การชิงลาสิกขาของ "อดีตพระกาโตะ" หรือ แรมโบ้ - พงศกร จันทร์แก้ว นักวิชาการด้านพุทธศาสนา ระบุว่า เป็นวิธีการตัดตอนหนึ่งอย่าง เพื่อปิดช่องทางการตรวจสอบความผิดตามพระธรรมวินัย ว่าผิดจริงตามข้อกล่าวหาหรือไม่ ทำให้ไม่ได้รับโทษทางสงฆ์
โดยรองศาสตราจารย์ดนัย ปรีชาเพิ่มประสิทธิ์ อาจารย์สาขาวิชาพุทธศาสนศึกษา คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เผยว่า การลาสิกขา หรือสึก ของอดีตพระกาโตะ จะทำให้การถูกตั้งคณะกรรมการสอบสวนซึ่งอยู่ระหว่างดำเนินการ
โดยพระครูสิริธรรมาภิรัต เจ้าคณะจังหวัดนครศรีธรรมราช มีเจ้าคณะอำเภอฉวางดำเนินการสอบหาข้อเท็จจริงยุติลงทันที โดยอาจารย์ดนัย เรียกว่า เป็นการตัดตอน ก่อนจะรู้ข้อเท็จจริง ว่ามีความผิดตามข้อกล่าวหาจริงหรือไม่ เพราะผลวินิจฉัยความผิดยังไม่ออก
อาจารย์ดนัย เผยต่อไปว่า ในการสอบสวนข้อเท็จจริง คณะสงฆ์ไทย มีกลุ่มพระวินัยธร หรือพระวินยาธิการอยู่แล้ว แต่ควรเป็นสถาบันที่เรียกว่า กลุ่มนิติศาสตร์สงฆ์ มีกระบวนการสอบสวน แล้วออกแถลงการณ์ให้ชาวพุทธรับทราบด้วย ชี้แจงการประพฤติผิดตามข้อบัญญัติต่าง ๆ และกำหนดบทลงโทษตามพระธรรมวินัย พุทธศาสนิกชนจะได้ความรู้และอุ่นใจไปด้วย แต่เมื่อมีการพูดถึงบทลงโทษทางอาญาของสงฆ์ นอกจากปาราชิกในทางธรรมวินัย เช่น ประเทศลาว อาจารย์ดนัย ระบุว่า กังวลอาจทำให้พระทำผิดยิ่งขึ้นหากออกกฎที่เข้มงวดขึ้น คือ พระสงฆ์จะช่วยกันปกปิด
ขณะเดียวกัน หลายฝ่ายอาจตั้งคำถาม ว่า หญิงสาวที่ออกมาแฉเรื่องราวอดีตพระ และเรียกเอาเงินตามที่พระกล่าวอ้างนั้น มีความผิดด้วยหรือไม่ ทางทีมข่าวได้ตรวจสอบเว็บไซต์สำนักงานกิจการยุติธรรม กระทรวงยุติธรรม เนื้อหาระบุว่า ความผิดฐานรีดเอาทรัพย์ มาตรา 338 เป็นการขู่ว่าจะใช้กำลังประทุษร้ายหรือขู่เข็ญว่าทำอันตรายต่าง ๆ ซึ่งอาจเป็นชีวิต ร่างกาย ทรัพย์สิน ชื่อเสียง เสรีภาพ แต่เป็นการขู่เข็ญ "ว่าจะเปิดเผยความลับ" เพื่อต้องการจะได้ประโยชน์ในลักษณะที่เป็นทรัพย์สิน เช่น คำพิพากษาฎีกาที่ 1945/2514 ระบุว่าจำเลยได้ข่มขู่โจทก์ว่าจะเปิดเผยความลับ เกี่ยวกับการหลบเลี่ยงภาษีของห้างหุ้นส่วน อันจะทำให้ห้างดังกล่าวซึ่งมีโจทก์เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการ ได้รับความเสียหาย จนโจทก์ยอมจะให้เงินแก่จำเลยตามที่ขู่เข็ญ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 338 ฐานรีดเอาทรัพย์ได้
- คอนเทนต์พิเศษ
สำหรับคุณ - TOP สังคม
- วิดีโอยอดนิยม
