ลักษณะการเขียนร่างรัฐธรรมนูญ ในส่วนเนื้อหาที่เกี่ยวข้องที่ถูกหยิบยกขึ้นมา คือ มาตรา 47 ที่นิยามบุคคลที่มีสิทธิได้รับบริการสาธารณสุขของรัฐ ว่าจะต้องเป็นผู้ยากไร้เท่านั้น เมื่อขีดเส้นไว้เช่นนี้ จึงมีคำถามขึ้นมาทันทีว่า อาจจะเกิดปัญหาการตีความบุคคลที่จะได้รับสิทธิในระบบหลักประกันสุขภาพ ซึ่งก็คือ บริการสาธารณสุขของรัฐหรือไม่ และผู้ยากไร้หมายถึงใคร
และหากเปรียบเทียบกับเนื้อหาในหัวข้อเดียวกับ ร่างรัฐธรรมนูญฉบับปี 2540 และ 2550 ก็จะพบมีหลายคำที่ถูกตัดทอนออก ไม่ว่าจะเป็นสิทธิ์เสมอกัน หรือ บริการที่ได้มาตรฐานวันนี้นายมีชัย ฤชุพันธ์ ประธานคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ ชี้แจงว่า สิทธิเท่าเทียมเป็นหลักการสำคัญของร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้อยู่แล้ว จึงไม่จำเป็นจะต้องเขียนด้วยถ้อยคำลักษณะนี้ในทุกมาตรา ส่วนสาเหตุที่จำกัดเฉพาะผู้ยากไร้ เพราะต้องการให้สิทธิ์กับคนกลุ่มนี้เป็นลำดับแรก และแก้ปัญหาด้านงบประมาณให้กับรัฐ แต่ไม่ได้ขยายความว่า จะกระทบต่อหลักการของหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ หรือ บัตรทองในอนาคต กรรมการร่างรัฐธรรมนูญ พยายามชี้แจงกับ ทีมข่าวพีพีทีวีว่า ไม่มีเจตนาทำลายหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ อย่างที่กล่าวหากัน โดยระบุว่า มีเจตนาหรือไม่ ต้องดูเนื้อหาส่วนอื่นประกอบ
มาตรา 258 ในบทเฉพาะกาล ที่ระบุว่า การปฏิรูปประเทศจะต้องทำงานด้านต่างๆให้เกิดผลตามนี้ ซึ่งก็ได้แบ่งย่อยภารกิจไว้เป็นหมวดตัวอักษร หนึ่งในนั้น คือ หมวด ช ข้อ 4 ที่มีเนื้อหาว่า ต้องปรับระบบหลักประกันสุขภาพให้ประชาชนเข้าถึงบริการที่มีคุณภาพอย่างทัดเทียมกัน โดยเนื้อหาส่วนนี้ ถือเป็นภาพใหญ่ของภารกิจด้านการปฏิรูป โดยกรรมการร่างบางคนเชื่อว่า จะสามารถประคับประคองทิศทางของอนาคตหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ หากมีปัญหาการตีความบางจุดเกิดขึ้น