2 นักวิทย์ผู้พัฒนา “วัคซีน mRNA” คว้ารางวัลโนเบลสาขาการแพทย์

เผยแพร่ 2 ต.ค. 2566 ,18:00น.

คาตาลิน คาริโก-ดรูว์ ไวส์แมน ผู้บุกเบิกเทคโนโลยีวัคซีน mRNA ได้รับรางวัลโนเบลสาขาการแพทย์ประจำปีนี้

วันนี้ (2 ต.ค.) มีการประกาศรางวัลโนเบลสาขาการแพทย์ประจำปีนี้ โดยมอบให้แก่นักวิทยาศาสตร์ 2 คน คือ ศาสตราจารย์ “คาตาลิน คาริโก” นักชีวเคมีชาวฮังกาเรียน-อเมริกัน และศาสตราจารย์ “ดรูว์ ไวส์แมน” แพทย์ชาวอเมริกัน จากผลงานการพัฒนาเทคโนโลยีที่นำไปสู่ “วัคซีนชนิด mRNA”

เดิมทีเทคโนโลยีวัคซีน mRNA ยังอยู่ในช่วงทดลอง แต่หลังเกิดการระบาดของโรคโควิด-19 เทคโนโลยีนี้ก้มีบทบาทโดดเด่น และปัจจุบันมีการฉีดให้กับผู้คนนับล้านทั่วโลกแล้ว

“โมเดอร์นา” มั่นใจ อีกไม่ถึง 10 ปี โลกมีวัคซีนป้องกันมะเร็ง-โรคหัวใจ

ขณะนี้เทคโนโลยี mRNA เดียวกันนี้กำลังถูกวิจัยเพื่อรักษาโรคอื่น ๆ ไม่ว่าจะเป้นมาลาเรีย หรือโรคร้ายอย่างมะเร็ง

คณะกรรมการรางวัลโนเบลกล่าวว่า “ผู้ได้รับรางวัลมีส่วนช่วยในการพัฒนาวัคซีนในอัตราที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ในช่วงที่เกิดภัยคุกคามต่อสุขภาพของมนุษยชาติครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งในยุคปัจจุบัน”

ทั้งสองได้รับแจ้งว่าพวกเขาชนะทางโทรศัพท์เมื่อเช้านี้ และทั้งคู่ต่างบอกว่า “ปลื้มปิติ” ที่ได้รับรางวัลโนเบล

ทั้งนี้ วัคซีนดยทั่วไปจะฝึกระบบภูมิคุ้มกันให้รับรู้และต่อสู้กับภัยคุกคาม เช่น ไวรัสหรือแบคทีเรีย โดยที่เทคโนโลยีวัคซีนแบบดั้งเดิมจะใช้ชิ้นส่วนของไวรัสหรือแบคทีเรียที่ตายหรืออ่อนแอลง แต่วัคซีน mRNA ใช้วิธีการที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

เทคโนโลยี mRNA ทำงานเหมือนกับเครื่องแปลในร่างกายมนุษย์ โดยจะแปลงภาษาของ DNA จากชุดคำสั่งทางพันธุกรรมไปเป็นโปรตีนจริงที่สร้างและทำงานในร่างกายของเรา

แนวคิดเบื้องหลังวัคซีน mRNA คือการแอบเข้าไปในกระบวนการนั้น พัฒนา mRNA ที่จำลองหรือแสร้งว่าเป็นชิ้นส่วนของไวรัสได้ ร่างกายก็จะสร้างโปรตีนเหล่านั้นขึ้นมา และระบบภูมิคุ้มกันจะเรียนรู้วิธีต่อสู้กับพวกมัน

ในช่วงการแพร่ระบาดของโควิด-19 วัคซีนโมเดอร์นาและไฟเซอร์ต่างก็ใช้เทคโนโลยี mRNA นี้ในการพัฒนาวัคซีนของตน

คาริโกและไวสส์แมนพบกันตั้งแต่ช่วงต้นทศวรรษ 1990s ขณะทำงานที่มหาวิทยาลัยเพนซิลวาเนีย ในสหรัฐอเมริกา โดยขณะนั้นความสนใจในเทคโนโลยี mRNA ยังคงถูกมองว่าเป็นเรื่องที่ไม่ถูกพูดถึงและไม่เป็นที่รู้จัก

เดิมทีเทคโนโลยีนี้มีปัญหาในระยะแรก แต่ด้วยความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี นักวิจัยสามารถผลิตโปรตีนที่ต้องการได้จำนวนมาก โดยไม่ก่อให้เกิดการอักเสบหรือผลข้างเคียงในระดับที่เป็นอันตราย ปูทางไปสู่การพัฒนาวัคซีนที่ใช้ในมนุษย์ได้จริงในที่สุด

ปัจจุบัน ศ.คาริโกเป็นศาสตราจารย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยเซเกดในฮังการี ส่วนศ.ไวส์แมนนั้น ยังคงทำงานเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย