ชวินกับแอนใน ปี 59 คุยกัน โจอี้ค่อยๆ แอบเดินฝ่าความมืดตรงไปที่ตู้นาฬิกาและมองมันอย่างครุ่นคิด ที่แอนเธอนอนหลับนิ่งไม่รู้ตัว แต่ลุงเชื่อมนอนลืมตาและครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ลุงเชื่อมนึกถึงเหตุการณ์เมื่อตอนกลางวันที่โจอี้มาบอกแอนว่าเธอกำลังตกอยู่ในอันตราย เพราะมีใครบางคนคิดว่าแอนมีข้อมูลลับของปกรณ์ โจอี้บอกว่าถ้าแอนนึกอะไรออกหรือจำได้ว่าปกรณ์กับนวลปรางเคยสั่งอะไรไว้กับแอนขอให้เธอรีบบอกเขา.. แอนนึกถึงจดหมายที่ชวินเขียนมาบอกเธอก่อนหน้านี้ แอนเลือกที่จะไม่บอกเรื่องนี้กับโจอี้ ลุงเชื่อมค่อยๆ ลุกเขาใช้ไม้เท้าประคองตัวเองเดินมาที่โถงบ้านลุงเชื่อมหยุดเดินและแอบมองโจอี้ที่ยืนอยู่ที่ตู้นาฬิกา ทันใดนั้นช่องกระดาษที่ตู้นาฬิกาก็เคลื่อนตัวออกมา โจอี้สะดุ้งจ้องมองและค่อยๆ เอื้อมมือหยิบกระดาษในช่องนั้นขึ้นมาดู มีลายมือชวินเขียนว่า “ฝนตกทีไร ผมคิดถึงคุณทุกที ทั้งๆ ที่คุณอีกคน ก็อยู่ใกล้ๆ ผมแค่นี้เอง ชวิน’59 “ โจอี้หยิบกระดาษแผ่นที่สองขึ้นมาอ่านด้วยตาที่เป็นประกายความตื่นเต้นหนือการคาดหมายลุงเชื่อมจ้องมองโจอี้ด้วยแววตาที่โกรธ และภายในสายตานั้นลุงเชื่อมดูจะไม่ปลื้มโจอี้สักเท่าไหร่
