หากพูดถึง “ลา มาเซีย” หลายคนคงนึกถึงอะคาเดมีชื่อดังของบาร์เซโลน่า แหล่งผลิตนักเตะระดับโลกอย่าง ลิโอเนล เมสซี่, ชาบี เอร์นานเดซ และ อันเดรส อิเนียสต้า แต่ความพิเศษของที่นี่อาจไม่ได้อยู่ที่การสร้างนักเตะเก่ง ๆ เพียงอย่างเดียว เพราะสิ่งที่ลา มาเซียพยายามปลูกฝังคือ “วิธีคิด” เกี่ยวกับฟุตบอล
เดิมทีอาคารลา มาเซียเป็นบ้านชนบทเก่าแก่ที่สร้างขึ้นตั้งแต่ปี 1702 และตั้งอยู่ใกล้กับพื้นที่ของคัมป์ นู ก่อนที่บาร์เซโลน่าจะเปลี่ยนมันให้กลายเป็นที่พักสำหรับนักเตะเยาวชนในปี 1979
ซึ่งกลายเป็นจุดเริ่มต้นของหนึ่งในระบบอะคาเดมีที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก
แต่สิ่งที่ทำให้ลา มาเซียแตกต่างจริง ๆ เกิดขึ้นเมื่อ โยฮัน ครัฟฟ์ เข้ามาคุมทีมบาร์เซโลน่าในปี 1988 เขาวางแนวคิดให้ทุกทีมตั้งแต่ระดับเยาวชนไปจนถึงทีมชุดใหญ่เล่นฟุตบอลในแนวทางเดียวกัน
ทั้งการครองบอล การสร้างพื้นที่ การเล่นตามตำแหน่ง และการเพรสซิ่ง ทำให้นักเตะที่เติบโตจากลา มาเซียไม่ได้แค่รู้ว่าต้องเล่นตรงไหน แต่ต้องเข้าใจด้วยว่า “ทำไม” ถึงต้องเล่นแบบนั้น
หัวใจสำคัญคือการสอนให้นักเตะ “มองเห็นพื้นที่” ก่อนที่บอลจะมาถึงเท้า รู้ว่าจะขยับไปตรงไหนเพื่อสร้างทางเลือกให้เพื่อน และเมื่อเสียบอลก็ต้องช่วยกันบีบพื้นที่เพื่อแย่งบอลกลับมา
หนึ่งในแบบฝึกที่สะท้อนแนวคิดนี้ได้ดีที่สุดคือ รอนโด้ หรือคนไทยคงคุ้นกันในชื่อ ลิงชิงบอล ซึ่งไม่ได้เป็นเพียงการวอร์มอัพ แต่เป็นการฝึกการตัดสินใจ การหาพื้นที่ และการเล่นบอลอย่างรวดเร็ว จนค่อย ๆ กลายเป็นสัญชาตญาณของนักเตะ
อีกหนึ่งแนวคิดสำคัญคือการให้ความสำคัญกับเทคนิคและความเข้าใจเกมมากกว่าขนาดร่างกาย ซึ่งเปิดโอกาสให้นักเตะที่ไม่ได้มีรูปร่างใหญ่สามารถเติบโตได้เต็มศักยภาพ และหนึ่งในตัวอย่างที่ชัดที่สุดก็คือ อันเดรส อิเนียสต้า ที่เข้ามาอยู่กับลา มาเซียตั้งแต่อายุ 12 ปี
และแน่นอนว่าเรื่องราวของลา มาเซียคงไม่สมบูรณ์หากไม่มี ลิโอเนล เมสซี่ เด็กชายวัย 13 ปีจากอาร์เจนตินาที่เดินทางมาทดสอบฝีเท้ากับบาร์เซโลน่าในปี 2000 แม้เขาจะตัวเล็กและมีปัญหาเรื่องการเจริญเติบโต แต่สโมสรตัดสินใจลงทุนกับเขา จนกลายเป็นหนึ่งในการตัดสินใจที่เปลี่ยนประวัติศาสตร์ของฟุตบอลไปตลอดกาล
ความสำเร็จของระบบนี้ถูกพิสูจน์อย่างชัดเจนในปี 2011 เมื่อผู้เข้าชิงรางวัลบัลลงดอร์ ทั้งสามอันดับแรก ได้แก่ เมสซี่, อิเนียสต้า และชาบี ล้วนเป็นผลผลิตจากลา มาเซีย และในปี 2012 บาร์เซโลน่ายังเคยส่งผู้เล่น 11 คนที่ผ่านระบบเยาวชนของสโมสรลงสนามพร้อมกันในเกมลีกกับเลบันเต้อีกด้วย
อย่างไรก็ตาม ลา มาเซียเองก็เคยถูกลดความสำคัญลงในช่วงหนึ่ง เมื่อบาร์เซโลน่าหันไปลงทุนกับนักเตะราคาแพงมากขึ้น ขณะที่การแข่งขันเพื่อแย่งตำแหน่งในทีมชุดใหญ่สูงขึ้น ทำให้ดาวรุ่งหลายคนมองไม่เห็นเส้นทางของตัวเองและเลือกย้ายออกไป
แต่เมื่อสโมสรเผชิญปัญหาทางการเงิน ลา มาเซียก็กลับมาเป็นหนึ่งในทางออกสำคัญอีกครั้ง เพราะการสร้างนักเตะจากภายในช่วยลดการพึ่งพาตลาดซื้อขาย และเปิดโอกาสให้บาร์เซโลน่ากลับมาใช้แนวทางที่ตัวเองเคยประสบความสำเร็จ
ปัจจุบันนักเตะอย่าง ลามีน ยามาล, เปา กูบาร์ซี่, มาร์ค กาซาโด้ ที่ตอนนี้โดนส่งไปเก็บเวลกับเดปอร์ติโบ ลา คอลุนญ่า และเฟร์มิน โลเปซ ทั้งหมดนี้กำลังเป็นตัวแทนของลา มาเซียรุ่นใหม่ และสะท้อนให้เห็นว่าระบบนี้ยังคงมีบทบาทกับทีมชุดใหญ่
เพราะสุดท้ายแล้ว สิ่งที่ทำให้ “ลา มาเซีย” มีคุณค่าอยู่ที่การสร้างสภาพแวดล้อมให้เด็กคนหนึ่งค่อย ๆ เรียนรู้ฟุตบอลด้วยแนวคิดเดียวกันตั้งแต่วันแรก จนเมื่อเติบโตขึ้น พวกเขาสามารถก้าวเข้าสู่ทีมชุดใหญ่ได้โดยไม่ต้องเริ่มต้นใหม่
ลา มาเซียจึงไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อผลิต เมสซี่, ชาบี หรืออิเนียสต้า โดยเฉพาะ แต่ถูกสร้างขึ้นเพื่อสร้างระบบที่เปิดโอกาสให้นักเตะพรสวรรค์ได้เติบโต
และเมื่อแนวคิดนี้ถูกส่งต่อจากรุ่นหนึ่งไปสู่อีกรุ่น มันจึงกลายเป็นมากกว่าอะคาเดมี แต่เป็นหนึ่งใน DNA สำคัญที่ทำให้ “บาร์เซโลน่า” มีตัวตนทางฟุตบอลแบบที่เรารู้จักกันมาจนถึงทุกวันนี้..
- คอนเทนต์พิเศษ
สำหรับคุณ - TOP ข่าวกีฬา
- วิดีโอยอดนิยม
