มีการตั้งข้อสังเกตอย่างต่อเนื่องว่า อีกหนึ่งปัจจัยที่ทำให้เครื่องบินโดยสารของสายการบินเจจูแอร์ (Jeju Air) ประสบโศกนาฏกรรม เกิดจากกำแพงรั้วบริเวณปลายรันเวย์ที่ตั้งผิดมาตรฐานหรือไม่
สำหรับรั้วดังกล่าวนั้น เป็นจุดติดตั้งอุปกรณ์ที่มีชื่อว่า “Localizer” หรือเสาระบุตำแหน่ง เป็นเครื่องส่งวิทยุที่ตั้งอยู่ “ทางด้านหัวของรันเวย์” ตรงกันข้ามกับด้านที่เครื่องบินร่อนลง โดยจะส่งคลื่นวิทยุเพื่อบอกแนวกึ่งกลางทางวิ่ง
12 บทสวดมนต์ข้ามปี เสริมสิริมงคล ต้อนรับปีใหม่ 2569
โดยเสาระบุตำแหน่งของรันเวย์ที่ 19 สนามบินนานาชาติมูอันนั้นยังมีโครงสร้างคอนกรีต (เนิน) ที่สร้างขึ้นให้ยื่นออกมาจากพื้นดินเพื่อรองรับอุปกรณ์ดังกล่าวด้วย
เกี่ยวกับเรื่องนี้ เจ้าหน้าที่สนามบินและกระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน และการขนส่ง อธิบายว่า ดูเหมือนว่าเนินดังกล่าวจะเป็นเนินคอนกรีตยื่นออกมาที่สร้างขึ้นเพื่อปรับระดับพื้นผิวนอกรันเวย์ที่เอียงลง และจะพิจารณาว่าสิ่งนี้มีอิทธิพลต่อการเกิดอุบัติเหตุหรือไม่ด้วยในการสอบสวน
ตามที่สนามบินนานาชาติมูอันและกระทรวงฯ ระบุ มีการติดตั้งเสาระบุตำแหน่งและเนินคอนกรีตนอกรันเวย์ห่างจากปลายรันเวย์สนามบินประมาณ 250 เมตร
เนินคอนกรีตสองชั้นสูง 2 เมตรและปกคลุมด้วยเนินดิน โดยรวมถึงตัวระบุตำแหน่งแล้ว โครงสร้างทั้งหมดสูงประมาณ 4 เมตร
รายงานระบุว่า เจ้าหน้าที่สนามบินได้ติดตั้งเนินคอนกรีตเหล่านี้เมื่อปีที่แล้วขณะเปลี่ยนเสาระบุตำแหน่งตามกำหนดวาระ
สนามบินอธิบายว่า “อายุการใช้งานของเสาระบุตำแหน่ง (15 ปี) ได้สิ้นสุดลงแล้ว ดังนั้นเราจึงเปลี่ยนอุปกรณ์และเสริมโครงสร้างพื้นฐาน”
เขายังอธิบายด้วยว่า พื้นดินหลังปลายรันเวย์มีความลาดเอียง จึงต้องสร้างเนินเพื่อปรับระดับ และเป็นเพราะเสาระบุตำแหน่งจะต้องวางในแนวตั้งฉากกับแนวกึ่งกลางรันเวย์เพื่อให้เครื่องบินอยู่ตรงกลางอย่างเหมาะสม
อย่างไรก็ตาม เมื่อความเสียหายจากอุบัติเหตุรุนแรงกว่าที่ควรจะเป็น ก็มีการกล่าวอ้างว่า เนินที่ยื่นออกมาประมาณ 2 เมตรจากพื้นดินนั้นเป็นหนึ่งในปัจจัยที่ทำให้ความเสียหายเมื่อเครื่องบินโดยสารพุ่งชนเพิ่มขึ้น
ในตอนที่เกิดอุบัติเหตุ เครื่องบินโดยสารของสายการบินเจจูแอร์ชนเสาระบุตำแหน่ง คันดิน และกำแพงด้านนอกหลังจากวิ่งไปตามรันเวย์ประมาณ 1,600 เมตรหลังจากลงจอด
ผู้เชี่ยวชาญด้านการบินต่างประเทศและอดีตนักบินได้อ้างใน YouTube และในการสัมภาษณ์สื่อว่า เครื่องบินโดยสารชนกับโครงสร้างเหล่านี้ ส่งผลให้มีความสูญเสียจำนวนมาก
พวกเขาบอกว่า โครงสร้างตั้งเสาระบุตำแหน่งนั้นมักทำจากคอนกรีตยื่นออกมาแทนที่จะเป็นแบบโลหะ และอ้างว่าเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุร้ายแรงขึ้น
กัปตันรายหนึ่งซึ่งขอไม่เปิดเผยชื่อ กล่าวว่า “ผมเคยไปที่สนามบินหลายแห่งและเห็นเสาระบุตำแหน่งหลายตัว แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นโครงสร้างแบบนี้ หากคุณต้องการให้เสาอากาศสูงขึ้น คุณไม่จำเป็นต้องสร้างกำแพงคอนกรีต”
ด้าน เดวิด เรียร์เมาต์ ผู้เชี่ยวชาญด้านการบิน กล่าวว่า “ผู้โดยสารเสียชีวิตเมื่อชนกับโครงสร้างแข็งที่อยู่บริเวณปลายรันเวย์ ซึ่งไม่ใช่จุดที่ควรอยู่ เครื่องบินลื่นไถลออกจากรันเวย์โดยที่ลำตัวเครื่องบินได้รับความเสียหายเพียงเล็กน้อย แต่เครื่องบินไปกระแทกกับสิ่งกีดขวางและเกิดเพลิงไหม้ ทำให้ผู้โดยสารเสียชีวิต”
นอกจากนี้ยังมีการอ้างว่าสนามบินอื่น ๆ เช่น สนามบินนานาชาติอินชอน ไม่มีฐานคอนกรีตยื่นออกมาเช่นนี้
เกี่ยวกับเรื่องนี้ กระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน และการขนส่งได้ชี้แจงในรายงานสรุปต่อเนื่องว่า “สนามบินมูอันได้ติดตั้งเสาระบุตำแหน่งห่างจากปลายรันเวย์ประมาณ 251 เมตร นอกเขตปลอดภัยปลายรันเวย์ และสนามบินยอซูและสนามบินชองจูเองก็มีเสาในรูปแบบโครงสร้างคอนกรีตแบบนี้เช่นกัน”
กระทรวงฯ กล่าวต่อว่า “สนามบินเจจูใช้คอนกรีตและคานรูปตัว H ในขณะที่สนามบินยอซูและโพฮังใช้คันดินและคอนกรีต ในต่างประเทศก็มีกรณีที่ใช้คอนกรีตเช่นกัน เช่น ที่สนามบินลอสแอนเจลิสในสหรัฐฯ และสนามบินเทเนริเฟในสเปน”
ผู้เชี่ยวชาญบางคนยังชี้ให้เห็นว่า สนามบินได้ละเมิดมาตรฐานการดำเนินงานด้านความปลอดภัยของสนามบิน ซึ่งกำหนดให้โครงสร้างฐานที่รองรับเสาระบุตำแหน่งต้องไม่สูงเกิน 7.5 เซนติเมตรจากพื้นดิน และต้องสร้างด้วยโครงสร้างที่ไม่แตกหักง่าย
ทั้งนี้ ข้อ 41 วรรค 1 ของมาตรฐานการปฏิบัติงานด้านความปลอดภัยของสนามบิน เรื่อง การจัดการพื้นที่ปูทาง กำหนดให้ผู้ประกอบการสนามบินต้องจัดการพื้นที่ปูทางและไม่ได้ปูทางของสนามบินให้ไม่มีช่องว่างเกิน 7.5 เซนติเมตร
มีการตีความว่า ตามข้อบังคับนี้ ความสูงของเนินคอนกรีตที่ตั้งอยู่บนพื้นที่ที่ไม่ได้ปูทาง ซึ่งก็คือบริเวณที่ไม่ใช่รันเวย์ จะต้องสูงกว่าความสูงของรันเวย์ปูทางไม่เกิน 7.5 เซนติเมตร
เรียบเรียงจาก Yonhap
- คอนเทนต์พิเศษ
สำหรับคุณ - TOP ต่างประเทศ
- วิดีโอยอดนิยม
