พิริยะ วัชจิตพันธ์ รองกรรมการผู้อำนวยการใหญ่ ฝ่ายบริหาร สถานีโทรทัศน์พีพีทีวี กล่าวว่า ตั้งแต่ทางสถานีฯ ได้นำรายการโลกสารคดีมาเผยแพร่เมื่อต้นปีที่ผ่านมา เราพบว่ามีกลุ่มผู้ชมจำนวนไม่น้อยที่ให้ความสนใจในรายการประเภทนี้ที่ให้ทั้งความรู้ และความตื่นตาตื่นใจในธรรมชาติรอบตัวเรา ทางสถานีฯ จึงต้องการเชื่อมต่อองค์ความรู้นี้ในรูปแบบที่ใกล้ชิดกับผู้ชมคนไทยยิ่งขึ้น โดยให้คนไทยสามารถเรียนรู้เกี่ยวกับบรรพชีวินของไทยจากยุคดึกดำบรรพ์ และข้อเท็จจริงที่ว่าความอุดมสมบูรณ์ของประเทศก็ไม่แพ้ใครในโลก จึงนำหุ่นจำลองเสมือนจริงของสัตว์ดึกดำบรรพ์ที่ปั้นขึ้นมา ได้อย่างเสมือนจริงด้วยฝีมือคนไทยซึ่งมีคุณภาพเทียบเท่ากับผลงานที่ผลิตในต่างประเทศ ซึ่งหุ่นจำลองสัตว์ทุกชนิดที่นำมาจัดแสดงในครั้งนี้ ล้วนเป็นสัตว์ที่ถูกค้นพบในประเทศไทยทั้งสิ้น และในอนาคตหุ่นจำลองเหล่านี้จะถูกนำไปจัดนิทรรศการเพื่อให้ประจักษ์แก่สายตาแก่ชาวโลกในหลายประเทศ จึงนับว่าเป็นความพิเศษอย่างยิ่งที่พีพีทีวีได้นำหุ่นเหล่านี้มาจัดแสดงให้คนไทยได้ชมกันเป็นที่แรกด้วยความร่วมมือของทุกภาคส่วน
สำหรับ 2 ไฮไลท์สำคัญที่ห้ามพลาด คือ “ยักษ์คอยาวแห่งแผ่นดินสยาม” หรือชื่อทางวิทยาศาสตร์คือ ภูเวียงโกซอรัส สิรินธรเน (Phuwiangosaurus Sirindhornae) ไดโนเสาร์กินพืชตัวโตชนิดนี้ เคยท่องไปทั่วแผ่นดินอีสานเมื่อ 130 ล้านปีที่แล้ว พวกมันสามารถกวาดลำคอยาวเหยียดไปกินอาหารที่อยู่รอบตัว โดยจะกลืนก้อนกรวดลงท้องเพื่อช่วยบดอาหารในกระเพาะแบบเดียวกับสัตว์จำพวกนก และ “นักกินปลามือฉมัง” หรือมีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า สยามโมซอรัส สุธีธรนิ (Siamosaurus suteethorni) ไดโนเสาร์ที่ปราดเปรียวชนิดนี้ มีฟันรูปกรวยแหลมเรียงรายอยู่ตลอดแนวขากรรไกรยาวคล้ายจระเข้ พวกมันเป็นนักล่าปลาตัวฉกาจ และมักใช้ชีวิตอยู่ตามหนองน้ำ มีแผงกระโดงบนหลังของมันเพื่อปรับอุณหภูมิในร่างกาย
นอกจากนี้ ยังมี “ไดโนเสาร์นักเล็มพืช” ชื่อทางวิทยาศาสตร์คือ สิรินธรนา โคราชเอนซิส (Sirindhorna khoratensis) ไดโนเสาร์กินพืชขนาดกลางที่มีชีวิตอยู่เมื่อ 115 ล้านปีที่แล้ว มีปากเป็นจะงอย เหมาะสำหรับเล็มไม้พุ่มเป็นอาหาร ปกติมันจะเดินสี่ขา แต่ก็สามารถลุกขึ้นยืนสองขา เพื่อยืดคอขึ้นไปกินใบไม้ที่อยู่สูง หรืออวดเดือยแหลมที่ขาหน้าเพื่อข่มขู่ศัตรู
พร้อมสัตว์ยุคซีโนโซอิก อีก 6 ชนิด ได้แก่ “แรดโบราณตัวอวบ” หรือชื่อทางวิทยาศาสตร์คือ บราไชโพเธอเรียม (Brachypotherium) แรดไม่มีนอชนิดนี้เคยมีชีวิตอยู่เมื่อ 7 ล้านปีที่แล้ว มีถิ่นอาศัยกว้างขวาง นับจากฝรั่งเศส จรดเคนยา จีน และไทย พวกมันมีรูปร่างอวบอ้วน และส่วนขาที่สั้นกว่าของแรดยุคปัจจุบัน และน่าจะใช้เวลาอยู่ตามปลักโคลน, “แรดไร้นอ” หรือชื่อทางวิทยาศาสตร์คือ อาเซราเธอเรียม พอพันธ์ไน (Aceratherium porpani) แรดโบราณขนาดกลางที่เคยมีชีวิตอยู่ในประเทศไทย จังหวัดนครราชสีมาเมื่อ 7.5-6 ล้านปีที่แล้ว กะโหลกของมันแบนราบและไม่มีนอ สันกลางกะโหลกของมันแผ่กว้างกว่าของอาเซราเธอเรียมที่พบจากส่วนอื่นๆ ของเอเชีย ยุโรป และแอฟริกา
“บรรพบุรุษของอุรังอุตัง” หรือมีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า โคราชพิเธคัส พิริยะอิ (Khoratpithecus piriyai) เอปโบราณชนิดนี้เป็นญาติสนิทกับอุรังอุตังในปัจจุบัน ทั้งยังมีขนาดและน้ำหนักตัวใกล้เคียงกันมาก แต่โคราชพิเธคัส หรือ “เอปโคราช” ที่มีชีวิตอยู่เมื่อ 7 ล้านปีที่แล้ว กลับมีกรามหนากว่า ฟันกรามซี่ในสุดของมันใหญ่กว่าฟันของอุรังอุตังยุคปัจจุบัน
“แอนทิโลปในสยาม” หรือชื่อทางวิทยาศาสตร์ ดูบอยเซีย (Duboisia) สัตว์เคี้ยวเอื้องในกลุ่มเดียวกับวัว ควาย และแอนทิโลปชนิดนี้ มีขนาดกะทัดรัด แต่กลับมีเขาที่เด่นสะดุดตา ดูบอยเซียที่พบซากบนเกาะชวามีอายุเพียง 700,000 ปี ขณะที่ดูบอยเซียชนิดใหม่จากประเทศไทยมีอายุมากถึง 7 ล้านปี
“ไฮยีนาดึกดำบรรพ์” ชื่อทางวิทยาศาสตร์คือ โครคูตา โครคูตา อัลติมา (Crocuta crocuta ultima) ปัจจุบันเราจะพบไฮยีนาลายจุดในแอฟริกาเท่านั้น แต่เมื่อ 200,000 ปีที่แล้ว ในช่วงที่ภูมิอากาศ-ของโลกแห้งแล้งและหนาวเย็นผิดปกติ เคยมีไฮยีนาลายจุดอาศัยอยู่บนแผ่นดินไทย พวกมันมีขากรรไกรอันทรงพลัง และเป็นทั้งนักล่าและสัตว์กินซาก
“ตะโขงโบราณ” กาเวียลิส (Gavialis sp.) ตะโขงโบราณพวกนี้เคยใช้ขากรรไกรยาวแหลมของมัน ซุ่มจับปลาอยู่แถบแม่น้ำมูลโบราณเมื่อ 7 ล้านปีที่แล้ว การพบซากตะโขงโบราณในประเทศไทย ช่วยให้เข้าใจว่า เผ่าพันธุ์ตะโขงซึ่งวิวัฒนาการขึ้นในแถบอินเดีย-ปากีสถาน ได้แพร่เผ่าพันธุ์ผ่านไทยเข้าไปจนถึงเกาะชวา
- คอนเทนต์พิเศษ
สำหรับคุณ - TOP ประชาสัมพันธ์
- วิดีโอยอดนิยม
