เทพนิยายมอลล์บี้! หมู่บ้านชาวประมงสู่แชมป์ลีกสวีเดนสมัยแรก

ลีกสูงสุดของสวีเดนอย่าง ออลสเวนสคาน (Allsvenskan) ที่นี่คือเวทีของสโมสรยักษ์ใหญ่และขาประจำแชมเปี้ยนส์ลีก เช่น มัลโม่, AIK, ฮัมมาร์บี้ และ เยอร์กาเดนส์ 
ทว่า ในฤดูกาลที่แข่งกันยาวตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงพฤศจิกายนนี้ ผู้สร้างประวัติศาสตร์กลับเป็น มอลล์บี้ เอไอเอฟ สโมสรที่ตั้งอยู่ในเมืองที่มีประชากรไม่ถึง 1,000 คน พวกเขาคว้าแชมป์ลีกสูงสุดสมัยแรก และคว้าตั๋วไปเล่นฟุตบอลยุโรปได้สำเร็จ ทั้ง ๆ ที่เหลือเกมการแข่งขันอีกถึง 3 นัด
 

Reuters/Scanpix Sweden

เส้นทางของสโมสรแห่งนี้น่าทึ่งอย่างมาก… ตั้งแต่การเผชิญหน้ากับภาวะเกือบล้มละลาย สู่การสร้างทีมที่ดีที่สุดในประเทศด้วย งบประมาณที่จำกัดที่สุด

โดยมอลล์บี้ ก่อตั้งขึ้นในปี 1939 ในชุมชนชายฝั่งทะเลเล็ก ๆ ของ Hällevik ภายในเขตเทศบาล Sölvesborg โดยกลุ่มผู้รักฟุตบอลในท้องถิ่นที่ต้องการสร้างสโมสรฟุตบอลที่เป็นหลักเป็นแหล่งในพื้นที่

ในช่วงแรก พวกเขาลงแข่งขันใน ดิวิชั่นระดับภูมิภาค ของระบบลีกฟุตบอลสวีเดน โดยค่อย ๆ สร้างฐานแฟนบอลท้องถิ่น และตลอดช่วงทศวรรษ 1940s และ 1950s ก็ค่อย ๆ สร้างทีมจากรากฐานอย่างค่อยเป็นค่อยไป

สโมสรแห่งนี้เป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งใน "โยโย่คลับ (yo-yo clubs)" ของสวีเดน ที่มักจะสลับขึ้นลงระหว่าง Allsvenskan ที่เป็นลีกสูงสุด และลีกรองอย่าง Superettan แต่พวกเขาก็ยังคงสามารถรักษาอัตลักษณ์ที่มั่นคงและฐานแฟนบอลที่จงรักภักดีไว้ได้เสมอ

ผู้คนในเขตเทศบาล Sölvesborg นั้นมีวิถีชีวิตผูกพันกับพื้นที่ชายฝั่งทะเล ทั้งการประมงและการเกษตร พวกเขาคือกลุ่มคนที่ทำงานหนัก มีความมานะ และเต็มเปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจในท้องถิ่น

พลังของคนกลุ่มนี้ปรากฏชัดเจนที่สนามเหย้าของสโมสร ในเมือง Hällevik ซึ่งเป็นสนามที่เรียบง่าย มีความจุเพียง 6,500 ที่นั่งเท่านั้น ยอดผู้ชมเฉลี่ยของมอลล์บี้ในแต่ละนัด สูงกว่าจำนวนประชากรทั้งหมดของเมืองถึงสี่เท่า (อ้างอิงจากข้อมูลเดิมที่เมืองมีประชากรประมาณ 1,000 คน)

นี่คือการแสดงออกถึงพลังอันมหาศาลของชุมชนเล็ก ๆ ที่รวมใจกันพยายามสร้างความยิ่งใหญ่ในสนามฟุตบอลริมทะเล ซึ่งเป็นภาพที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับสนามขนาดใหญ่ในเมืองหลวงอย่างสต็อกโฮล์ม หรือเมืองใหญ่อย่างมัลโม่

ทอม เพตเทอร์สัน ปราการหลังของมอลล์บี้ วัย 35 ปี เผยว่า "ตอนผมมาที่สโมสรแห่งนี้ ผมรู้ว่าเรามีศักยภาพ แต่ ความคิดของเราต่างหากที่ฉุดรั้งเราไว้... เราต้องเลิกใช้ข้อแก้ตัวเดิม ๆ เราสามารถชนะได้ แม้ไม่มีเงินมาก และแม้ว่าจะเป็นแค่หมู่บ้านเล็ก ๆ ก็ตาม"

หรือเอลเลียต สตราวด์ กองกลางดาวรุ่งก็ได้เสริมว่า "นักเตะของเราน่าทึ่งมาก ทุกคนใส่พลังงานเข้ามาทุกวัน ไม่มีอีโก้เลย และนั่นทำให้เราสนุก" เบื้องหลังการเปลี่ยนแปลงด้านความคิดนี้ คือการปฏิวัติแท็กติกครั้งใหญ่ โดยมี คาร์ล มาริอุส อัคซุม ผู้ช่วยโค้ชชาวนอร์เวย์เป็นหัวใจสำคัญ

คาร์ล มีความรู้ระดับ PhD (ปริญญาเอก) ในสาขาการรับรู้ด้วยภาพในฟุตบอลระดับสูง โดยเน้นที่ทักษะ 'Scanning' หรือการสแกนพื้นที่ของนักเตะก่อนรับบอล ซึ่งเป็นทักษะสำคัญในฟุตบอลยุคใหม่ คาร์ลเผยว่า "มันเป็นทักษะที่สำคัญอย่างยิ่ง เพราะฟุตบอลสมัยนี้เร็วขึ้นและการเพรสก็ดีขึ้น คุณต้องอัปเดตข้อมูลรอบตัวตลอดเวลา" 

คาร์ลได้เปลี่ยนมอลล์บี้ จากทีมที่เคยโยนยาวและเล่นลูกตั้งเตะ ให้กลายเป็นทีมที่ เล่นจากแดนหลังเพื่อครองบอล และเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างเป็นระบบ
สถิติพิสูจน์เผยว่ามอลล์บี้ กลายเป็นทีมที่ จ่ายบอลในพื้นที่แดนหลังของตัวเองมากที่สุด ในสวีเดน ผลคือ พวกเขาทำประตูได้สูงเป็นอันดับสองและสถิติครองบอลก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ซึ่งการคว้าแชมป์ด้วยค่าเฉลี่ยอายุผู้เล่น 24 ปี มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มาจากการวางแผนระยะยาว ตั้งแต่เมื่อทีมเกือบล้มละลายในปี 2016
เนื่องจากสโมสรฟุตบอลสวีเดนมีกฎ 50+1 ทำให้ความสำเร็จซื้อด้วยเงินไม่ได้ จาค็อบ ซีอีโอของสโมสร เผยว่า "สำหรับทุก ๆ โครนาสวีเดน (ค่าเงิน) ที่ออกจากสโมสร เราจะถามคำถามว่า 'สิ่งนี้ทำให้เราดีขึ้นหรือไม่?'"

สโมสรจึงหันไปใช้กลยุทธ์ พัฒนาดาวรุ่งและขายออกไป เพื่อความอยู่รอด โดยผู้เล่นอย่าง Colin Rosler หรือ Nicklas Rojkjaer ถูกขายไปในราคาสูง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการสร้างสมดุลระหว่างการขายผู้เล่นกับการประสบความสำเร็จนั้นเป็นไปได้
นักเตะหลายคนอาศัยอยู่ในหอพักเดียวกัน ไปปาร์ตี้บาร์บีคิวด้วยกันเป็นประจำ 

เอลเลียต สตราวด์ ย้ำว่า: "ความผูกพันเหล่านั้นก่อตัวขึ้นนอกสนามและส่งผลในสนามด้วย นั่นคือหัวใจสำคัญ เราทุกคนสนิทกันมาก และนั่นคือความพิเศษของสโมสรเล็ก ๆ"

มอลล์บี้ ได้พิสูจน์แล้วว่า ความเชื่อ ความเป็นครอบครัว และความฉลาดทางแท็กติก สามารถเอาชนะงบประมาณและชื่อเสียงได้จริง และอนาคตของพวกเขาในฟุตบอลยุโรปก็กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว