ที่สนามฟุตบอลภายในซอยเทพประสิทธิ์ 8 เมืองพัทยา กิจวัตรประจำวันทุกเช้า ที่ชายชราวัย 65 ปี ต้องทำ เพื่อแลกกับรายได้เล็กๆ น้อยๆ มาหาเลี้ยงตัวเองในแต่ละวัน แม้อาชีพเก็บขยะขาย อาจไม่ใช่หนทางสู่ความร่ำรวยที่สุด แต่กลับเป็นชีวิตที่เต็มไปด้วยความสุขของชายผู้รักความสันโดษคนนี้
แม้ตาข้างขวาของลุงแดงจะมืดบอด เพราะถูกเศษหินจากล้อรถยนต์กระเด็นใส่ แต่เขาก็เลือกที่จะใช้ชีวิตตามลำพัง และปลีกตัวออกจากญาติพี่น้อง เดินทางจากกรุงเทพฯ มาอาศัยในพงกอไผ่หน้าสนามฟุตบอลแห่งนี้ เพียงเพราะไม่อยากเป็นภาระของลูกหลาน
ด้วยความสงสาร สุพน เจ้าของสนามฟุตบอล จึงไม่รังเกียจที่จะแบ่งปันข้าวปลาอาหาร และที่หลับนอนให้หนึ่งชีวิตได้พึ่งพิงมาเป็นเวลาหลายปี โดยที่ไม่เคยรู้สึกว่าลุงแดงเป็นภาระเลยสักครั้ง เพราะต่างก็พึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกันมาตลอด
ชีวิตที่ต้องดิ้นรนต่อไปข้างหน้าอย่างไม่ย่อท้อ วันนี้ยกทัพบรรเทาทุกข์จึงได้สานต่อเรื่องราวของลุงแดงไปยังสำนักงานพัฒนาสังคมเมืองพัทยา เพื่อให้เขาได้อยู่ในความดูแลของภาครัฐ โดยหลังจากนี้ทางหน่วยงานจะพาไปพบแพทย์และทำการตรวจวินิจฉัย เพื่อให้เขาได้รับสิทธิ์สวัสดิการสำหรับผู้พิการต่อไป