หลังจากเสร็จภารกิจในช่วงเช้า ทุกๆ วัน ลุงแต๊ว จะเดินเท้ามุ่งหน้ามายังกุฏิท้ายวัดแห่งนี้ เพื่อมาหาแม่ชีชราภาพ ที่ชาวบ้านรู้จักกันในนาม “แม่ชีสังเวียน” ท่านเป็นหญิงชราสูงวัย ใบหน้าซูบผอม ที่ใช้ชีวิตอยู่ภายในกุฏิอย่างโดดเดี่ยว ไม่เคยได้ออกไปไหน หลังร่างกายพ่ายให้กับโรคอัมพฤกษ์ จนไม่สามารถเดินเหินได้เหมือนก่อน
ลุงแต๊ว ยังเล่าถึงชีวิตอันน่าเวทนาของแม่ชีอีกว่า ท่านเคยอาศัยอยู่ในบ้านสภาพทรุดโทรม ล้อมด้วยสังกะสีเก่าๆ ก่อนที่เจ้าอาวาสจะเมตตา ให้ย้ายเข้ามาพักพิงยังกุฏิแห่งนี้ ในช่วงวาระสุดท้ายของชีวิต ซึ่งภายในห้องพบว่า มีเพียงที่นอน หมอน มุ้ง อาหาร และรูปถ่ายของหญิงสาวแขวนผนังอยู่ ซึ่งแม่ชีบอกกับเราว่า นี่คือลูกสาวคนเล็ก ที่ไม่ได้พบหน้ากันมานานหลายปี
น้ำเสียงแหบแห้งระคนความคิดถึง ขณะแม่ชีสังเวียนเอ่ยถึงลูกสาวทั้งสองคน ที่ท่านปรารถนาเพียงได้โอบกอดลูกอีกสักครั้ง ก่อนที่ไม้ท่อนนี้จะถึงฝั่ง หากไม่ได้น้ำใจจากลุงแต๊ว และชาวบ้านในละแวกใกล้เคียง ก็ไม่รู้ว่าชะตาชีวิตของแม่ชีสังเวียนจะเป็นอย่างไร รวมถึงความหวังสุดท้ายของท่านจะเป็นจริงหรือไม่ ติดตามได้ในวันพรุ่งนี้