เตือน! ระวัง “โรคไข้ดิน” ลุยน้ำ-สัมผัสดินเสี่ยงติดเชื้อรุนแรง อันตรายถึงชีวิต

ในช่วงหน้าฝน ดินและน้ำขังอาจซ่อนเชื้อแบคทีเรียร้ายแรงที่ชื่อว่า Burkholderia pseudomallei โรคนี้รู้จักกันในชื่อ “ไข้ดิน” หรือ “เมลิออยโดสิส” (Melioidosis) เป็นโรคติดเชื้อที่รุนแรง พบมากในภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคใต้ของไทย เชื้อนี้พบมากในดินและน้ำ โดยเฉพาะหลังฝนตก การติดเชื้อเกิดขึ้นได้ 3 ทางหลัก

• ทางบาดแผล: สัมผัสดินหรือน้ำโดยมีแผล
• ทางหายใจ: สูดฝุ่นละอองจากดินที่มีเชื้อ
• ทางรับประทาน: ดื่มน้ำหรือกินอาหารที่ปนเปื้อน

 

ผู้ที่ทำงานเกี่ยวข้องกับดินและน้ำ เช่น เกษตรกร และผู้ที่มีโรคประจำตัว เช่น เบาหวาน ไตเรื้อรัง มีความเสี่ยงสูง อาการที่ควรสังเกต ได้แก่

• ไข้สูงเฉียบพลัน
• ปวดเมื่อยตามตัว
• ไอ เจ็บหน้าอก หายใจลำบาก
• ฝีหนองที่ผิวหนัง หรืออวัยวะภายใน
• ติดเชื้อในกระแสเลือด อาการรุนแรงและอาจเสียชีวิตเร็ว

สถานการณ์ล่าสุดในไทย ปี 2568 พบผู้ป่วยไข้ดินกว่า 2,000 ราย เสียชีวิต 92 ราย (ข้อมูล: กรมควบคุมโรค) กลุ่มเสี่ยงสูงสุดคือผู้ที่สัมผัสดินน้ำเป็นประจำ และผู้มีภูมิคุ้มกันต่ำ ขณะที่ปี 2569 เขตสุขภาพที่ 9 เผยปี 2569 อีสานตอนล่าง 4 จังหวัด ประกอบด้วยนครราชสีมา ชัยภูมิ บุรีรัมย์ และจังหวัดสุรินทร์ ว่า ข้อมูลจากกลุ่มระบาดวิทยาและตอบโต้ภาวะฉุกเฉินทางสาธารณสุข สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 9 จังหวัดนครราชสีมา  ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2569 –22 ตุลาคม 2569 พบผู้ป่วย จำนวน 570 ราย และเสียชีวิตแล้ว  45 ราย

ป้องกันอย่างไร?

• สวมรองเท้าบูท ถุงมือยางเมื่อลุยดินน้ำ
• ดูแลแผลให้สะอาดและปิดพลาสเตอร์กันน้ำ
• ล้างมือ ล้างเท้าด้วยสบู่ทุกครั้งหลังสัมผัสดินน้ำ
• หากมีไข้สูงหรือฝีหนองหลังลุยน้ำ รีบพบแพทย์ แจ้งประวัติสัมผัสดินน้ำ
• ไม่ควรซื้อยาทานเอง เนื่องจากโรคนี้ต้องรักษาด้วยยาปฏิชีวนะฉีดในโรงพยาบาลอย่างน้อย 2 สัปดาห์

โรคไข้ดินเป็นโรคที่สามารถป้องกันได้ หากเราระมัดระวังและดูแลสุขอนามัยอย่างเหมาะสม หากท่านมีอาการผิดปกติหลังสัมผัสดินหรือน้ำขัง หรือสงสัยว่าตัวเองอาจเสี่ยงต่อการติดเชื้อ

ขอบคุณข้อมูลจาก : โรงพยาบาลเปาโล เกษตร