จากประเด็นที่ นายกรัฐมนตรีฮุน มาเนต แสดงท่าทีเรียกร้องให้ประเทศไทยปล่อยทหารกัมพูชา 18 นาย ภายใต้การดูแลของกองทัพไทย พร้อมยกย่องชาวเขมรที่รวมตัวแสดงพลัง “รักชาติ” และ “สันติภาพ” นั้น
วันที่ 7 ส.ค. 68 พลตรี วิทัย ลายถมยา โฆษกกองบัญชาการกองทัพไทย ขอเรียกร้องให้ นายกรัฐมนตรีกัมพูชา ฮุน มาเนต ควรแสดงท่าทีห่วงใยอย่างจริงใจต่อการสูญเสียทหารที่พลีชีพเพื่อชาติ
แต่ทุกถ้อยคำที่นายกรัฐมนตรี ฮุน มาเนต แถลงนั้น ไม่มีคำพูดแม้แต่คำเดียวถึงทหารกัมพูชาที่เสียชีวิตในสมรภูมิ ไม่มีแม้คำไว้อาลัย ไม่มีการขอรับศพกลับไปบำเพ็ญกุศลตามประเพณี ไม่มีแม้แต่การกล่าวถึงครอบครัวของผู้ตาย ที่รอเพียงข่าวจากผู้นำของตน
ทั้งหมดนี้คือความรักชาติแบบใด ภายใต้การนิ่งเงียบต่อศพเพื่อนร่วมชาติ หรือนี่คือการเมืองแบบ “สองมาตรฐาน” ที่หยิบยืมชีวิตทหารมาใช้สร้างภาพ หวังคะแนนนิยม แต่กลับ “ละเลยความเป็นคน” ของผู้ตาย
ประเทศไทยไม่ได้เฉลิมฉลองการจับเชลยเราดูแลทหารกัมพูชาทั้ง 18 นายด้วยหลักมนุษยธรรม เพราะทุกชีวิตคือชีวิต ไม่ใช่เครื่องมือสร้างภาพในเวทีระหว่างประเทศ
หากรัฐบาลกัมพูชาต้องการ “ยุติสงคราม” จงเริ่มต้นด้วย “ความจริงใจ” ยอมรับความจริง และยึดมั่นตามกติกา เพื่อสันติภาพในภูมิภาคที่กัมพูชาพร่ำบอกต่อสังคมโลกตลอดมา