บ่อนเถื่อน

การพนันเริ่มมีปรากฏหลักฐานว่ามีมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย แล้วเริ่มแพร่หลายในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี  ในสมัยนั้นเริ่มมีบ่อนถูกกฎหมายเกิดขึ้น จนมาถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์  ในยุคนั้นได้มีการเก็บภาษีอากรบ่อนเบี้ยและบ่อนหวย  จนมาถึงสมัยรัชการที่ 5 พระองค์ทรงโปรดเกล้าให้มีการเลิกบ่อนเกิดขึ้น จนกระทั่งบ่อนพนันในประเทศทั้งหมดปิดลงในสมัยรัชการที่ 6 ซึ่งประเทศไทยนับว่าเคยมีบ่อนการพนันถูกกฎหมายมาตั้งแต่ครั้งอดีต

หลังจาก ปี พ.ศ. 2504 ประเทศไทยเริ่มมีบ่อนผิดกฎหมายมากขึ้น  โดยเฉพาะย่านเยาวราช  ที่ว่ากันว่าเป็นสถานที่แห่งแรกที่เริ่มเปิดบ่อนพนันเถื่อน  ก่อนที่จะแพร่หลายไปทั่งกรุงเทพฯ  โดยเบื้องหลังของการเปิดบ่อนก็คือผู้มีอิทธิพลในสมัยนั้นที่ร่วมมือกับเจ้าหน้าที่รัฐบาลบางกลุ่ม  

การปราบปรามผู้มีอิทธิพลและบ่อนการพนันมีมาในทุกยุคสมัย  จนกระทั่งในยุคของ พล.ต.อ.เสรีพิศุทธ์  เตมียาเวศ  ซึ่งเป็นจเรตำรวจแห่งชาติในขณะนั้น  ที่ได้ทำการกวาดล้างบ่อนพนันอย่างจริงจัง  จนสามารถทลายบ่อนพนันใหญ่ๆกลางกรุงได้หลายแห่ง  โดยเฉพาะบ่อนประตูน้ำ  ที่โดนปิดตายมาจนถึงปัจจุบัน

บ่อนการพนัน  นอกจากจะมีนักพนันที่ชื่นชอบในการเสี่ยงดวงแล้ว  สถานที่แห่งนี้  ยังมีกลุ่มคนที่เข้ามารับจ้างทำงาน  เพราะค่าตอบแทนที่มากกว่าการทำงานปกติ  นั่นก็คืออาชีพเด็กบ่อน  ที่มีหน้าที่ตั้งแต่  การรับรถ  เฝ้าประตู  เด็กเดินซื้อของ  ดูหน้าเสื่อ  โดยเด็กบ่อนบางคน  สามารถไต่เต้าไปจนสามารถเปิดบ่อนการพนันเป็นของตัวเองได้