ในจำนวนเด็กชาย 15 คน มีเด็กชายวัย 11 ปีคนหนึ่งที่เราสนใจ “ลี” เด็กชายวัย 11ปี ที่เข้ามาอยู่ในความดูแลของมูลนิธิฯเข้าปีที่ 3 แล้ว
“ลี มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ” เราเอ่ยถามที่มาที่ไปของลีกับเจ้าหน้าที่ หลังสังเกตเห็นว่าลี มีท่าทีสนอกสนใจทีมงานเรามากกว่าเด็กคนอื่น
“น้องมาอยู่กับเรามาเกือบ3ปีแล้ว อาการดีขึ้นเยอะค่ะ แม่เขานำมาฝากไว้ เพราะเลี้ยงดูลูกที่มีอยู่ 2 คนไม่ไหว หลังพ่อถูกยิงเสียชีวิต”
พ่อของ ลี ถูกเจ้าหน้าที่ยิงเสียชีวิตจากเหตุปะทะเมื่อปี 2559 และแน่นอนว่าในกรณีนี้ ลี ไม่ได้รับการเยียวยาจากรัฐ
เจ้าหน้าที่ที่ดูแลเด็กในบ้านพักนูซันตารา ให้ข้อมูลเชิงลึกกับเราว่า ไม่ใช่แค่เหตุผลที่แม่เลี้ยงดูลูกไม่ไหว ถึงได้เอาลูกมาฝากไว้กับบ้านพัก แต่เขาต้องการให้ลูกอยู่ห่างจากสภาพแวดล้อมเดิม เพราะหลังคนในครอบครัวถูกยิงจากเหตุปะทะ จะมีเจ้าหน้าที่รัฐ โดยเฉพาะทหาร มาที่บ้านบ่อยครั้ง ทำให้ ลี เกิดความหวาดกลัว และ ลี ก็มีปัญหาสุขภาพจิตตามมาด้วย
“ลีไม่เหมือนเด็กคนอื่น เก็บตัวไม่พูด จะพูดกับสิ่งของไม่พูดกับเพื่อน ชอบเล่นคนเดียว และ ชอบเปิดดูคลิปข่าวเหตุการณ์ความรุนแรงในพื้นที่ และมักบอกว่าคนที่ถูกยิงตายในข่าวคือพ่อของเขา”
“ตอนมาอยู่ที่บ้านพักระยะแรก เราไม่เข้าใจว่า ลี เจออะไรมา ภายหลังมีนักจิตวิทยามาทำกิจกรรมร่วมกับเด็ก ให้เด็กวาดภาพ ภาพที่ ลี วาดออกมา ทำให้เราต้องสอบถามที่มาที่ไปจากแม่เขา”
“เขาจะวาดรูปตัวเองนั่งก้มหน้า หันหลังให้กับกลุ่มคนที่ยืนรายล้อม ซึ่งประกอบไปด้วยเด็ก ผู้ใหญ่ และ คนใส่ชุดทหาร” เจ้าหน้าที่บอกกับเรา
หลังรู้ที่มาที่ไป เจ้าหน้าที่บ้านพัก นูซันตารา พา ลี ไปพบกับจิตแพทย์ ในโครงการแพทย์ไร้พรมแดน ของ ยูเอ็น ลี มี ภาวะวิตกจริต ภาวะเครียดหลังเผชิญกับเหตุสะเทือนใจ โรคซึมเศร้า หลังได้รับการบำบัดติดต่อกัน 1 ปี เจ้าหน้าที่บอกว่า ลี อาการดีขึ้นมาก และเริ่มเข้าสังคม กับเพื่อนได้
เรามีโอกาสได้พูดคุยกับลี
“ลี ชอบฟังเพลงอะไรเหรอ”
ลีตอบเรากลับมาเป็นภาษามาลายู “แล้วมันเป็นเพลงเกี่ยวกับอะไร”
ลีตอบกลับมาสั้นๆ ว่า “เด็กกำพร้า”
“แล้วโตมาลีอยากเป็นอะไร”
“นักดับเพลิง”
“ทำไมถึงอยากเป็นนักดับเพลิงละ”
“ไม่รู้”
“ไม่อยากเป็นทหารเหรอ”
ลีตอบกับเราแทบจะทันที “ไม่ ไม่อยากเป็น”
“ทำไม”
“ไม่ชอบ ไม่ชอบมาตั้งแต่แรก”
แม้ประโยคสนทนาจะดูธรรมดาและเราไม่ได้เอ่ยถามถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับพ่อเขา แต่ในคำตอบธรรมดาๆที่ลีพูดคุยกับเราก็พอจะบอกได้ถึงสิ่งที่อยู่ภายในใจของเขามากพอแล้ว
หลังได้รับการบำบัดทางจิตใจ และอยู่ในสภาพแวดล้อมใหม่ในความดูแลของมูลนิธิเอกชน เราคาดหวังว่า ลี จะเติบโตขึ้นมาได้อย่างมีความสุขตามอัตภาพ และทำประโยชน์เพื่อผู้อื่น
ภาพวาดที่เขาวาดให้เราวันนี้ ไม่มีภาพตัวเองนั่งกอดเข่าหันหลังให้ผู้คนแล้ว มีแต่ภาพหนังสือเรียน ดินสอ ยางลบ แก้วกาแฟ และเครื่องหมายกดไลค์
“วาดภาพนี้จะบอกอะไรเหรอ”
“จะตั้งใจเรียน” ลี บอกกับเราแบบนี้
ติดตามเรื่องราวของพวกเขาใน สารตั้งต้นตอน ลูกผู้เห็นต่าง ศุกร์ที่ 24 ม.ค.63 เวลา 23.00 น. ทาง PPTV HD ช่อง 36