ก้าวเท้าผ่านประตูโบสถ์สีเหลืองนวลริมแม่น้ำเจ้าพระยา ความรู้สึกแรกคือความสงบ สงบเสียจนแทบลืมไปว่า พื้นที่ตรงนี้เคยผ่านสงคราม การสูญเสีย และเหตุการณ์สำคัญของประวัติศาสตร์ไทยมานานกว่าสามศตวรรษ ยิ่งได้ฟังเรื่องเล่าของที่นี่ ก็ยิ่งรู้สึกว่า...โบสถ์แห่งนี้ไม่ได้สร้างขึ้นจากอิฐและปูนเพียงอย่างเดียว แต่สร้างขึ้นจาก "ศรัทธา" และ "ชีวิตของผู้คน"
หนึ่งในบุคคลสำคัญคือ พระสังฆราชปีแยร์ ล็องแบร์ เดอ ลา ม็อต ผู้มีบทบาทสำคัญในการวางรากฐานพระศาสนจักรคาทอลิกในสยามและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เมื่อท่านมรณภาพในปี ค.ศ. 1679 พระศพได้รับการฝังไว้ภายในโบสถ์นักบุญยอเซฟ เช่นเดียวกับพระสังฆราชและมิชชันนารีอีกหลายองค์ ที่นี่จึงไม่ได้เป็นเพียงสถานที่ประกอบพิธีกรรม แต่เป็นสถานที่พักผ่อนชั่วนิรันดร์ของผู้คนที่อุทิศชีวิตให้กับแผ่นดินสยาม
แต่ประวัติศาสตร์ไม่ได้ราบรื่นเสมอไป เมื่อกรุงศรีอยุธยาเสียแก่พม่าในปี พ.ศ. 2310 เมืองทั้งเมืองถูกเผาทำลาย พระราชวัง วัด บ้านเรือน รวมถึงโบสถ์นักบุญยอเซฟก็ได้รับความเสียหายอย่างหนัก บาทหลวงบางคนเสียชีวิต บางคนถูกจับเป็นเชลย บางคนต้องหลบหนีเอาชีวิตรอด แต่สิ่งหนึ่งที่สงครามทำลายไม่ได้ คือ "ศรัทธา" หลังบ้านเมืองกลับคืนสู่ความสงบ ชุมชนคาทอลิกค่อย ๆ กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง ก่อนจะร่วมกันสร้างโบสถ์หลังใหม่ขึ้นบนพื้นที่เดิม ราวกับต้องการบอกว่า... อาคารอาจพังทลายได้ แต่ความเชื่อของผู้คน ไม่ได้สูญหายไปพร้อมกับกำแพงอิฐ
เรื่องหนึ่งที่ผมไม่เคยรู้มาก่อน และคิดว่าน่าสนใจมาก คือ ใต้พื้นโบสถ์แห่งนี้ ยังมี ห้องใต้ดิน (Crypt) สำหรับบรรจุพระอัฐิของพระสังฆราชและมิชชันนารีผู้บุกเบิกหลายองค์ ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ขณะมีการก่อสร้างโบสถ์หลังปัจจุบัน คุณพ่อแปร์โรได้เปิดคูหาฝังศพใต้โบสถ์เดิม เพื่อนำพระอัฐิของพระสังฆราชและมิชชันนารีขึ้นมาตรวจสอบ รวบรวม และบรรจุใหม่อย่างสมพระเกียรติ ก่อนจะสร้างโบสถ์หลังใหม่ครอบลงบนพื้นที่เดิม
อีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมประทับใจ คือโบสถ์นักบุญยอเซฟไม่ได้เล่าเพียงเรื่องของคริสต์ศาสนา แต่กำลังเล่าเรื่องของ "อยุธยา" เมืองที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นศูนย์กลางการค้าของโลกตะวันออก เมืองที่ชาวไทย จีน ญี่ปุ่น โปรตุเกส ฝรั่งเศส เปอร์เซีย และอีกหลายเชื้อชาติ ใช้ชีวิตร่วมกัน ต่างคนต่างมีภาษา ต่างคนต่างมีศาสนา แต่กลับอยู่ร่วมกันได้บนผืนแผ่นดินเดียวกัน บางที...สิ่งที่ทำให้กรุงศรีอยุธยารุ่งเรืองในวันนั้น อาจไม่ใช่เพียงกำแพงเมืองที่แข็งแรง แต่เป็นการเปิดใจยอมรับความแตกต่างของผู้คน
บางครั้ง...สถานที่แห่งหนึ่งไม่ได้ยิ่งใหญ่เพราะขนาดของอาคาร แต่ยิ่งใหญ่เพราะเรื่องราวของผู้คนที่เคยมีชีวิตอยู่ที่นั่น และโบสถ์นักบุญยอเซฟ ไม่ใช่เพียงโบสถ์เก่าแก่แห่งหนึ่งของอยุธยา แต่เป็นบทบันทึกแห่งศรัทธา มิตรภาพ และประวัติศาสตร์ ที่ยังคงเล่าขานผ่านอิฐทุกก้อน และเสียงระฆังทุกครั้งที่ดังก้องเหนือแม่น้ำเจ้าพระยา
เขียนและภาพประกอบโดย วิวฟายเด้อ (Viewfinder) / Facebook: https://www.facebook.com/ViewfinderTravel
- คอนเทนต์พิเศษ
สำหรับคุณ - TOP ไลฟ์สไตล์
- วิดีโอยอดนิยม
