ไดอะรี่หนูติ่ง ตอนที่ 9
เป็นติ่งมาเกือบสิบปี พบว่าตัวเองเป็นสิ่งมีชีวิตที่ประหลาดมาก คือสามารถมีความสุขและความทุกข์ได้ด้วยเรื่องใดๆ ก็ตามที่เกี่ยวกับศิลปิน ตั้งแต่เรื่องเล็กเท่าไม้จิ้มฟันยันเรื่องใหญ่ปานเรือรบ
เรื่องขี้ปะติ๋วเช่น เดินเข้าร้านอาหารแล้วพบว่าที่ร้านเปิดเพลงของศิลปินที่ติ่ง หรือศิลปินที่ติ่งเปลี่ยนทรงผมเป็นทรงขัดใจนี่ฟังดูเล็กน้อยมากเลยใช่เปล่า? แต่สองเรื่องนี้มันทำให้ฉันเริงร่าและหน้าตูดได้นะ
ติ่งนี่มันติ่งจริงๆ ชะละล่า
จะว่าไปแล้วชีวิตติ่งก็มีเรื่องที่ชวนให้สุขีสโมสรกับนอนดราม่าน้ำตาท่วมไม่กี่เรื่องหรอก เรื่องสะเทือนขวัญสั่นคลอนจิตใจติ่งก็มีเช่น
- ซื้อบัตรคอนเสิร์ตไม่สำเร็จ
- ซื้อบัตรคอนเสิร์ตไม่สำเร็จและเห็นคนที่ซื้อได้เอาบัตรมาประมูล
- ซื้อบัตรคอนเสิร์ตไม่สำเร็จและเห็นว่าคนที่ซื้อได้และเอาบัตรมาประมูลเป็นคนต่างชาติ (เหยแก นี่มันคอนเสิร์ตรอบประเทศไทยนะ ไม่ทำร้ายกันอย่างนี้ได้เปล่า ;[];?)
- ไม่ได้ไปดูคอนเสิร์ตไม่ว่าจะเพราะซื้อบัตรคอนเสิร์ตไม่สำเร็จหรือเหตุผลใดๆ
เออะ ขอโทษที่มีแต่เรื่องคอนเสิร์ต พอดีฉันเพิ่งเจอเหตุการณ์กับตัวและยังไม่หายเฮิร์ท #ถถถ อะ มายกตัวอย่างเรื่องอื่นมั่ง
- ไปรอรับศิลปินที่สนามบินแล้วพบว่าศิลปินออกทางออกวีไอพี (ซึ่งหมายความว่าจะไม่ได้เจอศิลปินนั่นเองแจ้ะ)
- ร่วมสนุกกับกิจกรรมต่างๆ นานาหวังว่าจะได้ใกล้ชิดศิลปินแต่ไม่เคยมีวาสนาได้สิทธิ์
- ศิลปินหายไปนานเป็นชาติและไม่มีวี่แววจะคัมแบ็ก
- ศิลปินกลุ่มมีข่าวสมาชิกออกจากวง
- อดดูเวทีคัมแบ็ค (หรือเวทีปกติ หรือเวทีพิเศษ หรือเวทีกู๊ดบาย) หรือดูได้สามวินาที ทันใดนั้นสตรีมก็ค้าง (และชีวิตจะบัดซบลงอีกหากสตรีมกลับมาแล่นหลังจากเวทีของศิลปินที่ติ่งจบไปแล้ว)
- ศิลปินไปทัวร์คอนเสิร์ตมันทุกประเทศแต่ไม่ดันไม่มาที่ประเทศไทย
- ต้นสังกัดศิลปินออกสินค้าออฟฟิเชียลมารัวๆ ไม่ว่าจะเป็นแท่งไฟ เสื้อยืด สร้อยคอ สมุดภาพ ปฏิทิน แฟ้มใส่เอกสาร ถ้วยถังกะละมังหม้อ หรือบลาๆๆ ซึ่งล้วนแล้วแต่น่าซื้อทั้งสิ้น ติดปัญหาเดียวคือ #เงินอยู่ไหน
- ศิลปินป่วยไข้หรือได้รับบาดเจ็บ
- ศิลปินทำท่าจะเข้ากรมพร้อมกันทั้งวง
เป็นต้น
เออะ เยอะแฮะ เขียนทีแรกไม่นึกว่าจะเยอะอย่างนี้นะ แหมะ เขินชุง งั้นเก็บเรื่องดีๆ ไว้เขียนต่อตอนหน้าก็แล้วกัน
ป.ล. คนอื่นๆ จะดราม่าด้วยเรื่องพวกนี้เหมือนฉันมั้ยนะ?
- หนูติ่ง
อ่านต่อ >> ไดอารี่หนูติ่ง ตอนที่ 10