ภารกิจทิ้งระเบิดของสหรัฐฯ ที่โจมตีโรงงานนิวเคลียร์ 3 แห่งในอิหร่านเมื่อวันที่ 21 มิ.ย. 2025 ถือเป็นภารกิจใหญ่ที่มีให้เห็นไม่บ่อยนัก และทดสอบขีดจำกัดความอดทนของนักบินเครื่องบินทิ้งระเบิด B-2 ตลอดภารกิจ 37 ชั่วโมง เป็นหนึ่งในการโจมตีทางอากาศที่ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์การทหารยุคใหม่
เมลวิน จี. เดย์ล อดีตพันเอกเกษียณอายุราชการของกองทัพอากาศสหรัฐฯ เป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่เข้าใจว่า การอยู่ในห้องนักบินระหว่างปฏิบัติการมาราธอนเช่นนี้เป็นอย่างไร
เดย์ลคือหนึ่งในนักบินเครื่องบินทิ้งระเบิด B-2 ซึ่งปฏิบัติภารกิจทิ้งระเบิดเหนืออัฟกานิสถานเมื่อปี 2001 โดยใช้เวลาในปฏิบัติการครั้งนั้น 44 ชั่วโมง และยังคงเป็นสถิติภารกิจทางอากาศที่ยาวนานที่สุดซึ่งยังไม่มีใครทำลาย
ปัจจุบัน เดย์ลเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนการศึกษาการยับยั้งนิวเคลียร์ขั้นสูงที่วิทยาลัยการบังคับบัญชาและเสนาธิการกองทัพอากาศ ได้เปิดใจเกี่ยวกับภารกิจการบิน B-2 ในปี 2001 ของเขา โดยย้ำว่าเป็นการพูดจากประสบการณ์ส่วนตัวของเขาเอง ไม่มีข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับการโจมตีเมื่อวันที่ 21 มิ.ย. 2025 และไม่ได้พูดในนามของกระทรวงกลาโหม
ภารกิจของเดย์ลเกิดขึ้นในช่วงเริ่มต้นของปฏิบัติการเสรีภาพยั่งยืน (Operation Enduring Freedom) ซึ่งออกสำคั่งโดย จอร์จ ดับเบิลยู บุช ประธานาธิบดีสหรัฐฯ ในขณะนั้น ไม่ถึง 1 เดือนหลังจากเหตุวินาศกรรม 9/11 มีเป้าหมายเพื่อโจมตีกลุ่มอัลกออีดะห์และกลุ่มตาลีบัน
เครื่องบินทิ้งระเบิดพิสัยไกลที่บินในระดับสูง เช่น B-2 จึงมีความจำเป็นสำหรับการเปิดฉากโจมตีอัฟกานิสถาน
ในช่วงที่ประจำการอยู่ที่ไวท์แมน นักบินที่มีคุณสมบัติเหมาะสมในการปฏิบัติภารกิจด้วย B-2 จะได้รับการฝึกใช้เครื่องจำลองการบินระยะยาวเพื่อช่วยวางแผนวงจรการนอนหลับ แต่เครื่องจำลองเหล่านี้มักจะใช้เวลาเพียง 24 ชั่วโมงเท่านั้น และการบินที่ยาวนานสุดที่เดย์ลเคยทำได้ก่อนภารกิจอัปกานิสถานคือ 25 ชั่วโมงเท่านั้น
เดย์ลเล่าว่า มีการระบุตัวลูกเรือที่ต้องทำภารกิจทิ้งระเบิดไว้ล่วงหน้าอยู่แล้ว แต่พวกเขาไม่ทราบว่า ปฏิบัติการจะเกิดขึ้นเมื่อใด หรือจะเกิดขึ้นหรือไม่ แต่แพทย์ประจำเครื่องบินจะให้ยานอนหลับแก่ลูกเรือเพื่อช่วยให้พวกเขาได้พักผ่อนในช่วงไม่กี่วันก่อนที่จะมีภารกิจ
“เรารู้แค่ว่าถ้าประธานาธิบดีโทรมา เราจะบินในคืนที่สอง” เดย์ลกล่าว
ในวันปฏิบัติภารกิจ เดย์ล ซึ่งเป็นผู้บัญชาการภารกิจ ตื่นนอนก่อนเวลาขึ้นบิน 3-4 ชั่วโมง เพื่อเข้าร่วมการบรรยายสรุปกับนักบินและลูกเรือ B-2 อีกลำ จากนั้นจึงขึ้นบินด้วย B-2 ที่มีชื่อว่า “สปิริต ออฟ อเมริกา” (Spirit of America)
โปรโตคอลในช่วงเวลาที่เดย์ลประจำการ กำหนดให้ลูกเรือทั้ง 2 คนต้องนั่งในที่นั่งในช่วงเวลาสำคัญของภารกิจ เช่น ขึ้นบิน เติมเชื้อเพลิง ทิ้งระเบิด และลงจอด ส่วนช่วงเวลาที่เหลือระหว่างนั้น ลูกเรือทั้งสองคนจะผลัดกันนอนในเปลเล็ก ๆ หลังที่นั่งในห้องนักบิน
“พวกเขาอาจอัปเกรดเปลให้สบายขึ้นในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา แต่เป็นเปลที่ดัดแปลงด้านหลังนักบินสองคน ซึ่งลูกเรือที่ไม่นั่งบนเบาะสามารถกางออกและนอนหลับได้ประมาณ 3-4 ชั่วโมงก่อนการเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศ” เดย์ลกล่าว
เขาเสริมว่า การนอนหลับอาจเป็นเรื่องยาก “แน่นอนว่าทุกคนที่เข้าร่วมการรบต่างมีความวิตกกังวลในระดับหนึ่ง แต่ในที่สุดคุณก็ต้องนอนหลับ เพราะร่างกายของคุณต้องการสิ่งนั้น”
ภารกิจของเดย์ลคือ เขาต้องมุ่งหน้าไปทางตะวันตกข้ามมหาสมุทรแปซิฟิก โดยมีข้อดีคือ มีแสงแดดประมาณ 24 ชั่วโมง ซึ่งขัดกับจังหวะการทำงานของร่างกายตามธรรมชาติ เพื่อไม่ให้นักบินง่วงนอน ลูกเรือทั้งสองคนยังได้รับสารเคมีเพื่อให้ตื่นอยู่ตลอดภารกิจ
“แพทย์ประจำเครื่องบินให้สิ่งที่เราเรียกว่า ‘ยาแก้เครียด’ ซึ่งได้รับอนุญาตให้ใช้ นั่นก็คือแอมเฟตามีน” เดอลีกล่าว เขาย้ำว่า นโยบายอาจเปลี่ยนแปลงไปแล้วในช่วงกว่า 2 ทศวรรษที่ผ่านมา และประสบการณ์ของเขาอาจต่างจากประสบการณ์ของลูกเรือทิ้งระเบิดในวันที่ 21 มิ.ย. 2025
เครื่องบินทิ้งระเบิด B-2 ผลิตโดยบริษัท Northrop Grumman เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดที่มีราคาแพงและทันสมัยที่สุดเครื่องหนึ่ง แต่สภาพห้องน้ำนั้นค่อนข้างโบราณ มีส้วมเคมี (Chemical Toilet) บนเครื่องบิน แต่เหล่านักบินใช้ห้องน้ำนี้เฉพาะใน “กรณีฉุกเฉินที่จำเป็น” เท่านั้น เพื่อไม่ให้ห้องน้ำล้นออกมา และไม่มีฉากกั้นระหว่างห้องน้ำกับที่นั่งนักบิน
เดย์ลบอกว่า “ความเป็นส่วนตัวคืออีกคนต้องมองไปทางอื่น”
แต่ระดับความสูงและห้องนักบินที่มีแรงดันสูงสามารถทำให้ร่างกายสูญเสียน้ำได้ ดังนั้นการดื่มน้ำจึงมีความสำคัญมาก เขาคาดว่าเขาและนักบินอีกคนดื่มน้ำประมาณ 1 ขวดต่อชั่วโมง พวกเขาจะปัสสาวะใส่ถุงปัสสาวะ ซึ่งก็คือถุงซิปล็อกที่ใส่ทรายแมวไว้
เดย์ลและนักบินอีกคนจะใช้เวลาไปกับการคำนวณปริมาณและน้ำหนักของถุงปัสสาวะที่สะสมไว้ “นี่คือสิ่งที่คุณทำเมื่อคุณมีเวลา 44 ชั่วโมง”
นักบินทั้งสองยังได้เตรียมอาหารกลางวันและอาหารที่ออกแบบมาสำหรับนักบินกินระหว่างบินด้วย แต่การนั่งนิ่งอยู่นานหลายสิบชั่วโมง แม้มีพื้นที่ให้เดินไปมาในห้องนักบินบ้าง แต่ไม่มากพอสำหรับออกกำลังกาย ทำให้ไม่ได้มีการเผาผลาญพลังงานมากนัก และเดย์ลก็จำไม่ได้ว่ากินอะไรไปมากเท่าไร
พวกเขาบินเครื่องบินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกและทางใต้ของอินเดียก่อนจะหันหัวไปทางเหนือมุ่งหน้าสู่อัฟกานิสถาน เครื่องบินได้รับการเติมเชื้อเพลิงหลายครั้งในอากาศ เมื่อดวงอาทิตย์เริ่มตก เดอลีก็กินแอมเฟตามีนหนึ่งเม็ดที่แพทย์ประจำเครื่องบินให้มาเพื่อให้ตื่นตัว
ลูกเรือทิ้งระเบิดเหนืออัฟกานิสถาน ใช้เวลารวมประมาณ 4 ชั่วโมงเหนืออัฟกานิสถานก่อนเดินทางกลับ
เดิมทีภารกิจของเดย์ลไม่ได้วางแผนไว้ว่าจะใช้เวลา 44 ชั่วโมง แต่เมื่อพวกเขาออกจากน่านฟ้าอัฟกานิสถานแล้ว พวกเขาก็ได้รับคำสั่งให้บินกลับเข้าไปเพื่อทำการโจมตีด้วยระเบิดอีกครั้ง
เดย์ลกินยาเพิ่มอีกหนึ่งเม็ดที่แพทย์ประจำเครื่องบินให้มา หลังจากการบินรอบที่สอง ลูกเรือได้ลงจอดที่ฐานทัพทหารดิเอโกการ์เซียบนเกาะที่อยู่ห่างจากอินเดียไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 1,700 กม.
ในระหว่างการสรุปภารกิจ นักบินได้ดูวิดีโอของเป้าหมายที่พวกเขาโจมตี จากนั้นพวกเขาจึงรับประทานอาหาร ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงในการผ่อนคลาย และในที่สุดก็ผล็อยหลับไป
เรียบเรียงจาก CNN
- คอนเทนต์พิเศษ
สำหรับคุณ - TOP ต่างประเทศ
- วิดีโอยอดนิยม
