รองคณบดีคณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ที่เปิดเผยกับทีมข่าวพีพีทีวี พร้อมกับอธิบายเพิ่มเติมว่าแนวคิดดังกล่าวว่า เป็นเพียงการตั้งคำถามถึงกระทรวงศึกษาว่าหากสถานการณ์โควิดไม่ดีขึ้น ทุกจังหวัดกลายเป็นพื้นที่สีแดง จะยังคงใช้ระบบการเรียนการสอนแบบนี้ต่อไปหรือไม่
เนื่องจากในช่วงตลอด 2 ปีที่ผ่านมา ปัญหาหลายอย่างยังไม่ได้รับการแก้ไข ทั้งประสิทธิภาพการเรียนการสอน ความเครียดของเด็ก ความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงสื่อการเรียนการสอน การเข้าถึงอินเตอร์เน็ต
โดยเฉพาะกลุ่มเด็กเล็ก ช่วงอนุบาลถึงประถมศึกษาที่น่าเป็นห่วงมากที่สุด ขณะที่ครูผู้สอนต้องแบกรับภาระเพิ่มขึ้น รวมถึงต้องทำแบบประเมินต่างๆ ซึ่งหากปัญหาเหล่านี้ไม่ได้รับการแก้ไข ควรทบทวนหาวิธีที่เหมาะสม ซึ่งแนวคิดหยุดเรียน 1 ปี เป็นเพียงหนึ่งในแนวทาง ที่เผื่อไว้ในกรณีที่เกิดการระบาดรุนแรงจริงๆ เพราะแนวคิดนี้เป็นเพียงการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ หากแก้ปัญหาต้นเหตุเรื่องการเร่งจัดหาวัคซีนให้ครอบคลุม 85 % ของประชากรทั้งหมดโดยเร็ว และการระบาดไม่รุนแรงไปมากกว่านี้ ไม่มีความจำเป็นต้องหยุดเรียน แต่การปรับรูปแบบการเรียนการสอน ยังเป็นสิ่งจำเป็นที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องต้องทบทวน เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดกับเด็ก
ขณะที่ในสื่อออนไลน์ มีการถกเถียงประเด็นนี้ในหลายแง่มุม เหตุผลสำคัญของผู้ที่สนับสนุนแนวคิดหยุดเรียน มองว่าการเรียนออนไลน์ ขณะนี้ไม่มีประสิทธิภาพ และเด็กไม่ได้รับความรู้อย่างเต็มที่ โดยเฉพาะในกลุ่มเด็กด้อยโอกาส รวมถึงขาดการมีปฏิสัมพันธ์กับครูและเพื่อนร่วมชั้น ซึ่งส่งผลกระทบต่อการพัฒนาการของเด็ก ดังนั้นการหยุดเรียน 1 ปี เพื่อรอให้สถานการณ์คลี่คลายแล้วกลับมาเรียนตามปกติ น่าจะเป็นทางออกที่ดี
ส่วนเหตุผลของกลุ่มที่ไม่เห็นด้วยมองว่าไม่ควรหนีปัญหาด้วยการหยุดเรียน แต่ควรปรับรูปแบบการเรียนการสอนให้ดีขึ้น เรียนรู้ที่จะอยู่กับปัญหาให้ได้ อีกทั้งการหยุดเรียน 1 ปี ยังส่งผลกระทบในวงกว้างและหลายมิติ เศรษฐกิจ แรงงงาน สังคม รวมถึงมองจะยิ่งเป็นการเพิ่มภาระให้ผู้ปกครองต้องดูแลบุตรหลานมากขึ้น
ขณะที่อีกกลุ่มหนึ่งตั้งคำถามว่าหากหยุดเรียน 1 ปี การจ้างานของกลุ่มบุคลากรทางการศึกษาจะเป็นอย่างไร และหากประเทศไทยหยุดเรียนประเทศเดียว ขณะที่ทั่วโลกเดินหน้าต่อ ล้วนเป็นโจทย์ที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องต้องหาแผนรองรับในส่วนนี้ด้วย