ศรีไพร อินต๊ะ สาวโรงงานที่บ้านยาง อำเภอฝางจังหวัดเชียงใหม่ เข้างานตั้งแต่เช้า เหมือนทุกวันตลอด 30 ปี ที่ผ่านมา เมื่อเธอตัดสินใจกลับมาทำงานที่บ้านเกิด หลังจากระหกระเหินทำงานในเมืองหลวงนานหลายปี
ชีวิตสาวโรงงานของศรีไพร ไม่ต่างกับพนักงานอีกเกือบ 200 ชีวิต ในโรงงานแห่งนี้ ที่มีความเป็นอยู่ดีขึ้น ถึงจะเป็นแรงงาน หาเช้า กินค่ำ แต่พวกเขามีรายได้แน่นอน และได้อยู่ใกล้ชิดกับครอบครัว
ทุกๆ วัน เมื่อเครื่องจักรทำงาน ชีวิตชีวาของโรงงานก็จะเกิดขึ้น เพราะที่นี่ไม่เพียงเป็นโรงงานอุตสาหกรรมที่ใช้เครื่งจักรเหมือนโรงงานทั่วไป หากแต่ใช้แรงงานคนร่วมด้วย เพื่อหวังสร้างรายได้ให้กับชาวบ้านอีกทาง
สอดคล้องกับ แนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ในการตั้งโรงงานหลวงผลิตอาหารสเร็จรูปที่ 1 (ฝาง) เพื่อช่วยเหลือพสกนิกรของพระองค์ให้มีรายได้ และความเป็นอยู่ดีขึ้น
วโรดม ศรีสัตยานุสรณ์ ถ่ายภาพ
สุวิมล จินะมูล รายงาน