ในโลกฟุตบอลยุคใหม่ ตำแหน่งฟูลแบ็กไม่ได้ถูกจำกัดให้ยืนอยู่ริมเส้นอีกต่อไป เราเห็นแนวคิด “Inverted Full-back” กันจนคุ้นตา ที่ฟูลแบ็กขยับเข้ามาช่วยเกมตรงกลางในตอนทีมครองบอล แนวทางนี้ถูกนำมาใช้และกลายเป็นหนึ่งในอาวุธสำคัญของทีมระดับท็อป
แต่ที่อาร์เซน่อล ดูเหมือนเรากำลังได้เห็นวิวัฒนาการไปอีกขั้น เพราะ ริคคาร์โด้ คาลาฟิออรี่ ไม่ได้แค่ขยับจากแบ็กซ้ายเข้ามาเล่นตรงกลาง แต่เขากำลังเคลื่อนที่ไปแทบทุกพื้นที่ของสนาม จนคำว่า “Inverted Full-back” อาจไม่เพียงพอที่จะอธิบายบทบาทของเขาอีกต่อไป
จะเรียกว่า “ฟูลแบ็กอิสระ” หรือ “ฟูลแบ็กตัวสร้างเกม” ก็ยังได้ เพราะคาลาฟิออรี่ไม่ได้เริ่มจากแบ็กซ้ายแล้วค่อยหุบเข้ากลางเหมือนที่เราเคยเห็น แต่เขาเริ่มจากฝั่งซ้ายของแนวรับ แล้วเคลื่อนที่ไปทั่วสนาม
ด้วยพลังงานที่เต็มเปี่ยมและสไตล์การเล่นที่ดุดัน คาลาฟิออรี่กลายเป็นหนึ่งในตัวแปรสำคัญที่ทำให้เกมรุกของอาร์เซน่อลมีชีวิตชีวามากขึ้นในช่วงออกสตาร์ตฤดูกาล
โดยในเกมกับเชลซี เขาสัมผัสบอลในกรอบเขตโทษคู่แข่งถึง 4 ครั้ง มากกว่าคริสตอส โซลิส ปีกซ้ายของทีมถึงสองเท่า และเท่ากับบูกาโย่ ซาก้า
เกมก่อนหน้านั้นกับแอสตัน วิลล่า ภาพก็ไม่ต่างกัน เพราะมีเพียงซาก้ากับไค ฮาแวร์ตซ์ ที่สัมผัสบอลในกรอบเขตโทษมากกว่าเขา และตลอด 4 เกมแรกของฤดูกาล คาลาฟิออรี่มีส่วนร่วมกับประตูไปแล้วถึง 3 ลูก
ในทีมของมิเกล อาร์เตต้า แทบไม่มีนักเตะคนไหนได้รับอิสระในการเคลื่อนที่เท่าคาลาฟิออรี่ เขาไม่จำเป็นต้องอยู่ในตำแหน่งเดิมตลอดเวลา และสามารถโผล่ไปเล่นในพื้นที่ที่ปกติเราคาดว่าจะเป็นหน้าที่ของผู้เล่นเกมรุก
พูดง่าย ๆ คือ เขาอาจเป็นแบ็กซ้ายในตำแหน่งหลัก ก่อนกลายเป็นปีกซ้าย เพลย์เมกเกอร์ ปีกขวา หรือแม้แต่กองหน้าในอีกไม่กี่วินาทีต่อมา
“ผมชอบการเล่นแบบนี้ ผมคิดว่าหนึ่งในจุดเด่นของผมคือการเคลื่อนที่เพื่อเปิดทางเลือกให้เพื่อนร่วมทีมอยู่เสมอ” คาลาฟิออรี่เคยบอกไว้แบบนั้น และนี่คือสิ่งที่ทำให้เขาแตกต่างจากฟูลแบ็กเกมรุกทั่วไป
ที่สำคัญคือ อาร์เตต้าดูเหมือนจะมองเห็นความพิเศษนี้ตั้งแต่แรก เมื่อปิเอโร่ อินคาปิเอ้ ลงเล่นแบ็กซ้าย เขาไม่ได้ให้อิสระและความหลากหลายในการเคลื่อนที่แบบเดียวกับคาลาฟิออรี่ นั่นทำให้คาลาฟิออรี่กลายเป็นนักเตะคนพิเศษที่ได้รับ “สิทธิพิเศษ” ในการเล่นฟุตบอลในแบบของตัวเอง
อาร์เตต้าเคยบอกว่า เขามองว่าคาลาฟิออรี่สามารถกลายเป็น “นักเตะที่สมบูรณ์แบบ” ได้ และอาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่เกมรุกของอาร์เซน่อลดูติดขัดมากขึ้นในช่วงครึ่งหลังของฤดูกาลก่อน ตอนที่คาลาฟิออรี่มีปัญหาอาการบาดเจ็บ
สถิติก็สะท้อนเรื่องนี้ได้อย่างน่าสนใจ ในทุกรายการเมื่อฤดูกาลที่แล้ว อาร์เซน่อลชนะ 79 เปอร์เซ็นต์ของเกมที่คาลาฟิออรี่ลงเป็นตัวจริง เทียบกับ 63 เปอร์เซ็นต์ในเกมที่เขาไม่ได้ออกสตาร์ต
ดังนั้น ภารกิจสำคัญที่สุดของคาลาฟิออรี่จึงอาจไม่ใช่การเพิ่มความสามารถอะไรอีก แต่คือการรักษาสภาพร่างกายให้พร้อมลงสนามอย่างต่อเนื่อง
เพราะนับตั้งแต่ย้ายมา เขายังมีปัญหาเรื่องความฟิตอยู่หลายครั้ง ฤดูกาลแรกเขาลงเล่นในพรีเมียร์ลีกเพียง 29 เปอร์เซ็นต์ของเกมทั้งหมด และฤดูกาลต่อมาขยับขึ้นมาเป็น 50 เปอร์เซ็นต์
อาร์เตต้าเคยพูดชัดว่า หากคาลาฟิออรี่ฟิตเต็มร้อย เขาคือนักเตะระดับท็อป และสิ่งที่ทำให้เขาพิเศษคือความอันตรายในเกมรุกไม่ได้แลกมาด้วยการทิ้งเกมรับ
ทั้งหมดนี้ทำให้คาลาฟิออรี่แตกต่างจากฟูลแบ็กทั่วไป และกำลังกลายเป็น “ไพ่ตาย” ของอาร์เซน่อล เพราะความสามารถในการเคลื่อนที่อย่างอิสระและคาดเดาไม่ได้ กำลังเพิ่มมิติใหม่ให้เกมรุกของทีม
เขาอาจยังถูกเรียกว่า “แบ็กซ้าย” แต่เมื่อเกมเริ่มขึ้น คาลาฟิออรี่กำลังพิสูจน์ว่า เขาไม่จำเป็นต้องเล่นเหมือนแบ็กซ้ายอีกต่อไป และนั่นยิ่งทำให้ทัพปืนใหญ่อันตรายกว่าเดิม..