เห็นโลกกว้างขึ้น เห็นตัวเองเล็กลง ตอน ขี่มังกรดำดินที่ปักกิ่ง

เป็นโชคดีบนความหนาว ที่ก่อนไปใช้ชีวิตติดลบกันเกือบเดือน เราได้มีเวลาซ้อมหนาวก่อนสัก วัน 2 วันที่ปักกิ่ง การชมเมืองปักกิ่ง ก่อนขึ้นรถไฟสาย Trans Mongolia ที่มีแค่ทุกวันพุธ เลยเป็นตัวเลือกที่เข้าท่าสุดในช่วงต้นของการเดินทาง ...ถ้าเซี่ยงไฮ้เป็นสมอง ปักกิ่งคงเป็น(โค-ตะ-ระ)หัวใจมังกร เพราะเป็นเมืองหลวงนานนับพันปี เริ่มจากยุคปกครองด้วยจักรพรรดิ์ จากราชวงศ์จิน หยวน หมิง ชิง จนเปลี่ยนประเทศเป็นรีพับบลิค(สาธารณรัฐ) เปลี่ยนผ่านสู่สังคมนิยม(จัด) จนมาถึง พ.ศ.นี้ ที่การค้าเสรี(แต่ปกครองแบบเดิม) ...กี่ร้อยพันปี ปักกิ่งก็ไม่เคยหาย และยืนอวดชาวโลกได้อย่างสง่างาม...

หลายคนเคยมาปักกิ่งด้วยจุดหมายที่ต่างกันไป ถ้าเป็นสายเที่ยวต้องเช็คอินที่กำแพงเมืองจีน สายกินคงนึกถึงเป็ด...แต่สำหรับคนจรอย่างพวกเรา การได้ยลโฉมระบบรถไฟใต้ เป็น 1 สิ่งที่ควรรับมง(กุฏ)กว่าใคร เพราะเป็นเหมือนรังมังกรขนาดใหญ่ ที่ขับเคลื่อนเมืองนี้ให้หมุนทันโลกตลอดเวลา ...ไม่น่าเชื่อว่าเราใช้ 1 วันในปักกิ่งได้อย่างคุ้มค่าด้วยการขี่มังกรดำดิน จากเหนือจรดใต้ ได้ไปดูทั้งโบราณสถาน ดูสาวๆมหาวิทยาลัยปักกิ่ง ชมความอลังการของสนามกีฬารังนก ตระเวนถนนคนเดิน ก่อนปิดท้ายที่แลนด์มาร์คสำคัญอย่างจตุรัสเทียนอันเหมิน โดยหมดเงินไปกับค่าเดินทางเพียงไม่กี่ร้อยบาท

แต่กว่าจะมาไกลได้ถึงฝั่ง โปรเจคนี้ผ่านฝนผ่านหนาวมาสมควร เพราะเป็นความร่วมมือกันระหว่าง จีน – โซเวียต ในยุคสงครามเย็น สร้างขึ้นเพื่ออวดอ้างความศิวิไลซ์ในโลกสังคมนิยม และถ้าวันไหนสงครามเย็นดันเกิดร้อนขึ้นมา แต่ละสถานียังเป็นหลุมหลบภัยชั้นดีเยี่ยมอีกด้วย ระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่งปัจจุบันมีอายุกว่า 50 ปี บริหารโดยเทศบาลนครปักกิ่ง มีทั้งหมด 19 สาย 345 สถานี ระยะทางรวม พอๆกับไปกรุงเทพฯ – อุดรธานี (570 กิโลเมตร) ยาวเป็นอันดับ 2 รองจากเซี่ยงไฮ้...มีมังกรในสังกัดอยู่ที่กว่า 5,000 ขบวน ครอบคลุมกว่า 50% ของพื้นที่ เวลารับ ส่ง ผู้โดยสารโดยเฉลี่ย 1 – 2 นาที และมีโปรโมชั่นโดนใจด้วยราคาเฉลี่ยที่ 10 -20 บาทเท่านั้น ยาว ใหญ่ ถูก ขนาดนี้ คงไม่มีคำไหนมอบให้นอกจากเป็น  สุดยอด “ระบบขนส่งมวลชน” อย่างแท้จริง

ถึงปักกิ่งจะรถติดเหมือนกัน แต่เราเชื่อว่า รถไฟใต้ดินปักกิ่ง ก็ผ่อนแรงให้ชาวเมืองได้พอสมควร ...อยากรู้ว่าเมื่อไหร่หนอ ไทยแลนด์แดนสไมล์ จะมี “ระบบขนส่งมวลชน” ที่ ถูก และ ดี แบบนี้บ้าง ไม่ใช่ “ระบบขนส่งตามกำลังเงิน” แบบทุกวันนี้ จริงอยู่ว่าปริมาณประชากรนั้นต่าง แต่ถ้ารัฐเข้ามาช่วยอุดหนุน ก็ถือเป็นหลักการที่ดีของระบบขนส่งมวลชนเหมือนกัน ยังไม่รวมเรื่องความครอบคลุม แถมบางเส้นยังไม่เชื่อมโยงกันอีก กว่าจะประมูลได้แต่ละทีก็ใช้เวลา ตามแผนพัฒนานี่จะแล้วเสร็จหมดก็ ปี พ.ศ.2566 นู่น เพราะก่อนหน้านี้ เราหมดเวลาไปกับการขยายถนน สร้างทางด่วน ไว้รองรับ “ระบบขนส่งส่วนบุคคล” จนคนกรุงต้องเสี่ยงชีวิตบนถนนกันเรื่อยมา

เคยได้ยินผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านเมืองบอกว่า ทุกอย่างที่รัฐคิด ประชาชนต้องได้ประโยชน์สูงสุดเท่านั้น ...แต่ไหนออกมา ถึงสูงสุดได้แค่นี้ ...จนตอนจบไม่รู้ประโยชน์ไปอยู่กับใครกันแน่? ยิ่งเห็นโลกกว้างขึ้นเท่าไหร่ ก็เห็นตัวเองเล็กลงไปทุกที

ไม่รู้ต้องรอถึงเมื่อไหร่ ยังไม่รวมระบบระหว่างจังหวัด ที่คงต้องรอให้ถนนลูกรังหมดก่อน เฮ้อออ!!ได้แต่ร้องเพลงรอต่อไปประชาชน...

ป.ล. อย่าว่างั้นงี้เลยครับ เพราะเรามีทั้งบทความและภาพจริง ออกไปเห็นโลกกว้างขี้น เห็นตัวเองเล็กลงได้ทุกวันอาทิตย์ กับ “ปักหมุดสุดขอบโลก” ตอน บ่าย 3 โมง 50 ทาง PPTVHD ช่อง 36 ของเขาดีจริงๆ ครับคุณผู้ชมมม!!