งานวิจัยเด็กเกิดในพื้นที่สูงอาจมี "ตัวแคระแกร็น" มากกว่าปกติ

เผยแพร่ 9 ก.ย. 2563 ,12:13น.

มีงานงานวิจัยใหม่ พบว่าเด็กที่เกิดที่บนพื้นที่สูง 1,500 เมตรจากระดับน้ำทะเล มักจะมีร่างกายขนาดเล็กตั้งแต่แรกเกิดและมีแนวโน้มจะแคระแกร็นมากกว่าเด็กที่เกิดในพื้นที่ต่ำกว่า

งานวิจัยจาก สถาบันวิจัยนโยบายอาหารระหว่างประเทศ (International Food Policy Research) โดย Kalle Hirvonen หนึ่งในผู้ร่วมวิจัย พบว่า ขนาดของเด็กที่เกิดบนพื้นที่สูงตั้งแต่ 1,500 เมตรจากระดับน้ำทะเลขึ้นไป มีโอกาสแคระแกร็นมากกว่าเด็กที่เกิดในพื้นที่ต่ำกว่า ที่สำคัญไม่ได้เกิดจากปัจจัยเสี่ยงทั่วไป เช่น ความยากจน อาหารและโรค เพราะกับเด็กที่เกิดจาก ครอบครัวที่สมบูรณ์ มีสถานะมั่นคง พ่อแม่มีการศึกษา มีระบบคุ้มครองสุขภาพที่ดี ก็พบว่าเด็กที่เกิดมามีร่างกายที่แคระแกร็นเช่นกัน

การเติบโตจะลดลงเมื่อระดับความสูงพื้นที่เพิ่มขึ้น

การศึกษาพบว่า เด็กที่อาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมจะมีร่างกายที่เป็นมาตรฐาน ตามที่องค์การอนามัยโลกกำหนด แต่กลับเด็กที่อาศัยอยู่ในพื้นที่สูงกว่าระดับน้ำทะเล 500 เมตรขึ้นไป ส่วนสูงของเด็กกลับเริ่มลดลง

“ความสูงระดับ 1,500 เมตร หรือ 5,000 ฟุตเหนือระดับน้ำทะเล เด็ก ๆ มีการเติบโตต่ำกว่าเด็กที่อาศัยอยู่ในเมืองที่อยู่ระดับต่ำกว่า” งานวิจัยจากดังกล่าวระบุ ซึ่งที่ตีพิมพ์เมื่อวันจันทร์ 7 ก.ย.63 ใน JAMA Pediatrics วารสารทางการแพทย์

การวิจัยก่อนหน้านี้แสดงให้เห็นอีกว่า การเติบโตที่ช้าลงในระดับความสูงที่เพิ่มขึ้น สามารถนำไปสู่ความเสี่ยงต่อความบกพร่องทางพัฒนาการ เช่น ด้านการเผาผลาญ ที่อาจส่งผลให้เกิดโรคเรื้อรังภายหลัง

ประชากรมากกว่า 800 ล้านคน อาศัยอยู่ที่ 1,500 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลหรือสูงกว่า โดยกลุ่มตัวอย่างของเด็กมากกว่า 950,000 คนใน 59 ประเทศ พบว่ามี 2 ใน 3 ที่มีผลตามงานวิจัยโดยอาศัยอยู่ในทวีปแอฟริกาตอนใต้ และอีกหลายเมืองในสหรัฐอเมริกาที่อยู่ระดับสูงกว่า 1,500 เมตร เช่น เมือง บัตต์ รัฐมอนทานา / เมืองไชเอนน์ เมืองแจ็กสัน เมืองลารามี รัฐ ไวโอมิง / เมืองแฟลกสตาฟ รัฐแอริโซนา / เมืองอัลบูเคอร์คี เมืองซานตาเฟ รัฐนิวเม็กซิโก/ แมมมอทเลคส์ บิ๊กแบร์ เลคส์ รัฐแคลิฟอร์เนียและอีกประมาณ 37 เมืองในโคโลราโด ซึ่งบางเมืองอยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเล 2,100 เมตร

Hirvonen บอกด้วยว่า อาจเป็นเพราะปริมาณออกซิเจนที่ลดลงตามระดับความสูงส่งผลให้มีลักษณะของภาวะขาดออกซิเจนเรื้อรัง หรือการได้รับออกซิเจนไม่เพียงพอ ซึ่งยิ่งทำให้มีความเสี่ยงสูงต่อการจำกัดการเจริญเติบโตของทารกในครรภ์

ในตอนแรกเขาคิดว่า การปรับตัวทางพันธุกรรมเพื่ออาศัยอยู่ในที่สูงในช่วงหลายชั่วอายุคนอาจช่วยลดความแคระแกร็นได้ แต่ผลการศึกษากลับไม่เป็นเช่นนั้น เพราะเส้นกราฟหลังคลอด แสดงผลเป็น เส้นโค้ง ในการเจริญเติบโตของเด็กในพื้นที่ความสูง 1,500 เมตรขึ้นไปจากระดับน้ำทะเล

อย่างไรก็ตาม เขาแนะนำว่า ควรให้ความรู้แก่ผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพในการทำงานร่วมกับหญิงตั้งครรภ์อย่างใกล้ชิดมากขึ้น เพื่อควบคุมผลกระทบของความสูงที่มีต่อทารกในครรภ์

ด้าน Kaleab Baye ผู้อำนวยการศูนย์วิทยาศาสตร์การอาหารและโภชนาการในแอดดิสอาบาบาประเทศเอธิโอเปีย แนะนำว่า "ขั้นตอนแรกคือการคลี่คลายความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนซึ่งเชื่อมโยงระดับความสูง ภาวะขาดออกซิเจนและการเจริญเติบโตของทารกในครรภ์"