้อ

แม้อัตราเงินเฟ้อเดือน ต.ค. จะชะลอลงมาอยู่ที่ 3.23% เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อน แต่ยังอยู่ใกล้กรอบบนของเป้าหมายเงินเฟ้อที่ 3.5% ทำให้การใช้นโยบายการเงินเข้มงวดยังมีความจำเป็นต่อการรักษาเสถียรภาพเศรษฐกิจ

อย่างไรก็ตาม การขึ้นดอกเบี้ยย่อมเพิ่มภาระต้นทุนกู้ยืมให้กับทั้งภาคธุรกิจและครัวเรือน รวมถึงเพิ่มต้นทุนการกู้เงินใหม่ของรัฐบาล หากอัตราผลตอบแทนพันธบัตรปรับตัวสูงขึ้นตาม ขณะที่รัฐบาลยังต้องรักษาวินัยการคลัง ทำให้มีข้อจำกัดในการเพิ่มรายจ่ายเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจ

โจทย์ใหญ่ของอินโดนีเซีย ประคองค่าเงินอย่างไรไม่ให้กระทบเศรษฐกิจ

ศูนย์วิจัยกสิกรไทยมองว่า ความท้าทายสำคัญของอินโดนีเซียในระยะต่อไป คือการรักษาเสถียรภาพค่าเงิน ควบคู่กับการจำกัดผลกระทบจากต้นทุนทางการเงินที่สูงขึ้นต่อการลงทุนและการเติบโตทางเศรษฐกิจ

แม้การเข้าแทรกแซงตลาดเงินจะช่วยลดความผันผวนของค่าเงินได้ในระยะสั้น แต่การฟื้นความเชื่อมั่นและดึงดูดเงินทุนต่างชาติให้กลับมาอย่างยั่งยืน ยังต้องอาศัยความชัดเจนด้านนโยบาย ความโปร่งใสของตลาดทุน และวินัยทางการคลัง ซึ่งจะเป็นปัจจัยสำคัญในการลดแรงกดดันต่อค่าเงิน เพิ่มความยืดหยุ่นในการดำเนินนโยบายการเงิน และสนับสนุนการเติบโตของเศรษฐกิจอินโดนีเซียในระยะข้างหน้า