บาร์เซโลน่าออกสตาร์ตซีซั่นนี้สุดโหด เพราะผ่านไปเพียง 4 เกมในลา ลีกา พวกเขาซัดไปแล้วถึง 17 ประตู พร้อมคว้าชัยชนะรวดทั้ง 4 นัด
และคำถามที่เคยเป็นประเด็นใหญ่ในช่วงตลาดนักเตะช่วงซัมเมอร์ว่า “บาร์ซ่าต้องซื้อกองหน้าตัวเป้าหรือไม่?” ดูเหมือนจะเริ่มมีคำตอบที่ชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ
“ทุกคนอยากได้กองหน้าที่ทำได้ 40 ประตูต่อฤดูกาล แต่ผมบอกได้เลยว่า ทีมนี้ไม่มีปัญหาเรื่องการทำประตูแน่นอน” ประโยคนี้ เปดรี้ กล่าวกับ Movistar หลังเกมที่บาร์เซโลน่าถล่มบาเลนเซีย 5-0 เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา
ชัยชนะเหนือบาเลนเซียไม่ใช่แค่การคว้าสามแต้มธรรมดา เพราะมันสะท้อนให้เห็นถึงฟุตบอลของ ฮันซี่ ฟลิค ที่กำลังลงตัว ทั้งการเคลื่อนที่ ความเข้าใจระหว่างนักเตะ การเพรสซิ่งในแดนบน และจำนวนผู้เล่นที่พร้อมสอดขึ้นมาทำประตู
ที่สำคัญคือ บาร์เซโลน่ากำลังทำทั้งหมดนี้โดยไม่มี “กองหน้าเบอร์ 9” หลังที่เจ้าบุญทุ่มพลาดคว้าตัว ฮูเลี่ยน อัลวาเรซ ในช่วงซัมเมอร์ ฟลิคเลือกปรับโครงสร้างเกมรุกใหม่ โดยให้ ราฟินญ่า ขยับเข้ามายืนตรงกลางในบทบาทกองหน้าตัวเป้า ขณะที่ ลามีน ยามาล กับ แอนโธนี่ กอร์ดอน ทำหน้าที่เป็นตัวริมเส้น
ด้านหลังพวกเขามี เฟร์มิน โลเปซ, เปดรี้ และ โรดรี้ คอยควบคุมเกมในแดนกลาง ทำให้พวกเขามีเกมรุกที่มีความหลากหลายจนคู่แข่งรับมือได้ยาก
โดยในเกมกับบาเลนเซียน้องบ่าว ลามีน ยามาล เปิดสกอร์ตั้งแต่นาทีที่ 6 ก่อนที่เฟร์มิน โลเปซ, ราฟินญ่า และเปดรี้ จะช่วยกันยิงเพิ่ม แล้วเป็นยามาลที่กลับมาปิดท้ายด้วยประตูที่สองของตัวเอง พาบาร์เซโลน่าถล่ม 5-0
สิ่งที่น่าสนใจกว่าผลการแข่งขันคือ ทั้ง 5 ประตูไม่ได้เกิดจากการฝากความหวังไว้กับกองหน้าตัวเป้าเพียงคนเดียว แต่เกิดจากการเคลื่อนที่และการสร้างสรรค์ร่วมกันของนักเตะหลายคน
ซึ่งหากย้อนไปดูผลงาน บาร์เซโลน่าออกสตาร์ตฤดูกาลนี้ได้อย่างร้อนแรง ชนะเอลเช่ 5-0, ชนะแอธเลติก บิลเบา 2-0, ชนะราโย บาเยกาโน่ 5-2 และล่าสุดถล่มบาเลนเซีย 5-0 รวม 4 นัดยิงไปถึง 17 ประตู
ที่น่าจับตายิ่งกว่าจำนวนประตูคือคุณภาพของโอกาสที่พวกเขาสร้างขึ้น ภายใต้ ฮันซี ฟลิค บาร์เซโลน่ามีค่าเฉลี่ยถึง 3.93 xG ต่อเกมในช่วงออกสตาร์ตฤดูกาลนี้ สูงกว่าค่าเฉลี่ย 2.28 ในฤดูกาลก่อนอย่างชัดเจน
ทั้งหมดนี้ทำให้คำถามว่า “บาร์เซโลน่ายังต้องการกองหน้าเบอร์ 9 หรือไม่?” กลับมาน่าสนใจอีกครั้ง ฟลิคยอมรับว่าเขายังต้องการกองหน้าตัวเป้า แต่ขณะเดียวกันทีมก็มีผู้เล่นเกมรุกและแดนกลางที่สามารถทำประตูได้หลายคน และนี่อาจเป็นจุดเด่นของเจ้าบุญทุ่มยุคใหม่
เพราะราฟินญ่าไม่ได้ยืนรอบอลอยู่ในกรอบเขตโทษเพียงอย่างเดียว เขาสามารถถอยลงมาเชื่อมเกม สร้างสรรค์โอกาส และขยับกลับเข้าเขตโทษเมื่อถึงจังหวะ ขณะที่เฟร์มินก็ใช้พื้นที่และการเคลื่อนที่ของเพื่อนร่วมทีมเพื่อโจมตีแนวรับได้อย่างอิสระมากขึ้น
ยิ่งมองไปที่ขุมกำลังในแนวรุก บาร์เซโลน่าก็ยิ่งมีเหตุผลที่จะเชื่อว่า พวกเขาไม่จำเป็นต้องฝากทุกอย่างไว้กับกองหน้าตัวเป้าเพียงคนเดียว โอลโม่สามารถลงมาสร้างความแตกต่างจากม้านั่งสำรองได้ทันที เหมือนที่เขาทำ 2 แอสซิสต์ในเกมกับบาเลนเซีย ขณะที่นักเตะอย่างราฟินญ่า,เฟร์มิน โลเปซ, เปดรี้ และยามาล ต่างก็มีความสามารถในการสร้างและจบสกอร์ด้วยตัวเอง
ทำให้เกมรุกของบาร์เซโลน่ามีความหลากหลายมากขึ้น เพราะคู่แข่งไม่สามารถโฟกัสไปที่ผู้เล่นคนใดคนหนึ่งแล้วหยุดเกมรุกของพวกเขาได้ง่าย ๆ เมื่อคนหนึ่งถูกประกบ อีกคนก็พร้อมสอดขึ้นมาแทน เมื่อพื้นที่ตรงกลางถูกปิด พวกเขาก็สามารถเปลี่ยนไปโจมตีจากด้านข้าง และเมื่อแนวรับขยับตาม ผู้เล่นอีกคนก็พร้อมวิ่งเข้าพื้นที่ว่างทันที
ดังนั้น ต่อให้บาร์เซโลน่าพลาดการคว้าตัวกองหน้าอย่าง ฮูเลี่ยน อัลวาเรซ ไป สิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงต้นฤดูกาลก็กำลังทำให้คำถามเรื่อง “เบอร์ 9” เปลี่ยนไป กลายเป็น “พวกเขายังจำเป็นต้องมีศูนย์หน้าที่เป็นจุดศูนย์กลางของเกมรุกอยู่หรือไม่?”
เพราะบาร์เซโลน่าชุดนี้ไม่ได้ขาดคนที่ยิงประตูได้ แต่กำลังมีนักเตะหลายคนที่พร้อมรับบทเป็นคนตัดสินเกมในแต่ละจังหวะ และนั่นอาจเป็นสิ่งที่ทำให้การรับมือพวกเขายากกว่าการเจอกับทีมที่มีดาวยิงเพียงคนเดียว
ต่อให้ไม่มีใครยิง 30 หรือ 40 ประตูเพียงคนเดียว บาร์เซโลน่าก็ยังมีศักยภาพที่จะเป็นหนึ่งในเกมรุกที่อันตรายที่สุดของยุโรปได้
และบางที นี่อาจเป็นสิ่งที่ ฮันซี ฟลิค กำลังสร้างขึ้นที่บาร์เซโลน่า ทีมที่ไม่ได้รอให้ใครสักคนมาแบกเกมรุก แต่ทำให้ ทุกคนสามารถเป็นคนตัดสินเกมได้ โดยไม่ต้องพึ่งกองหน้าตัวจบสกอร์เพียงอย่างเดียว
- คอนเทนต์พิเศษ
สำหรับคุณ - TOP ข่าวกีฬา
- วิดีโอยอดนิยม
