“แพท ณปภา” โล่ง! แม่ออกจาก รพ. ลั่นโสด คนเข้ามาต้องผ่านด่านลูกและไม่เป็นภาระ

หลังจากที่ก่อนหน้านี้ดาราและพิธีกรสาว แพท - ณปภา ตันตระกูล ได้บอกเล่าถึงอาการป่วยของคุณแม่ (ย่า) ว่าอยู่ในช่วงวิกฤติและต้องรักษาตัวในห้องไอซียู รวมไปถึงอาการอัลไซเมอร์ที่มีอยู่แล้วนั้น

ล่าสุด “แพท” ก็ได้อัปเดตอาการป่วยของคุณแม่ว่าดีขึ้นและเตรียมออกจากโรงพยาบาลกลับบ้านได้แล้ว รวมทั้งอัปเดตสถานะหัวใจ หลังปักป้ายโสดมาพักใหญ่ โดยเจ้าตัวเผยว่า 

เห็นว่าตอนนี้อาการป่วยของคุณแม่ดีขึ้นมากแล้ว?

“พรุ่งนี้ (16 พ.ค.65) กลับบ้านแล้วค่ะ ดีใจจังเลย คือคุณแม่น่าจะเข้มแข็งมากๆ จากวันแรกที่เข้าไป ซึ่งก็คือหยุดหายใจประมาณ 4-5 นาที และคุณหมอก็ช่วยปั๊มขึ้นมา จากวันนั้นก็มีอาการในลักษณะที่ ลืมตาไม่ได้ ตาปิดไม่ได้ ชัก และจากวันนั้นจนถึงวันนี้ ล่าสุดคุณหมอก็อนุญาตให้คุณแม่กลับบ้านได้แล้ว ไม่ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ สามารถหายใจได้ด้วยตัวเองตามปกติ ไม่มีอาการชัก แต่จะมีเพิ่มเติมก็คือต้องใส่สายให้อาหาร ดังนั้นทางบ้านเราเองก็ต้องเตรียมตัวกันมากขึ้น ทั้งเรื่องของแผลกดทับที่จะต้องดูแลเยอะขึ้น และก็เรื่องการให้อาหารทางสาย ต้องมีซื้อเครื่องดูดเสมหะเพิ่มเนื่องจากวัยของคุณแม่ที่อายุ 74 ย่าง 75 ท่านก็จะมีภาวะอ่อนแรง คือไม่มีกำลังในการขับเสมหะหรือไอ ดังนั้นเราเลยต้องใช้เครื่องดูดเสมหะช่วย ซึ่งก่อนที่คุณแม่จะออกจากโรงพยาบาลในวันพรุ่งนี้ แพท พี่เลี้ยงก็ต้องไปฝึกวิธีดูแลเป็นเวลา 3 วัน จนกระทั่งคุณหมอวางใจและอนุญาตให้พาคุณแม่กลับบ้านได้ค่ะ”

นับว่าเป็นปาฏิหาริย์สำหรับครอบครัว?

“ใช่ค่ะ คือตอนแรกทำใจแล้วว่าคุณแม่จะต้องอยู่โรงพยาบาลยาวแน่นอน อาจจะทั้งชีวิตแน่ๆ แต่ก็คืองงมาก ที่เพราะภายใน 4 วัน คุณหมอลดเครื่องช่วยหายใจจาก 100 เปอร์เซ็นต์ เป็น 50 เปอร์เซ็นต์ และพอเข้าวัน 6 7 8 คุณหมอก็หยุดใช้เครื่องช่วยหาย ที่เหลือก็จะเป็นในเรื่องของการรักษาแผลกดทับให้ดีขึ้น แล้วก็พวกอาการติดเชื้อ และอย่างที่บอกพรุ่งนี้คุณแม่ก็ได้กลับบ้านแล้ว”

ที่ผ่านมาคุณแม่รักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลนานแค่ไหน?

“น่าจะประมาณครึ่งเดือนค่ะ หรือประมาณ 3 อาทิตย์ คือเร็วมากๆ เพราะตอนแรกแพทเตรียมใจไว้แล้วว่าจะต้องยาวแน่นอน”

อาการทางสมองของคุณแม่เป็นอย่างไรบ้าง ยังรับรู้ได้เป็นปกติไหม?

“ไม่รับรู้มาสักพักใหญ่ๆแล้วค่ะ คือคุณแม่มีอาการทางสมองซึ่งก็คืออัลไซเมอร์ คือท่านไม่รับรู้มานานมากแล้วค่ะ ไม่พูดด้วยค่ะ ไม่ได้พูดมานานแล้วด้วย คุณแม่เป็นมานานแล้ว ไม่ได้เกี่ยวกับเคสนี้ เพียงแต่ครั้งนี้อาการของคุณแม่ทรุดลงเฉยๆ และทำให้แพทได้รับรู้ด้วยว่าคุณแม่กลืนไม่ได้แล้ว เคี้ยวไม่ได้แล้ว แต่ท่านก็ยังแข็งแรงนะคะ แกลืมทุกอย่าง แต่ไม่ได้ลืมเรื่องของการหายใจ”

แค่นี้เราเองก็มีความสุขมากแล้ว?

“ใช่ค่ะ คือเรารู้สึกว่าเราอยากทำให้เต็มที่ อย่าเรียกว่ายื้อเลย เพราะเราเชื่อว่าคุณแม่ยังแข็งแรง และแกก็ยังอยากอยู่กับเรา ไม่อย่างนั้นท่านคงไม่ฮึดมาขนาดนี้ คือตอนแรกๆที่หนักๆเลย ก็ยังคุยกับที่บ้านว่าคุณหมอแจ้งว่าถ้าเกิดมีการปั้ม ถ้าหยุดหายใจ ให้ที่บ้านมาลงความเห็นกัน แต่ก็ยังไม่ถึงขึ้นนั้น สุดท้ายก็กลับบ้านเฉย ก็ดีใจค่ะ”

ได้พูดได้บอกอะไรกับคุณแม่บ้างไหม?

“ก็จะบอกแกทุกวัน เวลาที่ไปเยี่ยมหรือได้วิดีโอคอลคุยกัน ซึ่งแพทก็จะบอกท่านว่า เบื่อใช่มั้ยล่ะอยู่โรงพยาบาล รู้ว่าอยู่นานเบื่อ ฉะนั้นก็รีบแข็งแรงจะได้กลับบ้าน หลานๆจะได้เจี๊ยวจ๊าว จะสนุกสนาน เพราะแม่อยู่โรงพยาบาลแบบนี้หลานไปหาไม่ได้ และดูสิสุดท้ายคุณแม่ก็ฟื้นร่างกายกลับมาเร็วมาก แพทเลยคิดว่าต่อให้แกตอบโต้ไม่ได้ แต่จิตใต้สำนึกแกก็ยังรับรู้”

เมื่อคุณแม่ได้กลับไปอยู่บ้านแล้วใครจะเป็นคนดูแลท่าน?

“แพทกับพี่เลี้ยงค่ะ แต่เนื่องจากว่าตอนนี้คุณแม่มีเรื่องของการใส่สายเพิ่ม ฉะนั้นแพทเลยจำเป็นที่จะต้องเพิ่มคนเข้ามา ซึ่งก็คือผู้เชี่ยวชาญจากศูนย์ดูแล เป็นการจ้างเข้ามาช่วยเพิ่มค่ะ และอีกอย่างแพทไม่ได้มีผู้ป่วยติดเตียงคนเดียวที่ต้องดูแล แพทยังมีคุณน้าอีกหนึ่งคน ฉะนั้นเลยตัดสินใจเอาผู้เชี่ยวชาญเข้ามาช่วยด้วยดีกว่า”

ค่าใช้จ่ายทั้งหมดเราเป็นคนดูแล?

“เท่าไหร่ก็สู้ เพราะว่าตั้งแต่วันแรกที่แม่เริ่มป่วย แพทก็เริ่มเก็บเงินเลยค่ะ และสาเหตุที่เริ่มเก็บเงินก็เป็นเพราะแพทได้คุยกับคุณหมอ ตั้งแต่ช่วงแรกๆแล้วว่าโรคของคุณแม่จะอยู่ยาวนานแค่ไหน ซึ่งคุณหมอก็บอกว่ามันแล้วแต่คน บางคนก็ยาวเป็น 10 ปี 20 ปี แต่ค่าใช้จ่ายก็จะยาวตามไปด้วย พอเมื่อแพทได้รู้ว่าคุณแม่ป่วยและต้องใช้เงินเยอะ แพทก็เลยเริ่มเก็บ และมันก็ไม่ได้กระทบอะไรมาก เพราะแพทได้ทำการแยกย่อยเอาไว้หมดแล้ว ว่าเงินก้อนไหนเป็นเงินของใคร ของแม่ ของน้า ของเรา ของลูกและของพ่อ”

กี่ปีแล้วที่เราดูแลค่าใช้จ่ายทุกอย่างทั้งหมดเพียงคนเดียว?

“แพทดูแลทั้งหมดค่ะ ตั้งแต่แพทอายุ 20 ปี คุณแม่ป่วยตอนแพทอายุ 20 หลังจากนั้นเขาก็เททุกอย่างให้เราหมดเลย (ค่าใช้จ่ายมหาศาลที่เราใช้ในการดูแลคนในครอบครัว?) มหาศาลค่ะ แต่ไม่นับเลยค่ะ หาแต่เงินอย่างเดียว”

เรามีความสุขในการดูแลครอบครัว?

“ใช่ค่ะ คือสุดท้ายแล้วสิ่งที่แพทได้กลับมานั่งคิดในวันนี้ก็คือ แพทรู้สึกว่าแพทเป็นคนชอบให้ หลานไม่มีแพทให้ ลูกไม่มีแพทให้ และพอทุกคนได้รับและมีความสุข แพทก็มีความสุขไปด้วย”

เมื่อไหร่จะมีคนมาดูแล “แพท”?

“หูย ยากจังเลยเพราะเราเพิ่งจะเทกันไป ถ้าเอาตอบได้เลยก็คือ เราก็เอ๊ะ..อาจจะเป็นเพราะตอนนี้เรามีจุดโฟกัสหลายอย่าง ลูกเอย แล้วแม่ก็มาป่วยพอดีมันเหมือนโฟกัสเราฉีกออกไปเลย มันเหมือนไม่มีความสนใจในเรื่องของคู่รัก ซึ่งต่อให้เรามีคู่รักจริงๆ ณ ตอนนี้มันก็ไม่ใช่ปั๊ปปี้เลิฟแล้ว ไม่ใช่ฉันรักเธอ เธอรักฉัน เธอเป็นภาระฉันหรือเปล่า ถ้าใช่ เธอไป ลองเลี้ยวซ้ายไปบ้านอีกหลังนึงด้านในไหม ฉันมีภาระเยอะแล้ว แต่ถ้าเธอเข้ามาปุ๊ปเธออย่าทำภาระให้ฉัน เธอต้องอยู่แบบไม่สร้างปัญหาให้ฉันได้มั้ย ถ้าได้เราจะไปด้วยกัน แต่ถ้าเธอเข้ามานอกจากเป็นภาระแต่เธอยังทำให้ฉันกังวัล ฉันอยากให้เธอเลี้ยวขวาไปอีกบ้านหลังนึงเหมือนกัน”

แสดงว่าที่ผ่านมาเจอแต่ภาระเหรอ?

“คือมันไม่ใช่เชิงภาระ บางทีมันเป็นความกังวลว่าแบบ…ใช่หรือเปล่า พอมันใช่หรือเปล่าเรื่อยๆเราก็แบบไม่ใช่แล้วอย่างนี้ คือไม่ใช่ว่าเขาไม่ดีหรืออะไรนะ มันเป็นที่ตัวเราด้วย หลังๆคนรอบข้างบอกว่าแกติสท์หรือเปล่า เราบอกว่าไม่ใช่ คือภาระเราเยอะ เราคิดเยอะ พอเราคิดเยอะบางทีมีความกังวลเรื่องอื่นเข้ามา เรารู้สึกว่าเราตัดออกไปก่อน เพราะสิ่งที่กังวลทุกวันนี้เยอะอยู่แล้ว”

แล้วเวลาจะมุ้งมิ้ง?

“กับลูกค่ะ คุณเรซเขาจะมีหลายโหมดมาก ซึ่งการอยู่กับเขาทดแทนได้ทุกอย่าง ช่วงนี้เขาจะมีโหมดดูชี้นกชี้ไม้ แม่ครับๆเอาอันนั้น อยากไปอันนี้ แล้วเขาก็จะมีคำพูดอะไรที่เราแบบอายุเท่าไหร่เนี่ย อย่างเช่น แม่ครับหนูว่าช่วงนี้เราไม่ได้ไปฮาร์เบอร์แลนด์กันนานมากแล้วนะ เราก็บอกก็พูดมาตรงๆว่าจะไป เขาสุดยอดจริงๆคนนี้ (หัวเราะ) ก็อ้อนลูกเอา เชื่อมั้ยว่าแพทเพิ่งจะพูดกับเลขาตัวเองว่าเธอฉันว่าฉันรักและหลงลูกมากแล้วอะ ฉันจะทำยังไงดี คือเหมือนลูกทำอะไรก็ดีไปหมด ขนาดทำไม่ดีเรายังบอกว่าดีลูก สมองเราคงไปแล้วอะ เราคงหลงมากอะไรแบบนี้ (สวยไปวันๆ?) สวยไปวันๆจริงๆ (หัวเราะ) สวย เซ็กซี่”

มีคนเข้ามาไหม เพราะเราโสด?

“มี เอาเรื่องจริงเลยมี แต่เหมือนว่าเราไม่มีเวลาที่แม้จะนัดทานข้าว พูดคุย ก็จะมีแบบเพื่อนเราชอบ เอ้ย พี่เราชอบ แต่ก็ยังไม่สานต่อ (มีมาเรื่อยๆ?) เรื่อยๆค่ะ”

ถาม “หมอช้าง” ไหม?

“อาจารย์ช้างเราไม่ค่อยอยากถามเท่าไหร่ เราถามแต่คนก่อนก็บอกว่าเออลมเพลมพัด แล้วก็พัดไปเลยจริงๆ เราก็บอกว่าแล้วช่วงนี้ยังไง อาจารย์บอกว่าทำงาน ทำธุรกิจ ทำงานไปก่อน เราบอกว่าชัวร์นะ ก็บอกว่าชัวร์แล้วก็จะทิ้งท้ายว่ายังไม่เข็ดอีกเหรอ เราก็บอกว่าเราไม่เคยเข็ดเรื่องนี้เลย”

โสด 100 เปอร์เซ็นต์?

“โสดลูกหนึ่ง (จีบได้?) จีบได้ ตอนนี้ยังโสดอยู่ในโหมดออนเซลค่ะ”

ถ้าคนที่อยากมาเซลล์ต้องยังไง?

“รวยจนแพทว่าไม่ติดแล้ว อันนี้พูดจริงๆนะ เพราะว่าตั้งแต่ชีวิตที่ผ่านมาเราเจอมาหมดแล้ว รวย กลาง ไม่มีเลย เราก็อยู่คนเดียวนี่ไง (หัวเราะ) หล่อ เฉยๆ ไม่หล่อเลย คือเราผ่านมาจนเราแบบว่าเราก็มานั่งคิดว่าโอเคแพท เราเจออะไรมาบ้างนะ หลายๆคนบอกทำไมไม่เอารวยๆ เราก็แบบเอ้ยเธอรวยๆเราก็เจอมาแล้ว รวย กลาง ไม่มี หล่อ เฉยๆ ไม่ได้เลย เราเจอมาหมดแล้ว สุดท้ายอยู่คนเดียวนี่ไง ก็เลยคิดว่า ณ ตอนนี้แพทไม่ได้ติดเลยนะคะ ยังแบบฮอตเหมือนเดิม เพียงแต่อยากได้คนที่ไม่เป็นภาระกับเรา ขอคนที่มานิ้งๆไม่เป็นภาระเลย หน้าตาไม่ติดๆ เมื่อก่อนอาจจะตี๋ขาว เดี๋ยวนี้ไม่ติดแล้วๆ เอาแค่เข้าใจเรา เข้าใจลูกเรา แล้วไม่เป็นภาระเรา”

ตอนนี้รอได้?

“ใช่ ตอนนี้ถ้ามาแบบจอยๆโอเค (ยังไม่พร้อมผูกพัน?) อุ๊ย ใช่ ตอนนี้อาจจะยังไม่ผูกพันแต่ว่าเรามาจอยๆได้นะ มาเป็นเฟรนด์ๆจอยๆไปก่อน”

ต้องผ่าน “เรซซิ่ง” ก่อน?

“คนนั้นคือด่านสำคัญ การเลือกแต่ละครั้งเราจะถามลูกเสมอว่าเรซเอ็นจอยมั้ยลูก เรซชอบคนไหนลูก เรซจะชี้มาเลย จะบอกว่าโอเคคนนี้ไม่ติดโทรศัพท์ คนนี้เขาก็เล่นกับหนู คนเนี้ยชวนแล้วไม่ค่อยเล่น ไม่เอา ลูกคือเบสเฟรนด์ของแพท เขาคือหน่วยคอมเมนต์และเป็นคอมเมนต์ที่สำคัญมาก ก่อนหน้านี้แพทก็ถามเขาว่า โทษนะลูกคนนี้กับคนนี้ลูกจอยกับคนไหนมากกว่ากัน ลูกบอกว่าคนนี้เขาติดโทรศัพท์แล้วก็ติดเกม ไม่ค่อยเล่นกับหนูเลย เราก็แล้วอีกคนล่ะ เขาบอกคนนี้เขาเล่นกับหนูเยอะมากเลยแม่ เขามีเกมเยอะด้วย เราก็ถามแล้วหนูชอบคนไหน เขาก็บอกชอบคนที่มีเกมเยอะ เราก็โอเคงั้นแม่คุยกับเขานะ จอยๆ (หัวเราะ)”

การตัดสินใจ “เรซซิ่ง” เป็นหลัก?

“ใช่ค่ะ ถ้าลูกอยู่ด้วยแล้วไม่มีความสุขก็ไม่เอาค่ะ เห็นมั้ยมีลูกเป็นทุกอย่าง”

สโลแกนของเราขออีกรอบ?

“ตอนนี้โสด อยู่ในโหมดออนเซลค่ะ”