การสอบเข้ามหาวิทยาลัยของเกาหลีใต้ หรือ “ซูนึง” นั้น เป็นเหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้นเป็นประจำทุกเดือนพฤศจิกายน เป็นการสอบมาราธอน 8 ชั่วโมงที่ขึ้นชื่อเรื่องความยาก โดยไม่เพียงแต่ตัดสินว่าใครจะได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัยหรือไม่ แต่ยังส่งผลต่อโอกาสในการทำงาน รายได้ และความสัมพันธ์ในอนาคตอีกด้วย
นักเรียนต้องทำข้อสอบประมาณ 200 ข้อ ในหลากหลายวิชา เช่น ภาษาเกาหลี คณิตศาสตร์ ภาษาอังกฤษ สังคมศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ เป็นต้น
วัยรุ่นจำนวนมากใช้เวลาทั้งชีวิตเตรียมตัวสำหรับการสอบนี้ บางคนถูกส่งไปเรียนกวดวิชาตั้งแต่อายุเพียง 4 ขวบ
การสอบซูนึงโดยปกติทำให้หลายภาคส่วนของประเทศหยุดทำงาน ไม่ว่าจะเป็นงานก่อสร้าง เที่ยวบิน และการฝึกทหาร เพื่อสร้างสภาพแวดล้อมการสอบที่ดีที่สุด
อย่างไรก็ตาม การสอบซูนึงในปีนี้ดูเหมือนจะยากเป็นพิเศษ เพราะทำให้เจ้าหน้าที่หัวหน้าผู้จัดสอบต้อง “ลาออกเพราะข้อสอบยากเกินไป”
โดยปัญหาเกิดขึ้นในวิชาภาษาอังกฤษ นักเรียนบางคนเปรียบเทียบว่าเหมือนกับการถอดรหัสอักษรโบราณ และบางคนถึงกับเรียกมันว่า “บ้าคลั่ง”
เสียงวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับข้อสอบปีนี้รุนแรงมากจนเจ้าหน้าที่ระดับสูงที่รับผิดชอบการบริหารจัดการข้อสอบต้องลาออกเพื่อรับผิดชอบต่อความวุ่นวายที่เกิดขึ้น
โอ ซึง-กึล หัวหน้าผู้จัดสอบซูนึง กล่าวว่า “เรายอมรับคำวิพากษ์วิจารณ์อย่างจริงใจว่า ระดับความยากของคำถามไม่เหมาะสม” พร้อมเสริมว่า ข้อสอบล้มเหลวแม้ว่าจะผ่านการแก้ไขหลายรอบแล้วก็ตาม
ในบรรดาคำถามที่ยากที่สุด มีคำถามเกี่ยวกับปรัชญากฎหมายของอิมมานูเอล คานต์ และอีกคำถามหนึ่งเกี่ยวกับศัพท์เฉพาะของเกม
คำถามข้อหลังนี้มีคะแนน 3 คะแนน โดยจะให้ประโยคมา 1 ประโยค และบทความหลายย่อหน้า แล้วให้ตอบว่า “ประโยคดังกล่าว ควรอยู่ในย่อหน้าใด”
ประโยคที่ให้มาคือ The difference is that the action in the game world can only be explored through the virtual bodily space of the avatar.
ส่วนบทความที่ให้มา คือ
A video game has its own model of reality, internal to itself and separate from the player's external reality, the player's bodily space and the avatar's bodily space.
(1) The avatar's bodily space, the potential actions of the avatar in the game world, is the only way in which the reality of the external reality of the game world can be perceived.
(2) As in the real world, perception requires action.
(3) Players extend their perceptual field into the game, encompassing the available actions of the avatar.
(4) The feedback loop of perception and action that enables you to navigate the world around you is now one step removed: instead of perceiving primarily through interaction of your own body with the external world, you're perceiving the game world through interaction of the avatar.
(5) The entire perceptual system has been extended into the game world.
คำตอบที่ถูกต้องคือข้อ (3)
หลายคนวิพากษ์วิจารณ์วิธีการตั้งคำถามดังกล่าวและคำถามอื่น ๆ อีกหลายข้อ
นักเรียนมีเวลา 70 นาทีในการทำข้อสอบ 45 ข้อ มีเพียง 3% ของผู้เข้าสอบในปีนี้เท่านั้นที่ได้คะแนนสูงสุดในส่วนภาษาอังกฤษ เทียบกับ 6% ในปีที่แล้ว
อิม นา-ฮเย นักเรียนชั้นมัธยมปลายจากโรงเรียนฮันยอง กล่าวว่า “ฉันใช้เวลานานมากในการคิดหาคำตอบ และการทำความเข้าใจเนื้อหาเองก็ยาก ... บางคำตอบดูคล้ายกันมาก ดังนั้นฉันจึงไม่แน่ใจจนถึงนาทีสุดท้าย”
แต่ศาสตราจารย์ด้านภาษาอังกฤษ จอง แช-ควาน กล่าวว่า การบอกว่าข้อสอบภาษาอังกฤษยากนั้นเป็นคำที่ไม่ถูกต้อง “เนื้อหาไม่ได้ยากเกินไป แต่สับสนจนน่าหงุดหงิด มันเป็นเรื่องที่น่าปวดหัวเพราะมันทำให้เนื้อหานั้นไร้ประโยชน์สำหรับการศึกษาจริง”
เขาเสริมว่า “สุดท้ายแล้วครูมักจะเน้นสอนเทคนิคการทำข้อสอบมากกว่าสอนภาษาอังกฤษ ... คุณไม่จำเป็นต้องอ่านเนื้อหาทั้งหมดด้วยซ้ำหากคุณรู้เทคนิค”
อย่างไรก็ตาม บางคนเชื่อว่าความยากของข้อสอบสะท้อนถึงจุดประสงค์ที่ตั้งไว้
คิม ซู-ยอน อาจารย์วรรณคดีอังกฤษ จากมหาวิทยาลัยฮันกุกเพื่อการศึกษาภาษาต่างประเทศ กล่าวว่า “มันวัดความเข้าใจในการอ่านของนักเรียนและวัดว่าพวกเขาสามารถรับมือกับระดับเนื้อหาที่พวกเขาจะพบในมหาวิทยาลัยได้หรือไม่”
เธอบอกว่า ข้อความที่เลือกมานั้น “มีความเฉพาะเจาะจงในระดับหนึ่ง” ซึ่งช่วยให้ข้อสอบสามารถประเมินทักษะความเข้าใจดังกล่าวได้
นับตั้งแต่มีการสอบซูนึงครั้งแรกในปี 1993 ตำแหน่งหัวหน้าผู้จัดการสอบซูนึงมีมาแล้ว 12 คน แต่มีเพียง 4 คนเท่านั้นที่อยู่จนครบวาระ 3 ปี โดยส่วนใหญ่ต้องลาออกเพราะข้อผิดพลาดในข้อสอบ แต่ โอ ซึง-กึล เป็นคนแรกที่ลาออกเนื่องจากข้อสอบยากเกินไป
เรียบเรียงจาก BBC
- คอนเทนต์พิเศษ
สำหรับคุณ - TOP ต่างประเทศ
- วิดีโอยอดนิยม
