การเรียนรู้ “ภาษา” ของมนุษย์นั้น เริ่มตั้งแต่เมื่อยังเป็นเด็กเล็ก โดยมีเสาหลักของพัฒนาการคือหลักที่เรียกว่า “การขยายคำเรียก” (label extension)
ยกตัวอย่างเช่น เด็กเล็กหรือเด็กก่อนวัยเรียนจะเรียนรู้คำศัพท์และค่อย ๆ เรียนรู้การจัดกลุ่มคำหรือสิ่งของเหล่านั้นตามการใช้งาน เช่น ทัพพีก็เหมือนกับช้อนขนาดใหญ่ เพราะทั้งสองอย่างสามารถตักสิ่งของได้ ส่วนถ้วย อาจหมายถึงแก้วมัก แก้วน้ำ หรือเหยือกน้ำก็ได้
ล่าสุด การศึกษาใหม่จากมหาวิทยาลัย Eötvös Lorand ในบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี พบว่า “สุนัข” เองก็สามารถเชื่อมโยงคำเรียกทางภาษาที่คล้ายคลึงกันได้เช่นกัน
ในอาณาจักรสัตว์ มีสัตว์ชนิดอื่นเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้นที่จะแสดงทักษะทางภาษาเช่นนี้ และต้องได้รับการฝึกฝนอย่างมาก
อย่างไรก็ตาม สุนัขสามารถเรียนรู้ทักษะเหล่านี้ได้ตามธรรมชาติ โดยไม่ต้องฝึกฝนเฉพาะทางใด ๆ นอกจากการเล่นกับเจ้าของเพียงไม่กี่ครั้ง สุนัขเลี้ยงมีปฏิสัมพันธ์กับมนุษย์อย่างใกล้ชิดมานานหลายหมื่นปี ดังนั้นจึงสมเหตุสมผลที่พวกมันสามารถเข้าใจคำสั่งและแม้แต่ใช้อุปกรณ์แผ่นเสียง (soundboard) ได้
ถึงกระนั้น มีสนุขบางกลุ่มเรียนรู้ภาษาได้ดีเป็นพิเศษ เรียกว่า “Gifted Word Learner” (GWL) และบางตัวไม่ได้เรียนรู้แค่คำศัพท์เฉพาะเท่านั้น แต่ยังเข้าใจหน้าที่ของคำนั้นด้วย
คลอเดีย ฟูกาซซา นักวิจัยด้านพฤติกรรมวิทยาจากมหาวิทยาลัย Eötvös Lorand และหัวหน้าทีมวิจัย อธิบายว่า “พวกมันเข้าใจความหมายเบื้องหลังป้ายเหล่านั้นได้ดีพอที่จะนำไปประยุกต์ใช้กับของเล่นใหม่ ๆ ที่มีลักษณะแตกต่างออกไปมาก ด้วยการรู้ว่าของเล่นเหล่านั้นมีไว้เพื่ออะไร”
สุนัขสายพันธุ์คอลลี (Collie) ได้ชื่อว่าเป็นสุนัขจอมคำศัพท์ และสุนัขที่ฉลาดที่สุดในโลกทางด้านภาษาในปัจจุบันก็เป็นสายพันธุ์คอลลี ชื่อว่า “เชสเซอร์” สามารถจำคำศัพท์ได้กว่า 1,000 คำ
ด้วยเหตุนี้ ทีมวิจัยจึงได้ทดสอบสุนัข GWL จำนวน 8 ตัว ได้แก่เชสเซอร์ บอร์เดอร์คอลลี 6 ตัว และบลูฮีลเลอร์อีก 1 ตัว
ในแต่ละกรณี การศึกษาได้ดำเนินการที่บ้านของเจ้าของสุนัขโดยไม่มีการจัดสถานที่เป็นพิเศษ ในบ้านของพวกมันเอง สุนัขได้เรียนรู้ป้ายสองป้ายขณะเล่นกับเจ้าของ ได้แก่ “ดึง” (pull) และ “ไปเอามา” (fetch) โดยหมายถึงกลุ่มของเล่นที่สามารถเล่นได้โดยการดึง หรือเอาอะไรบางอย่างกลับมา
จากนั้น สุนัขจะได้รับของเล่นใหม่ ซึ่งดูแตกต่างจากของเล่นที่พวกมันรู้จักอย่างสิ้นเชิง ที่สำคัญคือ เจ้าของไม่ได้ใช้คำพูดกำกับเมื่อสุนัขเล่นกับของเล่นใหม่เหล่านี้
เมื่อขอให้สุนัขเลือกของเล่นใหม่ที่ไม่มีป้ายกำกับว่าดึงหรือไปเอามา พบว่า สุนัขเลือกของเล่นที่ถูกต้องบ่อยกว่าการเลือกโดยบังเอิญอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งบ่งชี้ว่าพวกมันเรียนรู้หน้าที่ของมัน แม้ว่าของเล่นใหม่จะดูแตกต่างอย่างมากและเจ้าของสุนัขไม่ได้ใช้คำพูดกำกับระหว่างการเล่น
ดังนั้น สุนัขจึงขยายคำที่พวกมันเรียนรู้สำหรับของเล่นบางประเภทตามหน้าที่ของมัน
การศึกษานี้เป็นครั้งแรกที่แสดงให้เห็นว่า สุนัขและสัตว์โดยทั่วไปสามารถมีพัฒนาการทางภาษาคล้ายมนุษย์ได้ตามธรรมชาติ
อดัม มิคโลซี นักพฤติกรรมวิทยามหาวิทยาลัย Eötvös Lorand และหนึ่งในทีมวิจัย กล่าวว่า “ผลที่ตามมาคือ มันเป็นการเปิดโอกาสใหม่ ๆ ที่น่าตื่นเต้นสำหรับการศึกษาว่า ทักษะที่เกี่ยวข้องกับภาษาอาจมีวิวัฒนาการและทำงานอย่างไรนอกเหนือจากสายพันธุ์ของเรา”
อ่านงานวิจัยฉบับเต็ม ที่นี่
เรียบเรียงจาก Science Alert
- คอนเทนต์พิเศษ
สำหรับคุณ - TOP ต่างประเทศ
- วิดีโอยอดนิยม
