ถ้าตลาดนักเตะซัมเมอร์นี้ ลิเวอร์พูลจะเลือกแก้ปัญหาได้แค่ “ตำแหน่งเดียว” ตำแหน่งนั้นอาจไม่ใช่กองหน้า ไม่ใช่ฟูลแบ็ก และอาจไม่ใช่ตัวแทนของโม ซาลาห์ด้วยซ้ำ
แต่มันอาจเป็น “กองกลางตัวรับ” หรือ กองกลางเบอร์ 6
เพราะตลอดหลายปีที่ผ่านมา ลิเวอร์พูลอาจสร้างทีมด้วยเกมรุกที่ดุดัน เกมเพรสซิ่งที่เข้มข้น และแนวทางฟุตบอลที่วิ่งไม่มีหมด แต่หัวใจจริง ๆ ของทุกอย่าง คือแดนกลาง และในฤดูกาลนี้ มันเริ่มเห็นชัดขึ้นเรื่อย ๆ ว่า ตำแหน่งตรงนั้นกำลังมีปัญหา
ฤดูกาลที่ผ่านมา อเล็กซิส แม็ค อัลลิสเตอร์ คือหนึ่งในกองกลางที่ดีที่สุดของพรีเมียร์ลีก เขาเป็นนักเตะที่เล่นเกมรับดุดัน ไล่บอลเก่ง เพรสสูง อ่านเกมไว และคอยเชื่อมทุกอย่างของทีมเข้าด้วยกัน
แต่ปีนี้ ทุกอย่างดูเปลี่ยนไป
ความเฉียบคมในการเล่นเกมรับลดลง ความผิดพลาดเริ่มเกิดขึ้นบ่อย และหลายครั้งมันกลายเป็นจุดเริ่มต้นของประตูที่ลิเวอร์พูลเสีย
เกมแพ้ แมนฯยูไนเต็ด 3-2 ที่โอลด์ แทรฟฟอร์ด คือภาพสะท้อนที่ชัดที่สุด
ทั้งจังหวะยืนบังบอลจนโดนแฉลบเข้าประตู การจ่ายบอลพลาดก่อนเสียลูกที่สอง และจังหวะเคลียร์บอลไม่ขาดจนทีมเสียประตูตัดสิน ทุกอย่างเกิดขึ้นกับ แม็ค อัลลิสเตอร์ คนเดิมที่เคยเป็นหัวใจของทีมแชมป์
สถิติหลายอย่างก็สะท้อนเหมือนกันว่า เขาดรอปลงแทบทุกด้าน ทั้งสปีดการวิ่ง ความเร็วสูงสุด จำนวนการเพรส และโดยเฉพาะเกมรับแบบ front-foot defending หรือความดุดันเวลาไล่บีบหรือแย่งบอล ที่เคยทำให้เขาน่ากลัวสำหรับคู่แข่ง
สิ่งที่เคยทำให้แม็คก้า เป็นกองกลางที่ “น่ารำคาญ” สำหรับคู่แข่ง กำลังค่อย ๆ หายไป
แน่นอน ปัญหานี้ไม่ได้เกิดจากเขาคนเดียว เพราะฤดูกาลนี้ ลิเวอร์พูลเจอทั้งอาการบาดเจ็บ นักเตะฟอร์มตก และการปรับทีมที่ยังไม่ลงตัว
โดยเฉพาะการเข้ามาของ โฟลเรียน เวียตซ์ ที่ยังปรับตัวกับพรีเมียร์ลีกไม่ได้เต็มที่ ทำให้ภาระหลายอย่างตกไปอยู่ที่แดนกลางมากขึ้น
คือแม้แต่ ไรอัน กราเฟนแบร์กที่เคยเล่นโดดเด่น ก็เริ่มฟอร์มตกลงตามไปด้วย
ทั้งที่ฤดูกาลก่อน การเล่นของแม็คก้าคือสิ่งที่ช่วยปลดล็อกกราเฟนแบร์ก ให้กลายเป็นกองกลางที่ดีที่สุดคนหนึ่งของทีม
ตอนนี้ ลิเวอร์พูลจึงเริ่มเห็นชัดแล้วว่า ต่อให้แม็ค อัลลิสเตอร์ จะกลับมาฟอร์มดีอีกครั้ง พวกเขาก็ยังต้องการ “คนช่วย” แบ่งเบาภาระตรงนี้อยู่ดี
ไม่ใช่แค่เพื่อโรเตชัน แต่เพื่อยกระดับทั้งระบบ เพราะฟุตบอลยุคใหม่ โดยเฉพาะทีมของ อาร์เน่อ ชล็อต ต้องการกองกลางที่ทำได้ทุกอย่าง ทั้งตัดเกม วิ่งไล่ เพรส พาบอลขึ้นหน้า และช่วยเกมรุกได้ในเวลาเดียวกัน
และถ้ามองไปที่ทีมลุ้นแชมป์ทีมอื่น มันยิ่งเห็นภาพชัดขึ้น ยกตัวอย่าง ‘เดแคลน ไรซ์’ คือหนึ่งในเหตุผลสำคัญที่ทำให้ อาร์เซน่อล กลายเป็นทีมที่สมดุลขึ้น
เขาไม่ใช่แค่ตัวรับธรรมดา แต่เป็นนักเตะที่คุมจังหวะเกม ช่วยเกมรุก ยิงประตู แอสซิสต์ และเล่นได้แทบทุกสัปดาห์โดยไม่ดรอปมาตรฐาน
ลิเวอร์พูลกลับกำลังขาดนักเตะแบบนั้น
วาตารุ เอ็นโด อายุ 33 ปีแล้ว และกำลังเข้าสู่ปีสุดท้ายของสัญญา ส่วนดาวรุ่งอย่างเทรย์ เอ็นโยนี่ ยังอยู่ในช่วงพัฒนา และอาจต้องออกไปยืมตัวเพื่อเก็บประสบการณ์ แม้แต่อนาคตของเคอร์ติส โจนส์ ก็ยังไม่แน่นอน
พูดง่าย ๆ คือ ต่อให้ไม่มีใครย้ายออก ลิเวอร์พูลก็ยังต้องการกองกลางเพิ่มอยู่ดี และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขาพลาดเป้าหมายสำคัญ
ก่อนหน้านี้ ลิเวอร์พูลเคยพลาดทั้ง มอยเซส ไกเซโด้, โรเมโอ ลาเวีย รวมถึงมาร์ติน ซูบิเมนดี้ พวกเขาคือนักเตะที่ลิเวอร์พูลอยากได้ แต่สุดท้ายไปลงเอยกับทีมอื่น
และปัญหาคือ ตลาดกองกลางระดับท็อปตอนนี้ไม่ได้หาง่ายอีกแล้ว ชื่ออย่างโรดรี้หรือไรซ์ แทบเป็นไปไม่ได้เลย
ขณะที่ตัวเลือกอื่นอย่าง ซานโดร โตนาลี่ หรือ บูบาการ์ กามาร่า ก็ยังมีเครื่องหมายคำถามบางอย่าง
สุดท้าย ลิเวอร์พูลกำลังมองหากองกลางที่สามารถเปลี่ยนสมดุลของทีมทั้งระบบได้ เพราะตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทุกครั้งที่ลิเวอร์พูลประสบความสำเร็จ พวกเขามักมีแดนกลางที่แข็งแรงพอจะทำให้ทุกอย่างรอบตัวทำงานง่ายขึ้นเสมอ
และบางที ซัมเมอร์นี้ การเซ็นกองกลางตัวรับที่ใช่ อาจสำคัญกว่าการซื้อซูเปอร์สตาร์อีกก็ได้..
- คอนเทนต์พิเศษ
สำหรับคุณ - TOP ข่าวกีฬา
- วิดีโอยอดนิยม
