คอลัมน์ ต้น...ทางฟุตบอล by ต้น วโรดม : บุกเอมิเรตส์ สเตเดี้ยม เมื่อสาวกหงส์แดงต้องปลอมตัวในหมู่ปืนโต การเอาตัวรอดในดงศัตรูต้องทำอย่างไร ?

สวัสดีคุณผู้อ่านทุกท่านครับ ขอแนะนำตัวกันก่อน ผม ต้น วโรดม ปัญจมาวัฒนา หลายคนอาจจะคุ้นชื่อผมบ้างจากรายการแฟนพันธุ์แท้แล้ว แต่เชื่อว่าส่วนมากคงยังไม่รู้จักผม เกาหัวแกรกๆว่าไอ้หมอนี่เป็นใครฟ่ะ ?? ผมเองเป็นผู้ชายบ้าบอลคนหนึ่ง บ้าแบบเข้าเส้นเลยสมัยเด็กๆ ผมเติบโตมามีความฝันว่าอยากจะเดินทางไปดูฟุตบอลถึงสนามสักครั้ง และเชื่อว่าแฟนบอลทุกคนก็เช่นกัน เรื่องนี้ติดอยู่ในหัวผมมาตลอดทั้งตอนเรียนและตอนทำงาน จนวันหนึ่งผมตัดสินใจเป็นไงเป็นกันต้องไปลิ้มลองสัมผัสบรรยากาศฟุตบอลบนแผ่นดินยุโรปให้ได้ ... จากวันนั้นถึงวันนี้ เป็นเวลากว่า 2 ปี ที่ผมเที่ยวตะลอนๆไปทั่วยุโรป เพื่อชมเกมการแข่งขันฟุตบอล โดยเฉพาะลีกอังกฤษ ลีกมหาชนที่แฟนบอลไทยแทบทุกคนใฝ่ฝันว่าสักวันต้องเดินทางไปสัมผัสสักครั้ง ... ในคอลัมน์ของผม ผมจะอาสาพาแฟนบอลทุกท่านเดินทางไปพร้อมกับผม ตามสถานที่ต่างๆ ที่ผมได้เดินทางไป สอดแทรกด้วยเรื่องสัพเพเหระที่อยากจะเล่า แต่จะเน้นหนักๆไปที่ฟุตบอลนะครับ เขียนแนะนำกันเท่านี้ แล้วเรามาลุยด้วยกันเลยยยยยยยย

ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาเชื่อว่าคอบอลทั้งหลายคงกลับมากระชุ่มกระชวยไม่น้อย เมื่อฟุตบอลลีกทวีปยุโรปทะยอยกันเปิดม่านบรรเลงเพลงแข้งให้ได้รับชมอีกครั้ง นำทีมมาโดยพรีเมียร์ลีก อังกฤษ ที่ปีนี้เปิดซีซั่นมาก็จัดการรีแบรนด์โลโก้ใหม่ กลายเป็นสิงโตน่ารัก ดูร่วมสมัย แถมยังมีสีสันลวดลายกราฟฟิกเข้ามาเพิ่มเติม ทำให้ดูแปลกและสะดุดตาขึ้นมามากทีเดียว เสน่ห์อีกอย่างหนึ่งของลีกเมืองผู้ดีในปีนี้ คือ การมารวมตัวกันของผู้จัดการทีมระดับท็อปของโลก นำทีมโดย เปป กว่าดิโอล่า, โชเซ่ มูรินโญ่, เจอเก้น คล็อปป์, อาร์แซน เวนเกอร์, อันโตนิโอ คอนเต้, เมาริซิโอ เปอเชติโน่ ไล่ไปจนถึงกุนซือทีมแชมป์ปัจจุบันอย่าง เคลาดิโอ รานิเอรี่ เรียกได้ว่าเป็น "กาลากติกอสแห่งโลกผู้จัดการทีม" ในเวลานี้เลย เปิดลีกสัปดาห์แรกก็มีบิ๊กแมทช์ขึ้นมาทันที เมื่ออาร์เซน่อล รองแชมป์เก่า เปิดบ้านรับการมาเยือนของลิเวอร์พูล นี่มันเกมระดับ 5 ดาว ชัดๆ ว่าแล้วก็ปรึกษากับพี่ๆใน PPTV แล้วเราก็มีมติว่า คู่นี้แหละที่จะเป็นคู่ถ่ายทอดประเดิมสนามให้กับแฟนๆบอลชาวไทยได้รับชมกันผ่านหน้าจอ ช่อง 36 ซึ่งแฟนๆคงได้รับชมกันอย่างจุใจ แต่ที่พิเศษขึ้นมาอีกนิด คือ เราจะไปบุกรังเอมิเรตกัน !! ในฐานะผู้ชมในสนาม เพื่อเก็บภาพ เก็บบรรยากาศมาฝากแฟนๆกัน

ตัดฉากมาที่อังกฤษ เราเดินทางมาดูฟุตบอลเกมนี้ 6 คน ไม่มีแฟนปืนสักคน 555 เดินทางมารับตั๋วซึ่งก็ทำใจแต่แรกอยู่แล้วว่าอยู่ฝั่งปืนแน่นอน แต่ที่เหนือกว่าคาด คือ เราต้องอยู่โซนฝั่งทิศเหนือ ซึ่งเป็นฝั่งกองเชียร์ปืนฮาร์ดคอร์ !! ... ใช่ครับ อ่านไม่ผิด ฝั่งปืนฮาร์ดคอร์ อ้าว ชิบหายละ ถ้าแอ๊บไม่อยู่แล้วผมจะโดน teens จากการเชียร์เจ้าบ้านมั้ยวะ ผมคิดในใจ 555 แฟนพันธุ์แท้ลิเวอร์พูล ท่ามกลางหมู่กันเนอร์ฮาร์ดคอร์ บอลแพ้ก็แล้วไป ถ้าทะลึ่งชนะนี่มีหวังเละแน่ตรู แต่ถึงเวลานั้น the show must go on ครับ เรามันศิษย์มีครู สมัยเรียนมหาลัย เคยเรียนการแสดงมา จิ๊บๆ มีน้องแนะนำมาว่า พี่ก็เชียร์เป็นภาษาไทยสิ แต่ทำท่าทางตรงข้าม ฝรั่งมันไม่รู้หรอก แค่อย่าพลาดเรียกชื่อนักบอลฝั่งตรงข้าม หรือเฮตอนทีมตัวเองยิงได้เป็นพอ ... ฟังดูง่าย แต่เอาเข้าจริงยากมากครับ เช่น สมมติว่าลิเวอร์พูลยิงได้ ให้เอามือกุมหัว แล้วตะโกนสุดยอดดดด ด้วยหน้าตาเซ็งๆ โห่ ชีวิต ดูสับสนมาก จุดนี้

การเดินทางไปสนามเอมิเรต สเตเดี้ยม ไม่ยากครับ เพียงแค่หาสายรถไฟใต้ดินสายพิกคาเดลลี่ให้เจอ คุณก็ไปสนามได้แล้ว โดยเลือกไปลงที่สถานีที่ชื่อว่าอาร์เซน่อลได้เลย เพียงแต่ว่าถ้ามาจากตัวเมืองอาจจะนั่งนานสักหน่อย อารมณ์นั่งรถไฟฟ้าจากสยามไปแบริ่งอะไรแบบนี้ อ่อลืมบอกไป รถใต้ดินที่นี่สัญญาณมือถือไม่มีนะ นั่งหง่าวกันไปจนกว่าจะขึ้นข้างบนนั่นแหละ เพราะฉะนั้นจะเป็นกูเกิ้ลแมป ต้องเปิดก่อนลง นาจาาาาาา เมื่อถึงสนาม เดินตามกลุ่มพวกใส่เสื้อบอลทั้งหลายไปได้เลย ไม่มีหลง เดินนิดหน่อย 5 นาที ก็ถึงละ เอมิเรต สเตเดี้ยม

ก่อนเกมก็ขอเดินสำรวจสนามสักเล็กน้อย บรรยากาศที่สนาม ความคึกคัก ส่วนตัวยังมองว่าเป็นรองทีมใหญ่ในภาคเหนืออย่างแมนยู และลิเวอร์พูลอยู่นะ ดูแฟนบอลที่นี่ต่างคนต่างมาดู ไม่ค่อยมีกิจกรรมอะไรหน้าสนามสักเท่าไหร่ หรือเพราะสนามมันใหญ่ คนเลยกระจายตัวเยอะ ไม่แคบเหมือนแอนฟิลด์ที่คนมักจะมากระจุกกันก่อนเกม ถ่ายรูป ชอปปิ้ง กันพอหอมปากหอมคอ พวกเราก็เข้าสนามกัน ก็แยกไปนั่งกันเป็นคู่ๆตามตั๋วที่ได้มา หลายคนอาจจะได้ดูผม live บรรยากาศสดๆจากนอกและในสนามกัน แต่กับอีกหลายคนที่พลาด รอบหน้าอย่าพลาดนะฮะ เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือน !!

การนั่งกับแฟนทีมตรงข้าม อย่าที่บอกสิ่งแรกที่ควรทำคือ อย่ามีตราสัญลักษณ์อะไรของทีมฝั่งตรงข้ามหรือแม่แต่ทีมที่เป็นคู่ปรับกันเป็นอันขาด มิเช่นนั้สต่อให้มีตั๋ว การ์ดก็จะไม่ให้คุณเข้าสนาม เพราะเข้ามาแล้วเสี่ยงต่อการเกิดเหตุรุนแรงมากๆ ดังนั้น แม้ผมจะถอยเสื้อบอลลิเวอร์พูลมาใหม่แบบ 2 ตัว ผมก็ต้องจำใจเก็บไว้ที่ห้องละใส่ชุดธรรมดาออกมาครับ อย่างน้อยเซฟตัวเองได้จากเสื้อผ้าละ ก่อนเกมหาผ้าพันคอแบบ match day ที่เป็นชื่อทั้ง 2 ทีมอย่างละครึ่งซื้อไว้เป็นที่ระลึกสักหน่อย อย่างน้อยมันก็มีชื่อทั้งทีมเจ้าบ้านและทีมที่เราเชียร์อยู่ แค่นี้ก็เนียนไปกับกองเชียร์เจ้าบ้านได้แล้ว ฮ่าๆ

พอเข้ามาในสนามจริงๆเอมิเรต สเตเดี้ยม ดูใหญ่โตมากครับ ดูไปดูมาก็คล้ายปาร์ก เดอ แพรง สนามของปารีส แซง แชแมง ที่ผมเคยไปก่อนหน้านี้อยู่บ้าง แต่ใหม่กว่า จังหวะที่เข้ามาผูู้เล่นทั้ง 2 ทีมกำลังอบอุ่นร่างกายกันพอดี เห็นละบอกเลยว่าอาร์เซน่อลนี่อาร์เซน่อลจริงๆ เวนเกอร์ สั่งให้ผู้เล่นต่อบอลสั้นไปกับบอลเรื่อยๆ ส่วนลิเวอร์พูลจะเล่นกับบอลน้อยกว่า อาศัยสปริ้นวิ่งสั้นสลับวิ่งยาว คงเน้นฟิตเตรียมบดเจ้าบ้านเต็มที่แน่ๆ ปกติคู่นี้เจอกัน ต้นๆซีซั่น จะไม่ค่อยยิงกันเท่าไหร่ แถมสถิติการมาเยือนเอมิเรตก่อนหน้านี้ของลิเวอร์พูล ต้องบอกว่าโหล่ยโท่ยเอามากๆ ชนะได้แค่เกมเดียว จาก 20 ครั้งหลังสุดที่มาเยือนที่นี่ในทุกถ้วย แม้ครั้งนี้ทางเจ้าบ้านจะขาดผู้เล่นหลักๆไปหลายคน แต่สำหรับแฟนลิเวอร์พูลแล้ว ผลแค่เสมอก็น่าจะมีความสุขกันแล้ว
ปรากฎว่าเริ่มเกมมา เจ้าบ้านได้จุดโทษ ไอ้เรานี่ต้องทำท่าเฮไปด่าไป แ_่งเอ๊ยย เสียบอะไรของมันวะ ... แต่นั่นไม่ใช่จุดพีค เพราะที่พีคคือ ไซม่อน มิกโญเล่ต์ดันเซฟจุดโทษได้เฉยเว้ย พี่นี่หน้าบานเผลอตะโกนไปเบาๆว่าเยส ก่อนไหวตัวทันรีบเอามือกุมหัวด้วยความเสียดายตามแฟนทีมเจ้าบ้าน ไม่งั้นนะ 555 แต่อีก 69 วินาทีต่อมาแฟนเจ้าบ้านก็ได้เฮจนได้ ส่วนผมหรอ? เฮสิครับ เฮไปปากนี่บ่นไปด้วย

ช่วงท้ายครึ่งแรก แฟนบอลเจ้าบ้านเริ่มเดินออกไปพักเข้าห้องน้ำ หาอะไรทานกันแล้ว แบบว่าดูทรงละลิเวอร์พูลไม่น่ากลับมาได้แน่ๆ เซนเตอร์ตัวใหม่ของอาร์เซน่อล ร็อบ โฮลดิ้ง ที่ได้ลงสนามวันนี้เล่นค่อนข้างโดดเด่นมาก เก็บกวาดได้หมด แต่แล้วช่วงทดเวลาบาดเจ็บโมเมนตัมที่กำลังจะเทมาทางเจ้าบ้านก็ต้องมาเปลี่ยนเมื่อฟิลิปเป้ คูตินโญ่ ปั่นฟรีคิกผ่านมือปีเตอร์ เช็ก เข้าไปแบบงามหยดย้อน ลูกนี้ตอนโดนทำฟาวล์ ผมรู้สึกเลยว่านี่เป็นโอกาสของลิเวอร์พูลละ หันซ้ายหันขวา แฟนปืนเริ่มไม่สนใจเกมกันละเพราะจะเดินออกไปพักกัน เลยเอาวะ หยิบกล้องคู่ใจขึ้นมาถ่ายวิดีโอมันซะเลย แล้วก็ตามคาดครับ คูตินโญ่ทำได้ เสมอกัน 1-1 ผมนี่ถือกล้องนั่งเงียบเลย ดูในคลิปยังตลกตัวเองไม่หาย 555 แต่ก็นั่นแหละครับ จาก 1-0 เป็น 1-1 จบครึ่งแรก

ในแง่ของกำลังใจมันต่างกันแน่นอน ครึ่งหลังช่วง 15 นาทีแรก จึงเป็นลิเวอร์พูลที่ลงมาทำเกมบุกขึงใส่อาร์เซน่อลอย่างสนุกสนาน ในขณะที่อาร์เซน่อลกลายเป็นช็อตไปดื้อๆ จนโดนลงโทษ โดนยิงอีก 3 ลูกรวด ลิเวอร์พูลขึ้นนำ 4-1 ถึงเวลานั้น ผมเริ่มไม่มั่นใจในความปลอดภัยของตัวเองซะแล้ว เพราะแฟนปืนรอบตัวจากที่อารมณ์ดีดี กลายเป็นเกรี้ยวกราดด่าแหลก บางคนด่าเสร็จลุกเดินออกกลับบ้านไปเลยก็มี นั่นทำให้ปืนปลอมอย่างผมต้องนั่งเงียบๆเก็บอาการอย่างเดียว แต่แน่นอนครับ เราก็ยังเชียร์ทีมของเราด้วยภาษาไทยกันต่อไป สมาธิสำคัญที่สุด คิดอะไรไม่ออกด่ากรรมการก่อน ทำตามน้ำกองเชียร์เจ้าบ้านไป พอโดนยิงนำห่าง เหมือนอาร์เซน่อลจะตื่นจากผวัง เวนเกอร์เปลี่ยนตัวรุกอย่างออกเหล็ก แชมเบอเลน และซานติ การ์ซอล่า ลงมา 2 คนนี้แหละที่ทำให้กองหลังลิเวอร์พูลเริ่มปั่นป่วน ลูก 2-4 เป็นออกเหล็กนี่แหละลากมาคนเดียวก็ยิงแฉลบกองหลังเข้าไป แต่นั่นยังไม่สะใจแฟนเจ้าบ้านเท่ากับตอนไล่มา 3-4 อื้อหือ ตอนนั้นพูดเลยว่า กล้วยทอดแล้วววว ในใจผมนี่นั่งไม่ติดเลย

ขณะที่แฟนทีมเจ้าบ้านรอบตัวส่งเสียงเร้านักเตะให้ตีเสมอ นักเตะปืนก็เหมือนได้ใจ ดาหน้ามาบุกทุกทิศทุกทาง เป็นช่วงเวลาที่แฟนปืนปลอมอย่างผมนั่งกัดเล็บอยู่ทามกลางเสียงเฮของแฟนบอลปืนพันธุ์แท้ข้างๆ ภาวนาอย่างเดียว หมดเวลาๆๆๆ พอเข้าช่วง 5 นาทีสุดท้าย จากกัดเล็บ ผมเริ่มทนไม่ไหวละ ไม่อง ไม่แอ๊บมันแล้ว ตะโกนเชียร์เลยจ้าาาา แต่แน่นอนครับ ตะโกนภาษาไทยนะ ตามสูตรเลย อย่าแอคชั่นมาก ให้ด่าหรือพูดภาษาไทยเท่านั้น เป็นช่วงเวลาที่ถ้าฝรั่งแฟนปืนแถวนั้นมีภรรยาคนไทย หรือฟังภาษาไทยออกผมคงโดนโบกตายอยู่ตรงนั้นแน่นอน ยิ่งช่วงทดเจ็บ 5 นาที ด้วยแล้ว คุณเอ๊ย กดดันมาก แฟนปืนก็กดดัน แฟนปืนปลอมอย่างผมก็กดดัน ภาพอังเดร อาร์ชาวิน ยิง 4 ประตู พาปืนมาเสมอ 4-4 ที่แอนฟิลด์ เมื่อหลายปีก่อนมันตามมาหลอกหลอนมาก แต่สุดท้ายก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ลิเวอร์พูลบุกมาเอาชนะอาร์เซน่อลได้แบบสุดระทึก 4-3 คว้า 3 แต้มกลับบ้าน เช่นเดียวกับผมที่ได้ประสบการณ์แปลกใหม่ นั่นคือออกมาเชียร์ในเกมทีมเยือนครั้งแรก แถมยังต้องนั่งแอ๊บเป็นแฟนฝั่งเจ้าบ้านอีกต่างหาก

เกมสนุกมากครับ สนุกจนลืมตัวไปเลยว่าจริงๆแล้วผมนัดพี่ๆท่านอื่นไว้ว่า จะออกจากสนามก่อนสัก 10 นาที เพื่อป้องกันปัญหาคนล้นรถไฟใต้ดิน มานึกได้อีกที อ้าว เวรละไง คนเพียบบบบบ(บ ใบไม้ ล้านตัว) ก็ต้องรอสักพักใหญ่ๆเลยกว่าจะออกจากสนามได้ แถมออกมาคนก็ยังไม่ไปไหนกัน ยังออกันอยู่หน้าสนามค่อยๆไหลไปเหมือนสงกรานต์ข้าวสารบ้านเรา นี่แหละครับคือ เหตุผลที่ทำไมเวลาตอนถ่ายทอดทีวีเรามักจะเห็นแฟนบอลเดินออกจากสนามก่อน เพราะคนมันเยอะจริงๆ 60,000 คน ระบายพร้อมกันยังไงก็ยากครับ กว่าผมจะลงรถใต้ดินได้ ก็ชั่วโมงกว่าหลังเกมจบ

ร้านอาหารไทยคือ เป้าหมายหลังเกมของพวกเรา คงไม่มีอะไรสวรรค์ไปกว่านี้อีกแล้ว บอลชนะ กับ อาหารไทยแซ่บๆ นั่งกินไปพลางก็นั่งคิดไปพลางว่าป่านนี้อาร์แซน เวนเกอร์และลูกทีมจะเป็นอย่างไรบ้าง

แม้จะเร็วเกินไปที่จะพูด แต่ฤดูกาลนี้การจบ 1 ใน 4 ของตารางอาจจะไม่ง่ายซะแล้วสำหรับเวนเกอร์ เมื่อหลายทีมยกระดับขึ้นมาอย่างน่ากลัวและถ้าหากเป็นจริง เราอาจจะเห็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่อีกครั้งก็เป็นได้ ...

 

ต้น วโรดม