เอกสารรายงานการสอบสวนคดี ที่พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรเรณู จังหวัดนครพนม ที่ส่งให้อัยการพิจารณาส่งฟ้องปรากฎคำให้การของ นางจอมทรัพย์ แสนเมืองโคตร ที่ตกเป็นผู้ต้องหาในคดีขับรถโดยประมาท ทำให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย ที่ให้การว่า “ขอปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา และขอต่อสู้คดีในชั้นศาล”
เป็นจุดอ่อนที่ นายปรเมศวร์ อินทรชุมนุม รองอธิบดีสำนักงานชี้ขาดคดีอัยการสูงสุด มองว่าเป็นข้อผิดพลาดที่เกิดจากความไม่รู้ของตัวครูจอมทรัพย์เอง เพราะเมื่อไม่ให้ปากคำในชั้นสอบสวน ทำให้พนักงานสอบสวนไม่มีข้อมูลที่จะสืบสวนหาพยานหลักฐานได้
พนักงานสอบสวนจึงนำส่งคดีสู่อัยการตามพยานหลักฐานที่เก็บรวบรวมได้ นั้นคือ ปากคำจากพยานบุคคลและวัตถุที่ได้จากเจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐานยืนยัน รอยถลอกที่รถ และตำแหน่ง ก่อนอัยการจะสั่งฟ้องศาล
เมื่อคดีเข้าสู่ชั้นศาล ศาลจะยืนตามพยานหลักฐานสำนวนคดีของตำรวจ เมื่อ ครูจอมทรัพย์ ไม่สามารถหาพยานหลักฐานที่มีน้ำหนักมากพอมา ยืนยันความบริสุทธิ์ต่อศาลได้จึงถูกตัดสินจำคุก เพราะครูจอมทรัพย์มีเพียงพยานบุคคลที่เป็นคนใกล้ชิดเท่านั้น ซึ่งตามกฎหมายถือว่าไม่มีน้ำหนักพอ
กรณีของครูจอมทรัพย์ รองอธิบดีสำนักงานชี้ขาดคดีอัยการสูงสุด แนะนำว่าหากถูกกล่าวหาและมั่นใจว่าไม่ได้กระทำผิด ผู้ถูกกล่าวหามีสิทธิที่จะให้ปากคำหรือไม่ให้ปากคำกับตำรวจได้ แต่เพื่อประโยชน์ทางคดีผู้ถูกกล่าวหาควรให้ปากคำ และปฏิเสธข้อกล่าวหาในชั้นสอบสวน เพื่อที่พนักงานสอบสวนจะได้รวบรวมพยานหลักฐานเพิ่มเติม
รองอธิบดีสำนักงานชี้ขาดคดีอัยการสูงสุด ให้ความเห็นอีกว่าคดีจับแพะส่วนใหญ่มักเกิดจากความผิดพลาดในขั้นตอนชั้นสอบสวน ไม่ว่าจะเป็นเพราะความไม่รู้ของผู้ถูกกล่าวหาเอง หรือเพราะพนักงานสอบสวนไม่รอบคอบ ซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ในกระบวนการยุติธรรม
ส่วนการเยียวยากรณีของครูจอมทรัพย์ หากท้ายที่สุดผลการรื้อคดีมาสอบสวนใหม่ มีผู้แสดงตัวว่าเป็นคนก่อเหตุ แล้วพิสูจน์ได้ว่านางจอมทรัพย์ไม่ได้เป็นผู้กระทำผิดจริง จะได้รับการชดเชยเยียวยาตามกระบวนการยุติธรรม และสามารถฟ้องเอาผิดกับพนักงานสอบสวนได้
- คอนเทนต์พิเศษ
สำหรับคุณ - TOP ประเด็นร้อน
- วิดีโอยอดนิยม
