ผศ.ดร.ปริญญา เทวานฤมิตรกุล อาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้เปิดเผยในรายการเปิดโต๊ะข่าว ทาง PPTV HD36 เกี่ยวกับผลการศึกษารัฐธรรมนูญกัมพูชา โดยพบประเด็นสำคัญที่เกี่ยวข้องกับชายแดนไทย-กัมพูชา
โดย ผศ.ดร.ปริญญา กล่าวว่า มาตรา 2 ของรัฐธรรมนูญกัมพูชา กำหนดให้การกำหนดเขตแดนต้องใช้แผนที่อัตราส่วน 1:100,000 ซึ่งเป็นแผนที่ที่ทำขึ้นตั้งแต่กัมพูชาได้รับเอกราชจากฝรั่งเศส
พร้อมชี้ว่า การที่กัมพูชาใช้แผนที่ 1:200,000 ในการอ้างอิงเขตแดนนั้น "ขัดต่อรัฐธรรมนูญของตนเอง" อย่างชัดเจน เนื่องจากแผนที่ 1:100,000 มีความละเอียดมากกว่าถึงสองเท่า
นอกจากนี้ มาตรา 53 ของรัฐธรรมนูญกัมพูชายังระบุให้ราชอาณาจักรกัมพูชาต้องยึดถือนโยบายความเป็นกลางถาวร ไม่รุกรานประเทศอื่น ไม่ก้าวก่ายกิจการภายใน และแก้ไขปัญหาด้วยสันติวิธี แต่ สมเด็จฯ ฮุน เซน และ ฮุน มาเนต กลับละเมิดหลักการเหล่านี้ในแทบทุกข้อ เช่น การวิพากษ์วิจารณ์นายกรัฐมนตรีไทย การปล่อยคลิปแบล็กเมล์ การรุกราน และการยิงโรงพยาบาล
ย้อนรอยสนธิสัญญา : รากปัญหาชายแดนไทย-กัมพูชา
ผศ.ดร.ปริญญา เน้นย้ำว่า การแก้ไขปัญหาข้อพิพาทชายแดนในปัจจุบัน ต้องย้อนกลับไปดูต้นเรื่องของสนธิสัญญาระหว่างสยามกับฝรั่งเศส สนธิสัญญาสำคัญคือฉบับปี ค.ศ. 1904 (พ.ศ. 2447) และ ค.ศ. 1907 (พ.ศ. 2450)
สนธิสัญญาปี ค.ศ. 1904 (พ.ศ. 2447) : สำหรับพื้นที่เทือกเขาพนมดงรัก กำหนดให้ใช้ "ภูเขาปันน้ำ" หรือ "สันปันน้ำ" เป็นเส้นแบ่งเขตแดนระบุชัดเจนว่า ทางเหนือของสันปันน้ำเป็นของสยาม (ไทย) และทางใต้เป็นของฝรั่งเศส ซึ่งกัมพูชาได้ต่อมาจากฝรั่งเศสหลังได้รับเอกราช
ผศ.ดร.ปริญญา ชี้ว่า ตามหลักสันปันน้ำนี้ ปราสาทหินโบราณต่าง ๆ ที่สร้างขึ้น สร้างฝั่งไทยทั้งหมด ซึ่งมีพื้นที่ลาดเอียงกว่า เพราะฝั่งกัมพูชามีความชัน ก็เป็นของไทยทั้งหมด
นอกจากนี้ ยังยึดหลักกฎหมายแพ่งกับกฎหมายระหว่างประเทศที่ว่า "ผู้รับโอนย่อมไม่มีสิทธิดีกว่าผู้โอน" หมายความว่า กัมพูชาจะได้รับสิทธิ์ไม่เกินกว่าที่ฝรั่งเศสเคยได้รับไปจากสยาม
สนธิสัญญาปี ค.ศ. 1907 (พ.ศ. 2450) : เป็นการแลกเปลี่ยนดินแดน โดยสยามยอมยกพระตะบอง เสียมราฐ และศรีโสภณ ให้แก่ฝรั่งเศส แลกกับการที่ฝรั่งเศสยอมยกจังหวัดตราด ด่านซ้าย และเกาะแก่งในทะเลตั้งแต่แหลมสิงห์ลงไปถึงเกาะกูด ให้เป็นของไทย ผศ.ดร.ปริญญา จึงแปลกใจที่กัมพูชายังคงอ้างสิทธิ์ในเกาะกูด ทั้งที่ระบุชัดเจนในสนธิสัญญาฉบับนี้
ทางออกข้อพิพาท
ผศ.ดร.ปริญญา มีข้อเสนอแนะว่า การเจรจาใหม่ควรกลับไปยึดตามถ้อยคำในสนธิสัญญาเดิม ระหว่างสยามกับฝรั่งเศส และควรใช้แผนที่ที่ละเอียดที่สุด ซึ่งคือ 1:50,000 ของไทย และควรผลักดันให้กัมพูชาใช้ 1:100,000 ตามรัฐธรรมนูญของตน ซึ่งจะช่วยลดปัญหาข้อพิพาทลงได้มาก