หนึ่งในความเชื่อที่ฝังแน่นที่สุดเกี่ยวกับการเลี้ยงแมวบ้านคือ พวกมันเกลียดการเปียกน้ำอย่างที่สุด แมวหลายตัวมักรีบเร่งออกจากอ่างอาบน้ำอย่างบ้าคลั่ง บางตัวผงะถอยเมื่อเจอละอองน้ำจากขวดสเปรย์ บางตัวกรีดร้องเสียงดังลั่นราวกับทรมานอย่างแสนสาหัสเมื่อโดนน้ำ
แม้ว่าแมวบางสายพันธุ์ เช่น เทอร์คิชแวนและเมนคูนดูเหมือนจะชอบน้ำ แต่เจ้าของแมวหลายคนก็รู้ดีว่า อาการเกลียดน้ำยังคงฝังรากอยู่ในตัวแมวขนฟูของพวกเขา
แต่ทำไมแมวถึงเกลียดน้ำมากขนาดนั้น?
ยังไม่มีงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่เจาะจงเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างแมวกับน้ำ แต่ผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่า มีเบาะแสบางอย่างที่อาจเป็นไปได้ในชีววิทยาและประวัติวิวัฒนาการของแมว รวมถึงในการเลี้ยงดูของพวกมัน
คริสติน วิเทล นักพฤติกรรมศาสตร์สัตว์และผู้ก่อตั้ง Maueyes Cat Science and Education สงสัยว่า บรรพบุรุษของแมวบ้านอย่าง “แมวป่าแอฟริกัน” (Felis silvestris lybica) อาจมีบทบาทสำคัญในสาเหตุที่แมวบ้านยุคใหม่เกลียดน้ำ
แมวป่าบางชนิด เช่น เสือโคร่ง แมวตกปลา และเสือจากัวร์ ชอบว่ายน้ำเพื่อหนีแมลง คลายร้อน และแม้กระทั่งดักจับเหยื่อ แต่แมวป่าแอฟริกันส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมแบบทะเลทราย ซึ่งแทบจะไม่พบแหล่งน้ำขนาดใหญ่หรือต้องว่ายน้ำเลย
วิเทลกล่าวว่า “พวกมันไม่ได้เป็นที่รู้จักในการล่าสัตว์ใกล้แหล่งน้ำหรือในน้ำเป็นพิเศษ อาหารส่วนใหญ่ของแมวป่าแอฟริกันประกอบด้วยสัตว์บก เช่น สัตว์ฟันแทะ ด้วยเหตุนี้ จึงไม่น่าแปลกใจที่แมวบ้านไม่ได้แสวงหาน้ำจริง ๆ เพราะมันไม่ใช่สิ่งที่สายพันธุ์นี้ถูกสร้างมา”
อย่างไรก็ตาม โจนาธาน โลซอส ศาสตราจารย์ด้านชีววิทยาแห่งมหาวิทยาลัยวอชิงตันในเซนต์หลุยส์ และผู้เขียนหนังสือ “The Cat's Meow: How Cats Evolved from the Savanna to Your Sofa” (Viking, 2023) กล่าวว่า เขายังไม่เชื่อทฤษฎีนี้ทั้งหมด
เขาชี้ให้เห็นว่า แม้แมวจะมาจากทะเลทรายก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะกลัวน้ำ และแมวป่าแอฟริกันก็มีถิ่นอาศัยในพื้นที่ที่ไม่แห้งแล้งมากนักเช่นกัน ซึ่งหมายความว่า แมวป่าบางชนิดก็เคยเจอน้ำในช่วงชีวิตของพวกมัน
เจนนิเฟอร์ วองก์ ผู้เชี่ยวชาญด้านการรับรู้ของสัตว์ประจำมหาวิทยาลัยโอ๊คแลนด์ ได้ยกเหตุผลที่เป็นไปได้อีกประการหนึ่งที่ทำให้แมวบ้านไม่ชอบน้ำ นั่นคือ การที่ตัวเปียกนั้นทำให้ร่างกายไม่สบายตัวและอาจรบกวนการรับกลิ่นของพวกมันได้
“ขนของพวกมันเปียกโชกและทำให้การเคลื่อนไหวลำบากขึ้น ซึ่งอาจทำให้พวกมันรู้สึกเปราะบาง” วองก์
น้ำยังสามารถกลบกลิ่นธรรมชาติของแมว หรือนำกลิ่นใหม่ ๆ มาด้วย วองก์กล่าวว่า แมวอาจสามารถตรวจจับสัญญาณทางเคมีในน้ำประปาที่พวกมันไม่ชอบได้ และวิเทลตั้งข้อสังเกตว่า การเปียกอาจกลบฟีโรโมนตามธรรมชาติของแมว ซึ่งอาจทำให้เกิดอาการเครียดได้
ท้ายที่สุดแล้ว ความเกลียดชังน้ำของแมวอาจไม่ได้เกิดจากสาเหตุเดียว แต่เกิดจากหลายปัจจัยประกอบกัน
“น่าจะเป็นการผสมผสานระหว่างความเกลียดชังตามธรรมชาติและพฤติกรรมที่เรียนรู้” วิเทลกล่าว
สำหรับประเด็นนี้ ประสบการณ์ในช่วงแรกของลูกแมวอาจมีบทบาทสำคัญต่อความรู้สึกที่มีต่อน้ำไปตลอดชีวิต แม้ว่าจะไม่มีงานวิจัยโดยตรงว่า การให้ลูกแมวสัมผัสกับน้ำจะทำให้พวกมันชอบน้ำมากขึ้นหรือไม่ แต่ผู้เชี่ยวชาญด้านแมวรู้ดีว่าการให้ลูกแมวสัมผัสกับภาพ เสียง กลิ่น พื้นผิว และประสบการณ์ที่แตกต่างกัน ช่วยให้พวกมันเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีความมั่นใจมากขึ้น กระบวนการนี้เรียกว่าการเข้าสังคม และวิเทลกล่าวว่าอาจนำไปใช้กับน้ำได้เช่นกัน
“มีแนวโน้มว่า หากลูกแมวเติบโตมากับน้ำ พวกมันจะรู้สึกสบายใจมากขึ้นเมื่ออยู่ใกล้น้ำเมื่อโตเต็มวัย อย่างไรก็ตาม แมวแต่ละตัวก็มีความเป็นตัวของตัวเอง แม้จะอยู่ในน้ำ ลูกแมวบางตัวก็อาจยังคงแสดงอาการเกลียดน้ำ ในขณะที่ลูกแมวตัวอื่น ๆ ที่ไม่เคยสัมผัสกับน้ำมาก่อนอาจจะชอบน้ำ” วิเทลอธิบาย
เรียบเรียงจาก Live Science
- คอนเทนต์พิเศษ
สำหรับคุณ - TOP ต่างประเทศ
- วิดีโอยอดนิยม
