หลังกำแพงของ ศูนย์ช่วยเหลือสัตว์ป่าที่ 3 (ประทับช้าง) ภาพที่เห็นอาจดูคล้ายสวนสัตว์ทั่วไป แต่ในความจริงที่นี่คือพื้นที่รับรอง "ของกลาง" ที่มีชีวิต สัตว์ป่าหลากหลายชนิดที่ถูกเจ้าหน้าที่สกัดจับได้ก่อนจะถูกลักลอบส่งออกไปยังต่างประเทศ จะต้องมาพำนักอยู่ที่นี่ในฐานะหลักฐานทางคดีจนกว่ากระบวนการทางกฎหมายจะสิ้นสุดลง
หากเป็นสัตว์ป่าชนิดอื่น เมื่อคดีสิ้นสุดพวกมันมักจะถูกส่งกลับคืนสู่ประเทศต้นทาง แต่ความแตกต่างที่น่าเศร้าสำหรับ “เสือ” ที่ถูกพบในคดีมักมีที่มาจากสถานเพาะเลี้ยง ไม่ใช่สามารถกลับเข้าสู่ป่าธรรมชาติ
ทำให้ “เสือ” ไม่สามารถถูกปล่อยคืนสู่ป่าหรือส่งกลับประเทศต้นทางได้ หากไม่มีสวนสัตว์แห่งใดรับช่วงต่อ ศูนย์ช่วยเหลือสัตว์ป่าที่ 3 (ประทับช้าง) จึงกลายเป็นบ้านหลังสุดท้ายที่ต้องใช้ชีวิตอยู่ไปจนวาระสุดท้ายของลมหายใจ
กรณีศึกษาที่ชัดเจนคือ "เสือของกลาง" ที่ถูกตรวจยึดได้จากด่านตรวจสัตว์ป่า จังหวัดกาญจนบุรี บริเวณด่านเจดีย์สามองค์ จากการตรวจสอบพบว่าเสือเหล่านี้มีเอกสารไม่ครบถ้วน และไม่มีที่มาที่ไปที่ชัดเจน ซึ่งเป็นหลักฐานสำคัญที่ชี้ชัดว่าเป็นกระบวนการลักลอบค้าอย่างผิดกฎหมาย
การเปลี่ยนถิ่นที่อยู่กะทันหันไม่ได้ส่งผลกระทบแค่เสรีภาพ แต่ยังรวมถึงสุขภาพจิตและกายของเสือด้วย เจ้าหน้าที่ระบุว่าเมื่อเสือต้องออกจากถิ่นที่อยู่เดิม พวกมันจะเกิดความเครียดสะสม ส่งผลให้สุขภาพแย่ลง และต้องมีการดูแลเรื่องอาหารอย่างใกล้ชิด เพราะหากไม่ศึกษาให้ดี พวกมันจะไม่สามารถกินอาหารแบบเดิมได้เสมอไป
ชะตากรรมของเสือโคร่งหนึ่งตัวในสถานเพาะเลี้ยงคือภาระระยะยาวที่รัฐต้องแบกรับ ด้วยอายุขัยเฉลี่ยที่ยาวนานกว่า 20 ปี เสือวัยรุ่นตัวหนึ่งต้องกินเนื้อหมูหรือเนื้อไก่สลับกันถึงวันละ 4 กิโลกรัมทุกวัน เมื่อคำนวณเป็นงบประมาณต่อเนื่องไปตลอด 2 ทศวรรษ จะพบว่าเป็นตัวเลขที่ไม่น้อยเลยทีเดียว
การแก้ไขปัญหาการลักลอบค้าเสือจึงไม่ใช่แค่การจับกุมแล้วนำมากักขัง แต่คือการปิด "ช่องว่าง" ทางกฎหมายที่ต้นทาง เพื่อไม่ให้ต้องมีสัตว์ป่าตัวใดต้องมารับโทษ "คุกตลอดชีวิต" ทั้งที่พวกมันไม่ได้กระทำความผิดใดเลย
- คอนเทนต์พิเศษ
สำหรับคุณ - TOP สังคม
- วิดีโอยอดนิยม
