งานวิจัยใหม่ที่ตีพิมพ์ในวารสาร Nature Astronomy เขียนโดย คอนสแตนติน บาตีกิน (Konstantin Batygin) ศาสตราจารย์ด้านวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์จาก มหาวิทยาลัยแคลเทค และ เฟรด ซี. อดัมส์ (Fred C. Adams) ศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์และดาราศาสตร์จาก มหาวิทยาลัยมิชิแกน ระบุว่า ประมาณ 3,800,000 ปีหลังจากการก่อตัวของของแข็งครั้งแรกในระบบสุริยะ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่วงแหวนวัตถุรอบดวงอาทิตย์กำลังสลายตัว ดาวพฤหัสบดีในขณะนั้นมีขนาดใหญ่กว่าปัจจุบันถึง 2 เท่า และมีสนามแม่เหล็กที่ทรงพลังกว่าปัจจุบันมาก ถึงขั้นทำลายยานอวกาศได้
บาตีกิน เผยว่า เป้าหมายสูงสุดของพวกเขาคือการทำความเข้าใจว่ามนุษย์มาจากไหน และการระบุช่วงเริ่มต้นของการก่อตัวของดาวเคราะห์ถือเป็นกุญแจสำคัญในการไขปริศนา พร้อมเสริมว่า การค้นพบครั้งนี้ไม่เพียงทำให้นักวิทยาศาสตร์เข้าใกล้คำตอบว่าดาวพฤหัสบดีก่อตัวได้อย่างไร แต่ยังรวมถึงการก่อตัวของระบบสุริยะด้วย
ทีมวิจัยเริ่มหาคำตอบโดยการศึกษา ดาวบริวาร "อมัลเทีย" (Amalthea) และ "ธีบ" (Thebe) ซึ่งเป็นดวงจันทร์ขนาดเล็กที่โคจรอยู่ใกล้ดาวพฤหัสบดี และเนื่องจากดวงจันทร์ทั้งสองดวงนี้มีวงโคจรที่เอียงเล็กน้อย ทีมวิจัยจึงวิเคราะห์ความคลาดเคลื่อนของวงโคจรที่เล็กน้อยเหล่านี้ เพื่อคำนวณขนาดดั้งเดิมของดาวพฤหัสบดี
จากการคำนวณพบว่า ดาวพฤหัสบดีมีขนาดประมาณ 2 เท่าของรัศมีปัจจุบัน หรือเทียบได้กับโลก 2,000 ใบ นอกจากนี้ยังพบว่า สนามแม่เหล็กของดาวพฤหัสบดีในขณะนั้นมีความเข้มกว่าปัจจุบัน 50 เท่า
สำหรับ "ดาวพฤหัสบดี" ได้ชื่อว่าเป็น "ผู้ออกแบบแรงโน้มถ่วงของระบบสุริยะ” เนื่องจากมีอิทธิพลต่อการกำหนดวงโคจรของดาวเคราะห์ดวงอื่นๆ รวมถึงการก่อตัวของก๊าซและวงแหวนรอบดาวฤกษ์อีกด้วย
- คอนเทนต์พิเศษ
สำหรับคุณ - TOP ต่างประเทศ
- วิดีโอยอดนิยม
