วิถีชีวิตของแรงงานที่ซอบกีบหมู ทุกวันจะออกมารอการจ้างงานจากแรงงานและนายหน้า ส่วนใหญ่จะเป็นการจ้างงานรายวัน ไม่ใช่งานประจำ มีทั้งแรงงานที่ถูกจ้างไปทำงานเทปูน ปูกระเบื้อง ช่างสายไฟ และงานอื่นๆ รวมถึงที่นี่ไม่ได้จำกัดเฉพาะ แรงงานชาวไทย หรือ ชาวต่างด้าว
แรงงานอีกคนพูดคุยกับทีมข่าวผ่านกระจกรถยนต์ เพื่อป้องกันการสัมผัสใกล้ชิดและลดความเสี่ยงติดเชื้อโควิด ชายคนนี้บอกว่า เขาและเพื่อนที่นี่ ไม่เคยตรวจหาเชื้อโควิด จึงไม่รู้ว่ามีใครติดเชื้อหรือไม่
โดยสาเหตุที่ไม่ตรวจ เพราะ พวกเขาไม่มีนายจ้างประจำ หากจะตรวจหาเชื้อต้องเสียเงินเอง แน่นอนว่า สถานะทางการเงินตอนนี้ ไม่ดี เพราะ โควิดระบาด การจ้างงานลดลง การเจียดเงินไปจ้างค่าตรวจเชื้อโควิดจึงแทบเป็นไปไม่ได้
หากเปรียบเทียบจำนวนแรงงานรายวันที่ซอยกีบหมูในปัจจุบัน กับ ช่วงปกติ พบว่า ตอนนี้จำนวนแรงงานลดลงมาก ไม่แออัดเหมือนเดิม แต่ก็มีจำนวนไม่น้อยหากเทียบกับช่วงที่เพิ่งเริ่ม ประกาศใช้ พ.ร.ก.ฉุกเฉิน ต้นปีที่ผ่านมา ส่วนหนึ่งเป็นเพราะ ช่วงแรกแรงงานหยุดงานหนีโควิด แต่ตอนนี้ไม่มีวี่แววว่าสถานการณ์การระบาดจะดีขึ้น สวนทางกับ ชีวิตความเป็นอยู่ หากไม่ทำงานตอนนี้ แรงงานหลายคน ยอมรับว่าพวกเขาอาจ อดตาย จึงยอมเสี่ยงเพื่อให้อยู่รอด
ซ.กีบหมูจึงถือเป็น อีกหนึ่งจุดที่น่าจับตาดู ท่ามกลางสถานการณ์ที่โควิดในเขตกทม.แพร่ระบาดไปในกลุ่มผู้ใช้แรงงาน หาก ผู้ติดเชื้อเล็ดลอดมาที่ซ.กีบหมู โอกาสที่แรงงานรายวันนับร้อย นับพันชีวิต จะติดโควิดและกลายเป็นอีกหนึ่งคลัสเตอร์ ก็อาจเกิดขึ้นได้ไม่ยากนัก