วันที่ 29 มิ.ย. 2568 บรรยากาศตอนเช้า ที่หมู่บ้านแชร์ไปร์ หมู่บ้านของประเทศไทย บ้านสุดท้ายก่อนสู่ชายแดนเข้าจุดผ่านแดน ด่านช่องสะงำ ต.ไพรพัฒนา อ.ภูสิงห์ จ.ศรีสะเกษ เป็นไปอย่างเงียบเหงา ผิดจากเมื่อก่อนที่ประชาชนจะเตรียมข้าวของ สินค้า เพื่อที่จะเดินทางไปที่ตลาดเมืองใหม่ ช่องสะงำ ซึ่งทุกวันอาทิตย์ จะมีตลาดนัดไทย - กัมพูชา ที่ใหญ่มาก จะมีประชาชน ทั้งชาวไทย และชาวกัมพูชา เดินทางข้ามจุดผ่านแดน ช่องจวม อ.อัลลองเวง จ.อุดรมีชัย มารวมตัวกันที่ตลาดนัดไทย - กัมพูชา ที่เมืองใหม่ช่องสะงำนับพันคน
แต่วันนี้ตลาดเมืองใหม่ช่องสะงำเงียบเหงา เพราะไม่มีพ่อค้า - แม่ค้า ไม่มีนักท่องเที่ยว แม้ด่านช่องสะงำ ของไทยจะเปิดปกติ 07.00 – 22.00 น.แต่ด่านช่องจวม กัมพูชา ปิดห้ามข้ามชายแดน ยกเว้นผู้ป่วยหนักของตน
ด้านนางธัยยารัตน์ หรือ เจ้อุ้มอาหารทะเลสด เล่าให้ฟัง ว่า ตนจะไปขายสินค้าอาหารทะเลในทุกวันพฤหัส และวันตลาดนัดใหญ่วันอาทิตย์ ขายอยู่ที่ตลาดเมืองใหม่ช่องสะงำ ซึ่งชาวกัมพูชา จะมาซื้อเรากว่า 90% เป็นการส่งออกไปให้แม่ค้าทางฝั่งกัมพูชา ขายต่อ เฉพาะตนเจ้าเดียว มีรายได้วันอาทิตย์ ราวๆ 100,000 กว่าบาท เพราะประชาชนเขาพึ่งอาหาร พึ่งสินค้าข้าวของจากบ้านเรา คนที่มีพาสปอร์ต มีเอกสารก็ผ่านเข้ามาซื้อของ ได้แต่บางคนไม่มีใบเอกสารใดๆ ก็จะนั่งรออยู่หน้าด่านฝั่งกัมพูชา รอให้เราเอาสินค้าไปให้ที่หน้าด่าน
ทั้งนี้ประชาชนเขาไม่กล้าพูดกับเจ้าหน้าที่ เพราะเขากลัวเจ้าหน้าที่มาก ขนาดเขาไม่มีกินเขายังไม่พูด เท่าที่ตนทราบ ก็คือ ตอนนี้ประชาชนฝั่งกัมพูชา เขาลำบากกว่าเรามาก แทบจะไม่มีกินกันแล้วตอนนี้ แต่ไม่กล้าบอกเจ้าหน้าที่เลย