ทุกวันนี้ เรามักได้ยินประโยคที่ว่า “ควรแยกฟุตบอลออกจากการเมือง” อยู่เสมอ แต่หากมองในความเป็นจริงแล้ว ฟุตบอลกับการเมืองแทบไม่เคยแยกจากกันได้อย่างแท้จริง โดยเฉพาะในบริบทของสังคมไทย
ที่สโมสรฟุตบอลจำนวนมากมีความเกี่ยวข้องกับกลุ่มทุน นักธุรกิจ หรือผู้มีบทบาททางการเมืองในระดับท้องถิ่นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
นับตั้งแต่ฟุตบอลอาชีพของไทยขยายตัวครอบคลุมแทบทุกจังหวัด สโมสรฟุตบอลไม่ได้เป็นเพียงทีมกีฬาอีกต่อไป แต่กลายเป็นส่วนหนึ่งของเศรษฐกิจ วัฒนธรรม และภาพลักษณ์ของพื้นที่
ทำให้ฟุตบอลกลายเป็นพื้นที่ที่ทั้งภาคธุรกิจและการเมืองให้ความสนใจ เพราะสามารถสร้างทั้งกระแสนิยม ความผูกพันของผู้คน และผลลัพธ์ทางสังคมในวงกว้าง
เมื่อฟุตบอลอาชีพเติบโต การบริหารจัดการทีมย่อมต้องพึ่งพาเงินทุน สนามแข่งขัน และโครงสร้างพื้นฐาน ซึ่งสิ่งเหล่านี้มักเกี่ยวข้องกับอำนาจรัฐหรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นโดยตรง
การเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างทางการเมือง โดยเฉพาะหลังรัฐธรรมนูญปี 2540 ที่เน้นการกระจายอำนาจ ทำให้ท้องถิ่นมีบทบาทในการดูแลและสนับสนุนกิจกรรมด้านกีฬา
สนามกีฬาหลายแห่งถูกถ่ายโอนให้จังหวัดหรือเทศบาลดูแล ส่งผลให้นักการเมืองท้องถิ่นเข้ามามีบทบาทในวงการฟุตบอลมากขึ้นไปโดยปริยาย
สโมสรฟุตบอลจึงทำหน้าที่มากกว่าการแข่งขันในสนาม แต่เป็นศูนย์กลางของ “ชุมชน” แฟนบอลสามารถรวมตัวกัน ใช้เวลาร่วมกัน และใช้ทีมฟุตบอลเป็นพื้นที่ทางสังคม แน่นอน เมื่อทีมฟุตบอลได้รับความนิยม ผู้ที่อยู่เบื้องหลังก็ย่อมได้รับภาพลักษณ์เชิงบวกตามไปด้วย
ในหลายจังหวัด เราจะเห็นว่าสโมสรฟุตบอลถูกใช้เป็นเครื่องมือในการสร้างภาพลักษณ์ใหม่ของพื้นที่ จากเมืองที่ไม่โดดเด่น กลายเป็นเมืองกีฬา เมืองท่องเที่ยว หรือเมืองที่มีชีวิตชีวาทางเศรษฐกิจ
ตัวอย่างเช่น จังหวัดที่ลงทุนกับสนามกีฬา การจัดการแข่งขันระดับใหญ่ และกิจกรรมต่อยอดด้านการท่องเที่ยว จนเกิดเม็ดเงินหมุนเวียนและความภาคภูมิใจของคนในพื้นที่
ขณะเดียวกัน หากมองรายชื่อผู้บริหารหรือประธานสโมสรฟุตบอลในลีกอาชีพของไทย จะพบว่าหลายคนมีบทบาททางการเมืองหรือเคยผ่านสนามการเมืองมาก่อน ไม่ว่าจะในระดับท้องถิ่นหรือระดับประเทศ
เช่น บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ที่มี บอสใหญ่ของทัพ “ปราสาทสายฟ้า” อย่าง เนวิน ชิดชอบ อยู่เบื้องหลังความสำเร็จตลอดหลายปี ซึ่งปฏิเสธไม่ได้ว่าภาพจำของเนวิน ชิดชอบ ถูกผูกติดกับพรรคภูมิใจไทยมานานหลายปีอยู่แล้ว
เขาเป็นหนึ่งในบุคคลที่มีบทบาทสำคัญต่อการขับเคลื่อนฟุตบอลและวงการกีฬาในจังหวัดบุรีรัมย์ การมีส่วนร่วมอย่างใกล้ชิดทั้งในด้านการบริหารทีม การวางแนวทางสโมสร และการพัฒนาฟุตบอลในภาพรวม ทำให้บุรีรัมย์กลายเป็นพื้นที่ที่กีฬามีบทบาทชัดเจนในชีวิตของผู้คน ความผูกพันระหว่างสโมสรกับชุมชนจึงค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น
และหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะส่งผลต่อภาพลักษณ์และความนิยมของกลุ่มการเมืองในพื้นที่ ซึ่งสะท้อนออกมาอย่างชัดเจนในการเลือกตั้งปี 2562 และ 2566 ที่พรรคภูมิใจไทยสามารถคว้าชัยชนะได้ครบทั้งจังหวัด ส่วนในปี 2569 นี้ต้องรอดูต่อไปว่าผลออกมาจะเป็นอย่างไร
หรือในสโมสรอื่น ๆ เช่น ระยอง เอฟซี ที่มีตระกูลปิตุเตชะบริหารทีมอยู่ และได้ลงเล่นการเมืองในนามพรรคประชาธิปัตย์ หรือจะเป็นทางฝั่ง ราชบุรี เอฟซี ที่มีตระกูลนิติกาญจนา ที่รอบนี้ได้ลงสมัครในนามพรรคกล้าธรรม
รวมถึง เชียงราย ยูไนเต็ด ที่เป็นทางฝั่งตระกูลติยะไพรัชบริหารอยู่ ก็ได้ลงในนามพรรคเพื่อไทย ยังมีอีกหลายทีมที่เราไม่ได้กล่าวถึง ก็จะเห็นได้เลยว่าฟุตบอลกับการเมืองในประเทศไทยเกี่ยวพันกันอย่างแยกไม่ได้…
แต่ความสัมพันธ์ของการเมืองและฟุตบอลลักษณะนี้ไม่จำเป็นต้องหมายถึงผลลบเสมอไป เพราะในบางกรณี ฟุตบอลได้รับการสนับสนุนอย่างจริงจัง มีการพัฒนาสนาม ระบบเยาวชน และโครงสร้างสโมสรที่มั่นคง
ไม่เพียงแต่ในประเทศไทยเท่านั้น ฟุตบอลในระดับนานาชาติก็มีความเกี่ยวข้องกับการเมืองอย่างชัดเจน แม้องค์กรลูกหนังระดับโลกจะพยายามย้ำว่าฟุตบอลควรเป็นพื้นที่ของกีฬา แต่เหตุการณ์ต่าง ๆ
ฟุตบอลจึงเป็นเหมือนกระจกสะท้อนโครงสร้างของสังคมในแต่ละประเทศ ทั้งในแง่ของอำนาจ เงินทุน อัตลักษณ์ และความคาดหวังของผู้คน คำกล่าวที่ว่า “ควรแยกฟุตบอลออกจากการเมือง”
อาจเป็นคำที่ฟังดูสวยงาม แต่ในโลกความจริง ฟุตบอลมักถูกใช้เป็นพื้นที่สื่อสาร สร้างความนิยม และเชื่อมโยงผู้คนเข้าด้วยกันเสมอ
ท้ายที่สุดแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างฟุตบอลกับการเมืองไม่ใช่เรื่องของถูกหรือผิด หากแต่อยู่ที่การบริหารจัดการ ความโปร่งใส และการให้ความสำคัญกับประโยชน์ของกีฬาและชุมชนเป็นหลัก
เพราะฟุตบอลจะยั่งยืนได้ ไม่ใช่เพราะใครเป็นเจ้าของ แต่เพราะมันยังคงเป็นของคนที่รักกีฬานี้อย่างแท้จริง
- คอนเทนต์พิเศษ
สำหรับคุณ - TOP ข่าวกีฬา
- วิดีโอยอดนิยม
