ทำไม “เรอัล มาดริด” ถึงเป็นความฝันของนักเตะอเมริกาใต้?

ทุกครั้งที่มีข่าวว่านักเตะอเมริกาใต้กำลังจะย้ายทีม หนึ่งในประโยคที่แฟนบอลมักได้ยินเสมอคือ “ถ้าเป็นเรอัล มาดริด เขาคงไม่ปฏิเสธ”

ล่าสุดก็เช่นกัน เมื่อมีกระแสว่า อาร์เซน่อล กำลังจับตาสถานการณ์ของ วินิซิอุส จูเนียร์ หลายเสียงกลับมองตรงกันว่า ต่อให้มีข้อเสนอมหาศาล การดึงเขาออกจากซานติอาโก เบร์นาเบวก็แทบเป็นไปไม่ได้ 

เพราะสำหรับนักเตะจากอเมริกาใต้จำนวนมาก เรอัล มาดริด ไม่ใช่แค่สโมสรฟุตบอล แต่คือ “จุดหมายปลายทางของความฝัน”
แต่คำถามคือ ทำไมถึงเป็นแบบนั้น?
 

Reuters/Marcelo del Pozo

เรื่องนี้ต้องย้อนกลับไปตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1950 เมื่อ เรอัล มาดริด ดึง อัลเฟรโด ดิ สเตฟาโน ตำนานชาวอาร์เจนตินาเข้ามาร่วมทีม และเขาก็กลายเป็นหัวใจสำคัญในการพาสโมสรคว้าแชมป์ฟุตบอลยุโรป 5 สมัยติดต่อกัน พร้อมสร้างภาพจำให้เรอัล มาดริดกลายเป็นทีมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดทีมหนึ่งของโลก 

นับจากวันนั้น สโมสรแห่งนี้ก็เริ่มถูกมองว่าเป็นเวทีสูงสุดที่นักเตะทุกคนใฝ่ฝัน โดยเฉพาะนักเตะจากอเมริกาใต้

หลังจากยุคของดิ สเตฟาโน เรอัล มาดริด ก็ยังคงเดินหน้าสร้างประวัติศาสตร์ร่วมกับนักเตะจากละตินอเมริกาอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็น ฮอร์เก้ วัลดาโน, เฟร์นานโด เรดอนโด้, โรนัลโด้ นาซาริโอ (R9), โรแบร์โต้ คาร์ลอส, มาร์เซโล่, คาเซมิโร่ จนมาถึง วินิซิอุส จูเนียร์, โรดรีโก้, เฟเดริโก บัลเบร์เด และ เอ็นดริค ในปัจจุบัน

เมื่อเด็กบราซิลหรืออาร์เจนตินาเติบโตขึ้นมา พวกเขาจึงไม่ได้เห็นแค่ตราสโมสรสีขาวของเรอัล มาดริด แต่ยังเห็นฮีโร่จากบ้านเกิดของตัวเองประสบความสำเร็จในสีเสื้อตัวนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเกิดความเชื่อว่า หากอยากก้าวขึ้นไปเป็นนักเตะระดับโลก เรอัล มาดริด คือเวทีที่ต้องไปให้ถึง

อีกเหตุผลสำคัญคือ เรอัล มาดริด กล้าที่จะลงทุนกับนักเตะอายุน้อยจากอเมริกาใต้ก่อนหลายสโมสร พวกเขาคว้าตัว วินิซิอุส จูเนียร์ และ โรดรีโก้ ตั้งแต่อายุเพียง 18 ปี ก่อนจะเดินหน้าปิดดีล เอ็นดริค 

ตั้งแต่ยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยซ้ำ สิ่งนี้ทำให้เด็กดาวรุ่งในบราซิลรับรู้ว่าสโมสรแห่งนี้พร้อมเปิดประตูให้พวกเขาได้พิสูจน์ตัวเองบนเวทีที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

เอ็นดริคเองก็เคยยอมรับว่า ก่อนตัดสินใจย้ายมา เขาเริ่มศึกษาประวัติของ อัลเฟรโด ดิ สเตฟาโน รวมถึงนักเตะบราซิลหลายคนที่เคยสร้างชื่อกับเรอัล มาดริด และยิ่งศึกษา เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าการได้เล่นที่นี่คือความท้าทายและความฝันของตัวเอง

สำหรับนักเตะอเมริกาใต้หลายคน ความสำเร็จไม่ได้วัดแค่การได้เล่นในยุโรป แต่คือการได้ลงสนามให้สโมสรที่มีโอกาสลุ้นแชมป์ยูฟ่า แชมเปียนส์ ลีก แทบทุกฤดูกาล ได้แข่งขันกับนักเตะที่ดีที่สุดในโลก และมีโอกาสก้าวไปถึงรางวัลอย่างบัลลงดอร์ ซึ่งเรอัล มาดริดตอบโจทย์ทุกอย่างเหล่านี้

นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไม ทุกครั้งที่มีข่าวว่านักเตะอย่าง วินิซิอุส จูเนียร์ อาจย้ายออกจากมาดริด หลายคนจึงไม่เชื่อว่าดีลจะเกิดขึ้นง่าย ๆ
ไม่ใช่เพราะอาร์เซน่อล หรือสโมสรอื่นไม่มีศักยภาพมากพอ

แต่เพราะสำหรับนักเตะอเมริกาใต้จำนวนไม่น้อย การได้สวมเสื้อสีขาวของเรอัล มาดริด คือภาพที่พวกเขาฝันถึงมาตั้งแต่เริ่มเล่นฟุตบอล
และบางครั้ง...ความฝัน ก็มีคุณค่ามากกว่าค่าเหนื่อยหรือค่าตัวเสียอีก