แม้ว่าปัจจุบัน สแตมฟอร์ด บริดจ์ จะเป็นที่รู้จักในฐานะสนามเหย้าของสโมสรเชลซี ซึ่งเป็นหนึ่งในทีมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลก แต่น้อยคนนักจะรู้ว่าสนามแห่งนี้ไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อฟุตบอลเลยแม้แต่น้อย
และยังมีประวัติศาสตร์ที่แปลกประหลาดกว่านั้นคือ เคยเป็นสนามแข่งวิ่งสุนัขเกรย์ฮาวนด์ ที่ทำเงินมหาศาลจนกลบรัศมีฟุตบอลในช่วงหนึ่งอีกต่างหาก เรื่องราวต้องย้อนกลับไปตั้งแต่ปี 1889 ตอนนั้นสนามถูกสร้างโดย London Athletic Club (LAC) ซึ่งเป็นสโมสรกีฬากรีฑา
เจ้าของตอนนั้นตั้งใจให้เป็นที่แข่ง กรีฑา กับ คริกเก็ต เท่านั้น ไม่ได้มีแผนจะทำทีมฟุตบอลอะไรเลย
จนกระทั่งปี 1905 เชลซี เอฟซี ถึงได้ก่อตั้งขึ้นมา และเข้ามาขอใช้สนามนี้เป็นรังเหย้าอย่างเป็นทางการ สนามถูกออกแบบใหม่และขยายใหญ่ขึ้นจนมีความจุถึง 100,000 คน ซึ่งก่อนจะเข้าสู่ยุคแข่งหมา สนามก็เคยถูกใช้แข่ง สปีดเวย์ (มอเตอร์ไซค์ทางเรียบ) มาก่อนในช่วงสั้น ๆ ด้วย
จุดเปลี่ยนสำคัญมาถึงในปี 1933 เมื่อ สมาคมแข่งสุนัขเกรย์ฮาวนด์ (GRA) ตัดสินใจเข้ามาใช้สแตมฟอร์ด บริดจ์เป็นสนามหลักแทนที่กิจกรรมอื่น ๆ เพราะในยุคนั้น การแข่งสุนัขถือเป็น ธุรกิจทำเงินเบอร์หนึ่ง และได้รับความนิยมอย่างถล่มทลาย จนทำให้เจ้าของเดิมต้องยอมถอยออกไปเลย
สนามแข่งหมานี้ถูกออกแบบมาอย่างดี มีทางโค้งที่ถูกยกพื้นสูงเพื่อให้น้องหมาวิ่งได้เร็วเต็มที่ มันเลยกลายเป็นสนามที่ขึ้นชื่อเรื่อง ความเร็วจัด ๆ และดึงดูดนักเดิมพันจากทั่วลอนดอน
สแตมฟอร์ด บริดจ์ กลายเป็นเวทีที่สร้างประวัติศาสตร์มากมาย มีสุนัขเก่ง ๆ อย่างน้อง Creamery Border ที่คว้าแชมป์และทำลายสถิติโลกในปี 1936 และน้อง Ballyhennessy Seal ที่มาทำลายสถิติอีกครั้งในปี 1944 ในการวิ่งระยะ 500 หลา จนได้รับการยอมรับว่าเป็นสนามที่เร็วที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
จุดที่ตอกย้ำความยิ่งใหญ่คือเรื่องเงิน ในปี 1946 มีรายงานว่า เงินเดิมพันที่หมุนเวียน จากการแข่งสุนัขที่นี่รวมกันแล้ว เกิน 5 ล้านปอนด์ ลองคิดดูว่า
ในยุคเดียวกันนั้น สถิติค่าตัวนักฟุตบอลที่แพงที่สุดของอังกฤษอยู่ที่แค่ 14,500 ปอนด์เท่านั้น มันแสดงให้เห็นชัดเจนว่า ธุรกิจแข่งหมาที่สแตมฟอร์ด บริดจ์ รวยและดังกว่าทีมฟุตบอลเชลซีอย่างเทียบกันไม่ติดเลยในตอนนั้น
ความรุ่งเรืองของการแข่งสุนัขต้องจบลงในปี 1968 เมื่อผู้ให้เช่าสนามตัดสินใจ ไม่ต่อสัญญาเช่า และปิดสนามแข่งหมาลงถาวร สาเหตุหลัก ๆ คือตารางการแข่งขันไป ชน กับสนามแข่งหมาชื่อดังอื่น ๆ ในลอนดอน ทำให้ต้องตัดสินใจปิดตัวลง
หลังจากนั้น เชลซีก็ได้กลับมาใช้สนามอย่างเต็มตัว แม้จะเคยมีช่วงหนึ่งในปี 1976 ที่เชลซีเกือบจะล้มละลาย จนต้องพยายามขออนุญาตนำการแข่งสุนัขกลับมาจัดอีกครั้งเพื่อหาเงินกู้สโมสร แต่สุดท้ายคำร้องก็ถูกปฏิเสธไป
นับตั้งแต่นั้นมา สแตมฟอร์ด บริดจ์ ก็ถูกพัฒนาและปรับปรุงมาเรื่อย ๆ จนกลายเป็นสนามฟุตบอลที่นั่งทั้งหมดความจุประมาณ 40,000 ที่นั่ง ในปัจจุบัน และยืนยันสถานะความเป็น บ้านของเชลซี แต่เพียงผู้เดียว โดยทิ้งเรื่องราวของสุนัขเกรย์ฮาวนด์ที่เคยสร้างตำนานความร่ำรวยไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ นี่คือหลักฐานว่าสนามฟุตบอลเก่าแก่บางทีก็มีเบื้องหลังที่ดุดันไม่แพ้เกมในสนามเลยจริง ๆ
- คอนเทนต์พิเศษ
สำหรับคุณ - TOP ข่าวกีฬา
- วิดีโอยอดนิยม
