เมื่อคืนในเกมแชมเปี้ยนส์ลีกระหว่างกาลาตาซารายพบกับลิเวอร์พูล แฟน ๆ กาลาตาซารายได้สร้างโมเมนต์ที่น่าจดจำ ด้วยการชูแบนเนอร์ภาพของวิคเตอร์ โอซิมเฮน คู่กับคุณแม่ของเขา เพื่ออุทิศให้กับคุณแม่ผู้ล่วงลับตั้งแต่โอซิมเฮนยังเด็ก
มันไม่ใช่แค่ภาพของนักฟุตบอลคนหนึ่ง แต่มันคือเรื่องราวของเด็กชายที่ผ่านชีวิตที่ยากลำบากที่สุดมาได้ เพราะกว่าจะมายืนอยู่บนเวทีฟุตบอลระดับโลกอย่างทุกวันนี้ ชีวิตของโอซิมเฮนเต็มไปด้วยความสูญเสีย ความยากจน และการต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด
โอซิมเฮนเติบโตขึ้นมาในย่านยากจนของเมืองลากอส ประเทศไนจีเรีย พื้นที่ที่เขาอาศัยอยู่ตั้งอยู่ใกล้กับกองขยะขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นหนึ่งในจุดที่ผู้คนจำนวนมากต้องดิ้นรนเพื่อหาเลี้ยงชีพ ชีวิตในวัยเด็กของเขาไม่ได้มีสนามฟุตบอลสวยงามหรืออุปกรณ์ครบครันเหมือนเด็กในอะคาเดมีระดับอาชีพ
สิ่งที่มีคือถนนฝุ่น ๆ ลูกบอลเก่า ๆ และรองเท้าฟุตบอลที่บางครั้งต้องไปค้นหามาจากกองขยะ โอซิมเฮนเคยเล่าว่า บางวันเขาอาจเจอรองเท้าฟุตบอลเพียงข้างเดียว และต้องพยายามหาอีกข้างให้เจอ แม้ว่ามันจะเป็นคนละยี่ห้อก็ตาม ข้างหนึ่งอาจเป็น Nike ส่วนอีกข้างอาจเป็น Reebok
แต่สำหรับเด็กคนหนึ่งที่อยากเล่นฟุตบอล แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว พี่สาวของเขาจะช่วยเย็บซ่อมรองเท้าเหล่านั้นเพื่อให้เขาใส่ลงไปเล่นในวันถัดไป
ตอนเด็กชีวิตของเขาค่อนข้างยากลำบาก และเขายังต้องเจอกับข่าวร้ายว่าแม่ของเขาหลับไปและไม่เคยตื่นขึ้นมาอีกเลย… การจากไปของแม่กลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในชีวิตของโอซิมเฮน หลังจากนั้นไม่นานพ่อของเขาก็ตกงาน
ครอบครัวต้องดิ้นรนอย่างหนักเพื่อความอยู่รอด พี่ชายต้องออกไปขายหนังสือพิมพ์กีฬา พี่สาวขายส้มอยู่ริมถนน ส่วนโอซิมเฮนเองก็ต้องช่วยหาเงินด้วยการออกไปขายน้ำดื่มตามท้องถนน ท่ามกลางการจราจรที่พลุกพล่านของเมืองลากอส
ทุกเย็นตอนกลับบ้าน ทุกคนในครอบครัวจะนำเงินที่หาได้ทั้งหมดมาวางรวมกันบนโต๊ะ แล้วส่งต่อให้พี่สาวคนโตเป็นคนจัดการค่าใช้จ่ายในบ้านเพื่อให้ทุกคนมีอาหารกินในวันต่อไป
ท่ามกลางชีวิตที่เต็มไปด้วยความยากลำบาก ฟุตบอลกลายเป็นความหวังเดียวของโอซิมเฮน เขาเริ่มเล่นอย่างจริงจังกับทีมเล็ก ๆ ในชุมชน ต้องฝึกและปะทะกับนักเตะที่ตัวใหญ่กว่าอยู่เสมอ ความเชื่อว่าฟุตบอลจะพาเขาไปสู่ชีวิตที่ดีกว่ากลายเป็นแรงผลักดันสำคัญ จากเด็กที่เคยขายน้ำข้างถนนและใส่รองเท้าฟุตบอลคนละข้าง วันนี้เขาก้าวขึ้นมาเป็นกองหน้าระดับโลก และเป็นนักเตะที่แฟนบอลทั่วโลกจดจำ
บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลว่าทำไมภาพแบนเนอร์ของโอซิมเฮนกับคุณแม่บนอัฒจันทร์เมื่อคืนถึงทำให้เขาถึงกับต้องเสียน้ำตา เพราะมันไม่ได้เป็นเพียงภาพของนักฟุตบอลที่ประสบความสำเร็จ แต่มันคือภาพของเด็กชายคนหนึ่งที่เคยผ่านวันที่ยากที่สุดในชีวิตมาแล้ว
และยังคงวิ่งต่อไปบนเส้นทางที่เขาเลือกด้วยตัวเองเสมอ บางทีในทุกประตูที่เขายิงได้ หรือทุกครั้งที่แฟนบอลตะโกนเรียกชื่อของเขา ความสำเร็จเหล่านั้นอาจเป็นคำตอบเดียวกันที่เขาอยากส่งไปถึงใครบางคนบนท้องฟ้า ว่าเด็กชายคนนั้นยังคงวิ่งตามความฝันของตัวเอง แม้แม่ของเขาอาจจะไม่ได้เห็นสิ่งเหล่านี้กับตาก็ตาม…
- คอนเทนต์พิเศษ
สำหรับคุณ - TOP ข่าวกีฬา
- วิดีโอยอดนิยม
