"ผู้อพยพ" ความหวังมีชีวิตใหม่ อาจต้องแลกด้วยลมหายใจ

พวกเขาทำทุกทางแม้ว่าสิ่งที่ทำจะหมายถึงการต้องสูญเสียชีวิตส่วนทางผู้ค้า แรงผลักคือผลประโยชน์มหาศาล แม้ว่าจะมีการปราบปรามอย่างหนัก แต่ปัญหานี้ไก็ไม่หมดไป หนึ่งในประจักษ์พยานหลักฐานคือ โศกนาฏกรรมที่เกิดที่ "รัฐเท็กซัส" ของสหรัฐอเมริกาเมื่อวานนี้ (28 มิ.ย.) เมื่อร่างไร้วิญญาณของผู้อพยพกว่า 50 ร่างถูกทิ้งไว้ในรถบรรทุกคันหนึ่งขณะที่กำลังจะผ่านข้ามแดน

28 มิถุนายนที่ผ่านมา บริเวณชานเมืองซานแอนโตนิโอในรัฐเท็กซัส พรมแดนรอยต่อระหว่างสหรัฐกับเม็กซิโก มีรถบรรทุก18 ล้อคันหนึ่งถูกจอดทิ้งไว้ท่ามกลางเปลวแดดที่ร้อนระอุ ตำรวจหลายนายกำลังตรวจสอบภายในรถคันดังกล่าว

ก่อนที่หัวหน้าหน่วยดับเพลิงของเมืองซานอันโตนิโอจะเปิดเผยรายละเอียดว่า สิ่งที่เห็นอยู่ด้านในคือ ร่างไร้วิญญาณทั้งหมด 46 ร่าง ที่อยู่ในสภาพแออัดทับซ้อนกัน

ด้านหัวหน้าสถานีตำรวจซานอันโตนิโอไล่เรียงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ฟังว่า ตำรวจได้รับแจ้งเหตุประมาณ 6 โมงเย็น ผู้แจ้งเหตุคือชายคนหนึ่งที่ทำงานที่อยู่ใกล้กับรถบรรทุกคันดังกล่าว

ชายคนดังกล่าวแจ้งว่า ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือดังมาจากภายในรถ เขาจึงตรงไปที่รถที่เปิดประตูด้านหลังทิ้งไว้ ก่อนจะพบศพคนเป็นจำนวนมากกองอยู่ด้านใน

เสียงร้องขอความช่วยเหลือจากในรถที่ชายคนดังกล่าวได้ยินคือ เสียงร้องขอชีวิตของคน 16 คน ในจำนวนนี้มีเด็ก 4 คน โดยทั้งหมดยังมีสติสัมปชัญญะ แต่อยู่ในสภาพที่เหนื่อยล้าและหวาดกลัวอย่างถึงขีดสุด

ในเวลาต่อมา เจ้าหน้าที่ปรับตัวเลขผู้เสียชีวิตขึ้นไปที่ 50 คน ตำรวจระบุว่า การเสียชีวิตของคนเหล่านี้เกิดจากความร้อนภายในรถ เนื่องจากรถคันดังกล่าวไม่มีเครื่องปรับอากาศหรืออุปกรณ์ระบายอากาศ

คาดการณ์ว่าอุณหภูมิในรถคันดังกล่าวอาจสูงถึง 51 องศาเซลเซียส ซึ่งเพียงพอที่จะคร่าชีวิตมนุษย์ได้หากอยู่ในนั้นเป็นเวลานานๆ

ขณะนี้มีผู้ต้องสงสัยที่เกี่ยวกับเหตุการณ์ถูกจับกุมตัว 3 คน และกำลังมีการสืบสวนว่าเกี่ยวข้องกับขบวนการค้ามนุษย์หรือไม่

โศกนาฎกรรม แต่นี่ไม่ใช่ครั้งแรก ในศตวรรษที่ 21 ขบวนการค้ามนุษย์ยังเฟื่องฟู นั่นเป็นเพราะว่าในศตวรรษนี้คือช่วงเวลาที่โลกเผชิญกับความเหลื่อมล้ำมากที่สุดครั้งหนึ่ง

ความเหลื่อมล้ำคือตัวการของการขาดโอกาส ผู้คนที่อยู่ในสถานะเช่นนั้นมีชีวิตอย่างยากลำบาก

นอกเหนือจากความเหลื่อมล้ำ ศตวรรษที่ 21 ยังถูกโหมกระหน่ำด้วยปัญหาโรคระบาดอย่างโควิด 19 สงคราม และความเปราะบางทางการเมืองที่ก่อให้เกิดปัญหากลุ่มแก๊งอาชญากรรม

ที่เมียนมา วิกฤติทางการเมืองกำลังร้อนระอุ รายงานของสหประชาชาติชิ้นหนึ่งระบุว่าสิ่งที่เกิดขึ้นทำให้คนรายได้ลดลง หลายคนถูกผลักให้เข้าสู่การขายแรงงานทางเพศ หรือไม่ก็ลักลอบข้ามแดนเข้าประเทศเพื่อนบ้านผ่านนายหน้า

ที่เฮติ ไนเจอร์ และมาลี แก๊งอาชญากรรมเฟื่องฟูแบบไม่เคยเป็นมาก่อน

ไม่แปลกเลยที่ความปรารถนาเดียวของคนเหล่านี้คือ ชีวิตที่ดีกว่าสำหรับตัวเองและครอบครัว เป็นแรงผลักของการก่อให้เกิดคลื่นผู้อพยพ

 

นี่คือส่วนหนึ่งของผู้อพยพจากประเทศเฮติ ประเทศที่กำลังถูกโหมกระหน่ำจากความยากจน และความเฟื่องฟูของแก๊งอาชญากรรมที่ก่อการอย่างไม่เกรงกลัวกฎหมาย ลักพาตัว สังหารเจ้าหน้าที่ตำรวจ ค้ายาเสพติด และปล้นจี้

คนเหล่านี้กำลังเดินเท้าผ่านป่าในโคลัมเบียหลังจากรอดชีวิตจากการเดินทางด้วยเรือลำเล็กผ่านทะเลมาได้

หลุดจากป่าในโคลัมเบีย พวกเขาจะเดินทางต่อไปที่ประเทศปานามา ผ่านเม็กซิโก ก่อนเข้าถึงจุดหมายปลายทางอย่างสหรัฐอเมริกา

หลายคนหอบลูกจูงหลาน บางคนตั้งครรภ์ เดินเท้าผ่านป่าและข้ามแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวกราก

ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความเสี่ยง ผู้อพยพบางคนเสียชีวิตระหว่างทาง บางคนถูกปล้น แต่ไม่มีใครหันหลังกลับ ทุกคนเดินเท้ามุ่งหน้าต่อ เพราะนี่คือเดิมพันชีวิต เป็นการเดิมพันที่มีค่า

สหรัฐอเมริกา ดินแดนแห่งโอกาสคือหนึ่งในจุดหมายปลายทางที่เป็นที่ปรารถนาของผู้อพยพจำนวนมาก เส้นทางหลักที่ผู้อพยพใช้ผ่านเข้าสหรัฐคือ ทางด้านใต้ที่ติดกับชายแดนเม็กซิโก

นอกจากผู้อพยพเฮติแล้ว จุดนี้คือผู้อพยพจากอเมริกากลางและใต้ที่หลั่งไหลมาปีละหลายพันหลายหมื่นคน

นี่คือส่วนหนึ่งขบวนผู้อพยพที่เกิดขึ้นเมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา คนกว่า 6,000 คนกำลังเดินเท้าจากเม็กซิโกมุ่งตรงไปยังชายแดนที่ติดสหรัฐฯ

ผู้อพยพเหล่านี้มากจากทั้งประเทศในอเมริกากลางและใต้ เช่น เวเนซุเอลา พวกเขาหลีกหนีจากความยากจน ความรุนแรง

แต่การมาถึงชายแดนสหรัฐ ไม่ได้เป็นจุดเริ่มต้นหรือหลักประกันในการมีชีวิตที่ดีกว่าที่จุดนี้ ผู้อพยพจำนวนมากต้องรอคอยเป็นเวลาหลายเดือนหรือหลายปีหากต้องการสถานะผู้ลี้ภัย  จำนวนมากต้องอยู่ในเต้นท์ที่ทำขึ้นเป็นค่ายพักพิงชั่วคราว

หลายคนบอกว่าสภาพของชีวิตในระหว่างการรอคอยไม่ต่างอะไรจากสัตว์ ในหลายกรณีการรอคอยนำไปสู่ความวุ่นวายและความรุนแรงเมื่อการรอคอยของพวกเขานานเกินไป

ภาพที่เกิดขึ้นเมื่อปีที่ผ่านมาตำรวจตระเวนชายแดนสหรัฐฯ ขี่ม้าพร้อมใช้แส้เฆี่ยนตีผู้อพยพชาวเฮติที่พยายามข้ามแดนบริเวณแม่น้ำแกรนด์ ริโอ ที่พรมแดนเม็กซิโกและสหรัฐฯ หลังจากผู้อพยพเหล่านี้พยายามข้ามแม่น้ำเข้าสหรัฐ

ภาพนี้ก่อให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก โดยระบุว่าเจ้าหน้าที่กระทำเกินกว่าเหตุ และมีการวิพากษ์วิจารณ์ไปถึงนโยบายการรับผู้อพยพของรัฐบาลสหรัฐที่ไม่เปิดกว้างเพียงพอทั้งหมดนี้คือสิ่งที่ทำให้ผู้อพยพเลือกใช้อีกเส้นทาง

หากไม่ต้องการรอคอยแบบไม่มีอนาคต หากพวกเขาต้องการเข้าสหรัฐเร็วกว่านั้น สิ่งที่ต้องทำคือ จ่ายเงินค่าหัวให้กับขบวนการค้ามนุษย์

หลังจากนั้นนายหน้าจะลักลอบขนผู้อพยพข้ามแดนด้วยวิธีง่ายๆ นั่นก็คือ ขนขึ้นรถบรรทุกสินค้าไม่ต่างอะไรจากสัตว์หรือสิ่งของ พวกเขาต้องเบียดอัดกันอยู่ในตู้เหล็กแคบและร้อนหลายชั่วโมง ไม่มีแอร์  ไม่มีช่องระบายอากาศ ไม่มีแม้แต่อาหารหรือน้ำและหลายครั้ง อย่างที่โลกได้เห็นไม่มีแม้แต่ลมหายใจ