ประวัติ “ภราดร ปริศนานันทกุล” บ้านใหญ่อ่างทอง สู่รองประธานสภาฯคนที่สอง

หลังจากที่ประชุมสภาผู้แทนราษฎร มีมติเห็นชอบให้ นายภราดร ปริศนานันทกุล ดำรงตำแหน่งรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่สอง แทนตำแหน่งที่ว่างลงหลังนาย นายพิเชษฐ์ เชื้อเมืองพาน ได้ยื่นหนังสือถึงประธานสภาผู้แทนราษฎร ขอลาออกจากตำแหน่ง รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่สองนั้น
ส่งผลให้ชื่อของ นายภราดร ปริศนานันทกุล รองหัวหน้าพรรคภูมิใจไทย และ สส.อ่างทอง  พรรคภูมิใจไทย กลับมาถูกพูดถึงในแวดวงการเมืองอีกครั้ง

ช่างภาพพีพีทีวี

โดยนายภราดร ปริศนานันทกุล ชื่อเล่น “แบต” เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง รองหัวหน้าพรรคภูมิใจไทย กรรมการในคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล (วิปรัฐบาล) และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง 4 สมัย

นายภราดร เกิดเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2522 ที่อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง เป็นบุตรของนายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ กับนางรวีวรรณ ปริศนานันทกุล (สกุลเดิม: ฉัตรบริรักษ์)

นายภราดร สำเร็จการศึกษาการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ระดับปริญญาตรี สาขาสถิติ จากคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และระดับปริญญาโททางด้านเศรษฐศาสตร์ จาก Warwick University ประเทศอังกฤษ

รวบ “อิงฟ้า-อารยา” นางแบบสาวชื่อดัง แปะลิงก์ชวนเล่นพนัน!
 

เส้นทางการเมือง

นายภราดร ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง คู่กับนายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล เมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 ซึ่งขณะนั้นลงสมัครรับเลือกตั้งภายใต้สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา

กระทั่งในปี พ.ศ. 2561 นายภราดร ได้ย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทองอีกสมัย ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นโฆษกพรรคภูมิใจไทย

จากนั้นในปี พ.ศ. 2566 นายภราดร และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทองอีกสมัย ภายใต้สังกัดพรรคภูมิใจไทย ก่อนที่จะถูกเสนอชื่อจากที่ประชุมพรรคภูมิใจไทย เป็นแคนดิเดตชิงตำแหน่งรองประธานสภาผู้แทนราษฎร ในที่สุด

 

เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)

พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)